บทที่ 5

สถานการณ์เช่นนี้ยังคงเกิดขึ้น Yin Minqing คอยทรมาน Li Ran ด้วยเรื่องเล็กน้อย ในที่สุดเธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไป เธอกังวลทุกวัน และเธอต้องทนให้สามีของเธอเจ้าชู้กับผู้หญิงคนอื่น ใครๆ ก็จะซีดเซียว

Li Ran ยืนอยู่หน้าวอร์ดของ Yin Minqing และลังเลอยู่นานและในที่สุดก็ก้าวเข้ามา ความรู้สึกไม่สามารถบังคับได้ เนื่องจาก Yin Minqing ไม่เห็นใจเธอ การปล่อยเขาไปก็ถือเป็นการปล่อยเขาไปเช่นกัน การประลองทำให้ชัดเจน ดีสำหรับทุกคน

"อะไรนะ ครั้งนี้คุณจำได้ว่าริเริ่มที่จะไปเยี่ยมฉัน?" Yin Minqing พิงหัวเตียงโดยไม่ซ่อนความรังเกียจในสายตาของเขาเลย

Li Ran ไล่ตามใบหน้าของเขาทีละนิ้วด้วยสายตา ผู้ชายคนนี้ คือคนที่เธอรักมากและเป็นคนที่ทำให้เธอเจ็บปวดมาก

"ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้ว แยกกันเถอะ" ลี่รันพูดคำหนึ่งด้วยความรู้สึกเปรี้ยวในใจ

คิ้วของ Yin Minqing ค่อยๆ ขมวดคิ้ว และมุมปากของเขาก็โค้งเย็น: "คุณ..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ประตูวอร์ดก็ถูกผลักเปิดอีกครั้ง สนมเซียวรีบไป หันกลับมายืนตรงหน้าหลี่รัน ชี้ไปที่เธอแล้วพูดว่า "อย่าไร้ยางอาย บราเดอร์หยินชอบคุณ!" เห็นได้ชัดว่าเป็นฉัน และคุณไม่รู้ว่าคุณได้รับความมั่นใจมาจากไหนในการรับตำแหน่งนายหญิงของตระกูลหยิน”

Yin Minqing พูดไม่จบประโยคและถูก Concubine Xiao ขัดจังหวะ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะโกรธเลย แต่เขากลับมองไปที่ Li Ran ด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

Li Ran กัดริมฝีปากของเธอแม้ว่าเธอต้องการออกจาก Yin Minqing แต่เธอก็ยังคงเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาและการถูกนางสนมเซียวบังคับให้เธอในระดับนั้นทำให้เธอไม่พอใจเล็กน้อย

นางสนมเซียวยังคงตะโกน เมื่อเห็นผู้คนมารวมตัวกันที่ประตูวอร์ดมากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดหลี่หรานก็อดไม่ได้ที่จะตะโกน: "คุณพูดพอแล้ว!"

“อะไรนะ ทนไม่ได้แล้วเหรอ ฉันพูดความจริง เห็นได้ชัดว่าพี่หยินไม่มีความรู้สึกใดๆ กับคุณเลย เพียงเพราะอยากอยู่เคียงข้างพี่หยินเพราะความคิดเพ้อฝัน และคุณต้องการกระจัดกระจาย ความรู้สึกของเรา คุณกล้าทำอย่างนั้นได้อย่างไร "คุณไม่กล้าให้ฉันพูด!" น้ำเสียงของสนมเซี่ยวเฉียบขาด เพราะกลัวคนอื่นจะไม่ได้ยิน

Li Ran ไม่ต้องการยุ่งกับเธออีกต่อไป สายตาของผู้พบเห็นทำให้เธอรู้สึกเหมือนเข็มฉีดยา เธอทิ้งประโยคไว้ อย่ารังแกคนอื่นมากเกินไป หันกลับมา ปิดหน้าแล้วจากไป

นางสนมเซียวยิ้มอย่างมีชัยชนะ ยืนพิงด้านข้างของหยินหมินชิง เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาแล้วพูดว่า "พี่หยิน ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนใจอ่อน เพื่อให้เราดูแลได้ ฉันเต็มใจเป็นคนเลวคนนี้ "

Yin Minqing ปัดผมของ Xiao Fei ด้วยมือของเขาและพูดอย่างอธิบายไม่ได้ว่า "คุณทำได้ดีมาก" ฟังดูเหมือนคำชม แต่การแสดงออกของเขาสงบและน่ากลัว

Li Ran ออกมาจากวอร์ดและถูกตรวจสอบทันที ผู้ป่วยบางคนที่ไม่รู้ความจริงและได้ยินเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ที่ชี้มาที่เธอ ตะโกนว่า 'เด็กน้อยสามคน' 'ไร้ยางอาย' และอื่น ๆ

หลังจากข้ามชั้นและกลับไปที่สำนักงานในที่สุด Li Ran ก็นอนอยู่บนโต๊ะโดยไม่ได้ฟื้นตัวเป็นเวลานาน มันมากเกินไป หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เธอจะไม่สามารถทำงานได้ดีในโรงพยาบาลอย่างแน่นอน ในที่สุดนางก็มาถึงวันนี้ ข้าทนไม่ได้ที่ทุกสิ่งที่ข้าเป็นเจ้าของถูกนางสนมเซียวทำลาย!

เนื่องจาก Yin Minqing ยืนยันที่จะปกป้อง Concubine Xiao ตามสถานะของเธอในใจของ Yin Minqing เธอจึงอาจไม่สามารถแข่งขันได้ หากเธอต้องการหลีกเลี่ยงการเสียเปรียบ เธอจึงต้องคิดหาวิธีอื่น

ปลายนิ้วของ Li Ran เลื่อนผ่านโทรศัพท์และโทรออกไปยังหมายเลขของแม่ของ Yin หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเขาก็กดปุ่มโทรออก แม้ว่า Yin Minqing จะทำให้เขาลำบากอีกครั้ง แต่ก็ยังดีกว่าทำลายชื่อเสียงของเขาอยู่ดี เขาไม่สนใจตัวเองเลย

ในวอร์ด นางสนมเซียวอยู่ข้างหยินหมินชิง

"พี่หยิน หลังจากที่สุขภาพของคุณดีขึ้นในครั้งนี้ ออกไปเล่นกันเถอะ มีเรื่องกังวลมากมายที่นี่" สนมเซี่ยวหมายความบางอย่าง

หยินหมินชิงไม่สามารถบอกได้อย่างไร เขายิ้มเบา ๆ แล้วเดินตามเธอไปและพูดว่า "ความงามของฉัน แน่นอนว่าเธอสามารถไปที่ไหนก็ได้ที่เธอต้องการ ไม่ต้องกังวล ฉันจะหายดีในไม่ช้า"

“พี่หยินใจดีกับฉันมาก” นางสนมเซี่ยวคลอเคลียในอ้อมแขนของเขา