บทที่ 18

พวกเขาย้ายเตียงไปมาระหว่างห้องผ่าตัดและแผนกผู้ป่วยหนัก ในคืนอันยาวนาน

กลุ่มคนที่มารวมตัวกันที่ประตูห้องผู้ป่วยหนักไม่กล้าหลับตาและไม่สามารถตื่นขึ้นได้

Li Ran ทำงานในโรงพยาบาลมาหลายปี และเขาคุ้นเคยกับการเห็นชีวิตและความตายด้วยการกรีดร้อง เธออยู่ในโรงพยาบาลตั้งแต่ยังเด็กและประสบกับความตายเป็นครั้งแรก เธอเฝ้าดูหมอ และพยาบาลเก็บของและออกไปอย่างเป็นระเบียบ ปล่อยให้ห้องแห่งความโศกเศร้าและความเงียบสงัดสำหรับสมาชิกในครอบครัว แต่เธอมองเข้าไปในดวงตาของพวกเขาภายใต้หน้ากากด้วยใบหน้าที่สงบ เธอมองดูศพที่เคยมีชีวิตในขวดแก้วในหอสมุนไพร จินตนาการถึงสิ่งที่พวกเขาประสบเมื่อตาย สิ่งที่พวกเขาฝันในน้ำคร่ำของฟอร์มาลิน

แต่เมื่อเธอถูกบังคับให้สัมผัสกับอันตรายแห่งความตาย เธอตระหนักว่าเธอไม่คุ้นเคยกับความตายเลย

เมื่อทำการชำแหละสิ่งมีชีวิตเป็นครั้งแรก สิ่งที่ Li Ran ต้องทำคือใส่หนูลงในขวดสุญญากาศและนับระยะเวลาที่มันสูญเสียชีวิตไป เธอซ่อนใบหน้าของเธอไว้ภายใต้หน้ากากสีน้ำเงิน เพียงเปิดตาทั้งสองข้างของเธอและจ้องมองที่หนูสีขาวตัวเล็กเพื่อดูว่ามันตื่นตระหนกและไม่มีทางหนีอย่างไร

แม้แต่ตอนที่เผชิญหน้ากับศพ Li Ran ก็สามารถเคี้ยวหมากฝรั่งได้โดยไม่มีแรงกดดันทางจิตใจ ล้างมือหลังจากสังเกตการณ์ และยังคงกินข้าวได้ เมื่อเผชิญหน้ากับหนูตัวเป็นๆ เธอต้องสงบสติอารมณ์ เธอดันเข็มทีละนิ้ว ฉีดอากาศเข้าไปในหลอดเลือดดำส่วนหาง และเฝ้าดูชีวิตที่บิดเบี้ยวและตัวสั่น และในที่สุดก็ตายด้วยความเจ็บปวด

ในความเป็นจริง หนูมักจะฉีกไขสันหลังออกเพื่อรักษาปัญหา เฝ้าดูมันกลายเป็นแอ่งน้ำที่เดินกะโผลกกะเผลกบนโต๊ะ แล้วโยนมันลงถังขยะหลังจากนั้นไม่กี่วินาที

Li Ran เกือบจะรู้สึกว่าเขาได้ฝึกฝนความสามารถแล้วไม่ต้องแปลกใจ เธอกำลังเรียนรู้วิธีช่วยชีวิต แต่เธอต้องเรียนรู้วิธีฆ่าก่อน ผู้คนบอกเธอถึงวิธีการบอกถูกจากผิด เธอกำลังทำผิดพลาด แต่ผู้คนบอกว่าเธอกำลังไปในทิศทางที่ถูกต้อง

ตั้งแต่หนูไปจนถึงกบไปจนถึงกระต่ายขาว ทุกครั้ง ทุกครั้งที่คนอื่นกรีดร้อง ตัวสั่น และขี้ขลาด Li Ran ต้องสงบสติอารมณ์ ปลอบโยนพวกเขา และในขณะเดียวกันก็สั่งให้คนอื่นร่วมมือกับเธอ สายสวนหลอดเลือดแดงและการสอดเข็มถูกทำลาย สมอง.

Li Ran รู้ว่าส่วนใดของตัวอย่างเนื้อเยื่อที่ผิดรูปมาจาก และเธอรู้ว่าโครงสร้างใดที่เธอต้องการและสามารถเปิดเผยได้หลังจากการตัด จิตใจของเธอเต็มไปด้วยดวงตามองเข้าไปในดวงตาของเธอเอง เธอสงบนิ่งจนไม่มีใครเห็นวี่แววของมัน

สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือลดปริมาณเลือดออกและทำได้อย่างสวยงามและรวดเร็ว วิญญาณถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ขณะที่ปฏิเสธการฆ่า ในขณะที่มองดูตัวเองภายใต้มีดอย่างเย็นชา ใจดีและเย็นชา ราวกับกำลังเผชิญกับผู้ป่วยที่ก่อกวน

ในห้องทดลอง พวกเขากลุ่มหนึ่งล้อมรอบศพเธอเปิดช่องอกของเขาและเธอเห็นอวัยวะภายในที่เธอจินตนาการมานับครั้งไม่ถ้วน

Li Ran จัดเรียงพวกเขาทีละคน คน ๆ นี้ต้องชอบสูบบุหรี่มากเป็นชีวิตจิตใจ และม้ามของคน ๆ นี้ดูเหมือนจะป่วย เธอดูเหมือนจะมีประสบการณ์ชีวิตของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอคิดจะชำแหละตัวเองและแช่ฟอร์มาลีน ในความฝันของเธอ เธอกรีดผิวหนังของเธอด้วยมีด และนำสิ่งที่อยู่ในร่างกายของเธอออกอย่างพิถีพิถัน แต่ก็ยังไม่สามารถทำความสะอาดได้

Li Ran รู้จักตัวเองเป็นอย่างดี รอสักวันที่จะถูกเปิดโปงและเกลียด ฉันจะทุบขวดโหลให้แตก ในโลกนี้ คนสามคนมักกลายเป็นเสือ และทุกคนพูดเป็นเหรียญทองคำ ใครว่าถูกหรือผิดคนนั้นพูดจริง ใครก็ตามที่เพิกเฉยมากเกินไปก็แสดงเหตุผลและยึดมั่นในคำพูดของตัวเอง ทุกคนสามารถพูดได้อย่างตรงไปตรงมา เช่นเดียวกับ โฆษกความจริง.