บทที่ 4

นางสนมเซียวยิ้มอย่างมีชัย ดวงตาของเธอมีแสงคำนวณแวบวับ เธอวิ่งกลับไปที่เตียงในโรงพยาบาลของหยินหมินชิง เงยหน้าขึ้นแล้วถามว่า "พี่หยิน พี่สาวชอบกินอะไร"

“ตราบใดที่คุณชอบกิน เธอจะทำอะไรก็ได้” น้ำเสียงของ Yin Minqing นั้นเบา ปราศจากอารมณ์ใดๆ

ร่องรอยของความเปรี้ยวปรากฏขึ้นในใจของ Li Ran และเธอไม่ต้องการอยู่อีกต่อไป: "ในเมื่อคุณมีใครบางคนมาด้วยแล้ว ฉันบังเอิญมีเรื่องต้องทำเมื่อเร็วๆ นี้ ดังนั้นฉันจึงต้องขอหยุดสองสามวัน "

เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูดดวงตาสีเข้มของ Yin Minqing ก็มืดลง ผู้หญิงคนนี้ต้องการหลีกเลี่ยงเขาในเวลาเช่นนั้นจริงหรือ เขาปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง!

“ฝ่ายบริหารของโรงพยาบาลหละหลวมขนาดนี้เลยหรือ หัวหน้าพยาบาลสามารถขอลาได้ตามต้องการ” หยินหมินชิงตะคอกอย่างเย็นชา ขมวดคิ้ว: “ฉันไม่เห็นด้วย ใครจะกล้าอนุมัติการลานี้ให้คุณ”

Li Ran ยิ้มอย่างขมขื่นในใจ มันเป็นไปไม่ได้จริง ๆ ที่จะหลบหนี? เขาต้องเสียชื่อเสียงในโรงพยาบาลหรือไม่?

“แล้วคุณต้องการอะไรจากฉัน ฉันเป็นหัวหน้าพยาบาล มีหน้าที่ดูแลคนไข้เท่านั้น ฉันขอลางานได้ไหม”

"ถ้าฉันบอกว่าไม่ ฉันทำไม่ได้ พยาบาลมีงานต้องทำอีกมาก" Yin Minqing พูดจบคำต่อคำ และผลัก Concubine Xiao ข้างๆ เธอ: "คุณไปก่อน ฉันไม่ต้องมาที่นี่ถ้า ฉันไม่มีอะไรทำเมื่อเร็ว ๆ นี้ "

“บราเดอร์หยิน?” นางสนมเซี่ยวไม่อยากจะเชื่อ

Yin Minqing ขมวดคิ้วอย่างกระวนกระวาย: "ไป อย่าให้ฉันต้องพูดเป็นครั้งที่สอง"

อากาศโดยรอบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง และกลิ่นอายที่น่าหดหู่ของ Yin Minqing ทำให้ผู้คนไม่มีความกล้าที่จะต่อต้าน

นางสนมเซียวอ้าปาก แต่ไม่กล้าส่งเสียง เหยียบส้นสูงแล้วเดินออกไปทีละก้าว หันศีรษะสามครั้ง

"เอาล่ะ ตอนนี้ไม่มีใครไปกับฉัน ดังนั้นฉันจึงอยากรบกวนคุณลี่ให้ทำหน้าที่ภรรยาให้สำเร็จ" หยินหมินชิงหัวเราะเบา ๆ "คุณคงไม่อยากถูกเพื่อนร่วมงานมองว่าเป็นเรื่องตลก คุณล่ะ"

ประโยคนี้กระทบจุดอ่อนของ Li Ran และถามอย่างอับอายว่า "คุณต้องการให้ฉันทำอะไร"

"ไป เทน้ำให้ฉันหนึ่งแก้ว" หยินหมินชิงชี้ไปที่แก้วข้างเตียง

Li Ran หายใจเข้าลึก ๆ : "ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณไม่เจ็บขาหรือเท้าใช่ไหม"

"โอ้? ฉันไม่ต้องการ?" Yin Minqing เคาะโต๊ะสองครั้งด้วยปลายนิ้วของเขา: "คุณลืมสิ่งที่แม่ของฉันพูดก่อนหน้านี้หรือไม่ คุณดูแลฉันไม่ดี คุณยังอยากเป็นลูกสาว- เขยของตระกูลหยิน ?”

Li Ran ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามความเหมาะสม

ตลอดทั้งเช้า เธอถูกห้อมล้อมด้วยทูตของ Yin Minqing และถ้าเธอไม่พอใจเล็กน้อย เขาก็จะใช้ชื่อแม่ของเขาเพื่อปรามเธอ เขาไม่ต้องการถูกเข้าใจผิด ดังนั้นเขาจึงได้แต่ทำตาม

โชคดีที่ Yin Minqing ค่อนข้างมีมโนธรรม ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้เธอทานอาหารตอนเที่ยง

ไม่อยากเผชิญหน้ากับหยินหมินชิงอีกจริงๆ Li Ran ซ่อนตัวอยู่ในเลานจ์และเพลิดเพลินกับการพักผ่อนที่ยากลำบาก

เพื่อนร่วมงานกลับมาทีละคน แต่ Li Ran เหนื่อยมากจนไม่ได้ออกไปทักทาย

“ฉันคิดว่าหัวหน้าพยาบาลต้องพึ่ง Yin Minqing ไม่เช่นนั้นเธอจะแต่งงานได้อย่างไร”

“ถูกต้อง เพียงเพราะใบหน้าของเขา ผู้ชายเช่นนี้ไม่เคยเห็นผู้หญิงสวยขนาดนี้มาก่อน แล้วเขาจะตกหลุมรักเธอได้อย่างไร”

เสียงซุบซิบแว่วเข้าหูของ Li Ran และเกิดระลอกคลื่นในหัวใจของเขา สิ่งที่พูดดูเหมือนจะจริง แต่พวกเขายืนกรานที่จะไม่จากไป เพราะความรักที่ไม่อาจละทิ้งในหัวใจของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงตกลงปลงใจ ความสัมพันธ์ที่มีมาแต่เพียงชื่อเท่านั้นไม่สามารถหลุดพ้นจากการแต่งงานได้

ข่าวลือดังกล่าวไม่เพียงแต่ไม่หายไปตามกาลเวลาเท่านั้น แต่ยังทวีความรุนแรงขึ้น และถึงขั้นที่ทันทีที่ Li Ran ปรากฏตัว จะมีสายตาแปลก ๆ ติดตามเธอเพื่อสอดแนมเธอ