บทที่ 6

Yin Minqing มองดูแม่ของเขาจากไป ใบหน้าของเขามืดมนอย่างสมบูรณ์ ผู้หญิงคนนั้นมีจุดประสงค์เช่นนี้หรือไม่? ปล่อยให้แม่ของเขากดดันให้เธอตั้งครรภ์ลูกของเขาเพื่อที่เธอจะได้รักษาตำแหน่งภรรยาของตระกูลหยิน? คิดเลขเก่งจริงๆ

และถ้าเขาจำไม่ผิด ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งบอกว่าเธอต้องการไปจากเขา และอุบายของเธอก็สมน้ำสมเนื้อกับอุบายของเธอ

Li Ran ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวอร์ด เธอโทรหาแม่ของ Yin เพียงเพื่อป้องกันไม่ให้ Concubine Xiao แสดงพลังของเธอต่อไป มิฉะนั้นเธอจะไม่สามารถอยู่ในโรงพยาบาลได้

โชคดีที่แม่ของ Yin ยังพูดได้ดี เธอรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็น Concubine Xiao จากไปอย่างโกรธ ๆ อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกจับตามองเหมือนลิง

ในตอนเย็นเธอเข้ากะกลางคืนอีกครั้ง และเมื่อกริ่งเรียกดังขึ้น Li Ran ก็ถอนหายใจและเลิกคิดเกี่ยวกับวอร์ดของ Yin Minqing

“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า” Li Ran ถามอย่างใจเย็น พยายามไม่แสดงอารมณ์มากเกินไป

"มานี่" เสียงของหยินหมินชิงแหบแห้ง

Li Ran เดินไปที่ข้างเตียงของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถปฏิเสธคำขอของเขาได้ทุกครั้ง

หลังจากจมลงไปสักพัก เขาก็ฝืนตัวเองให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง: "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันจะไปทำหน้าที่"

Yin Minqing คว้าข้อมือของเธอแล้วดึงเธอเข้าหาเขา Li Ran เสียสมาธิและล้มลงในอ้อมแขนของเขาพร้อมกับกรีดร้อง

"คุณริเริ่มจริงๆ" Yin Minqing กล่าว เขาเหยียดแขนออกเพื่อโอบรอบเอวของเธอ และตัดความเป็นไปได้ที่เธอจะหลุดพ้น

"คุณกำลังทำอะไร! ปล่อยฉัน!" ระยะทางที่ใกล้เกินไปทำให้แก้มของ Li Ran รู้สึกร้อน และเขาก็เริ่มดิ้นรนด้วยความตื่นตระหนก

Yin Minqing ไม่สนใจการเคลื่อนไหวของเธอเลย บิดเอวและดวงตาของเขา และกดเธอไว้ใต้ร่างของเขาอย่างแน่นหนา เมื่อรู้สึกถึงร่างกายที่อ่อนนุ่มของผู้หญิง ดวงตาของเขาก็มืดลง: "นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม ต้องการตั้งครรภ์ผู้หญิง ใครเป็นของคุณ "ลูกของฉัน" ขณะที่เขาพูด มือที่แห้งและอบอุ่นของเขาก็ยื่นไปตามชายเสื้อเครื่องแบบพยาบาล

Li Ran ตกใจกับการสัมผัสอย่างกะทันหัน และอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เสียงของเขากำลังร้องไห้: "ปล่อยฉันไป! อย่าทำแบบนี้! นี่คือวอร์ด!"

"Hehe คุณเป็นคนที่จงใจปีนขึ้นไปบนเตียงของฉัน ตอนนี้ฉันพอใจกับคุณแล้ว ไม่สำคัญว่าวอร์ดจะไม่ใช่วอร์ด" หยินหมินชิงเป่าลมร้อนใส่หูของเธออย่างชั่วร้าย และการเคลื่อนไหวของ มือของเขารุนแรงขึ้น ไร้ยางอาย

การต่อต้านทั้งหมดของ Li Ran อยู่ภายใต้การควบคุม และความรู้สึกสัมผัสจากร่างกายของเธอชัดเจนและน่าอาย การรับรู้ว่านี่คือวอร์ด ทำให้เธอแทบตื่นตระหนก: "ได้โปรด อย่า!"

"ทำไมคุณถึงแสร้งทำเป็นสูงส่ง ฉันคิดมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ตอนนี้ฉันจะทำให้คุณพอใจแล้ว" Yin Minqing บีบคางของ Li Ran อย่างแรง บังคับให้เธอมองมาที่เขา

ความรู้สึกอัปยศอดสูอย่างมากทำให้ Li Ran กัดริมฝีปากแน่นและเขาไม่ทันสังเกตว่ามีเลือดไหลซึมออกมา น้ำตาค่อยๆ ไหลลงมาที่มุมตาของเขาและไหลลงสู่หมอน

"ในใจฉัน ฉันเป็นคนแบบนี้หรือเปล่า" หลี่หรานพูดทีละคำ ลูกศิษย์ของเขาเต็มไปด้วยขี้เถ้าแห่งความสิ้นหวัง

"ใช่ มิฉะนั้น คุณคิดว่าคุณเป็นคนแบบไหน" Yin Minqing ตอบโดยไม่ต้องคิด

ในที่สุด Li Ran ก็ทรุดตัวลงกับคำพูดของเขา สะอื้นที่ไม่อาจควบคุมได้ไหลออกมาจากมุมปากของเขา และเลือดสีแดงบนริมฝีปากที่ผสมกัน

ผู้ใต้บังคับบัญชาของ Yin Minqing หยุดชั่วคราว เมื่อเห็นเธอเช่นนี้ เธอรู้สึกถึงความกล้าหาญที่อธิบายไม่ได้ในใจของเธอและรู้สึกกระวนกระวายใจ เธออยากจะเช็ดน้ำตาของเธอ ความคิดมารวมกันและถูกระงับโดยเขา เขาจะไม่ปฏิบัติต่อผู้หญิงคนนี้เลยแม้แต่น้อย ความนุ่มนวล

นิ้วเรียวและแข็งแรงบีบคอเสื้อของเธอ แต่ไม่ต้องใช้ความพยายามในการฉีกมันออกจากกัน

หลังจากจนมุมในท่าทางที่น่าอึดอัดอยู่พักหนึ่ง Yin Minqing ก็ตะคอกอย่างเย็นชา พลิกตัวและลุกจากเตียง ยืนอยู่บนขอบเตียงและมองลงไปที่ Li Ran: "คุณรู้ไหม ร่างกายที่สกปรกของคุณทำให้ฉันป่วย และคุณ ไม่สมควรได้รับของฉันเลย ลูก"