บทที่ 14

ซูเหนียนลุกขึ้นช้าๆ รู้สึกว่าปากของเขาแห้งผาก จึงเปิดตู้เย็น ห้องชุดประธานาธิบดีแตกต่างออกไป เต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่ม

มองดูนาฬิกาด้านบน เป็นเวลาบ่ายสองโมงแล้ว

นับเวลาตั้งแต่บ่ายสี่โมงก็นอนเกือบพอแล้ว!

เอวของฉันยังเจ็บอยู่ เหมือนมีของหนักๆ แทงข้างหลัง ทำให้ฉันยืนตัวตรงไม่ได้ ซึ่งโชคไม่ดีจริงๆ เมื่อกลับใจจากการแต่งงานและได้พบกับ Gong Monan ทุกอย่างดูเหมือนจะทำให้ชีวิตอันสงบสุขแปดปีของเธอต้องหยุดชะงัก

แต่หนักหนาสาหัสแค่ไหนชีวิตก็ยังต้องเดินต่อไป? พรุ่งนี้ก็อีกวัน ฉันควรจะไปบริษัทด้วยใช่ไหม?

เขาหยุดไปที่บริษัทเป็นเวลาหลายวันเนื่องจากเหตุผลที่เขาต้องการแต่งงานกับหาน เฉิงหยู่ แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับไปสู่จุดเดิม ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังมีการแก้แค้นที่รุนแรงอีกด้วย

“หาน เฉิงหยู่ ซูซาน รอก่อน ฉันจะจ่ายให้คุณเป็นสิบเท่า!” ซูเหนียนพูดอย่างดุร้ายขึ้นไปในอากาศ

"โมเมนตัมดีมาก! แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากไร้ความปรานีจริงหรือเปล่า!"

“อา?” ซูเหนียนได้ยินเสียง ความเย่อหยิ่งและความเย่อหยิ่งแต่เดิมก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เธอรีบหันหน้าไปมองยังต้นเสียง: "คุณเอง... คุณมาที่นี่ทำไม..."

Gong Monan บังเอิญยืนพิงกรอบประตูอย่างมีความหวัง จากนั้นในความมืด ดวงตาที่ส่องประกายของเขาจ้องมองไปที่ Su Nian อย่างใกล้ชิด ดูเหมือนจะเย้ยหยันเล็กน้อย

“นี่คือห้องของฉัน ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่ ฉันจะไปที่ไหนได้” กงโมนันพูดอย่างเกียจคร้าน แล้วค่อยๆ เดินไปหาซูเหนียน

ซูเหนียนหัวใจหยุดเต้นทันที จากนั้นเขาก็เฝ้าดูเขาใกล้เข้ามาทีละก้าว ชายคนนี้ไม่เห็นว่าเขาจะลุกขึ้นได้ ดังนั้นเขาจึงอยากจะ...

"ลุง! เรามีข้อตกลง..."

“ข้อตกลง?” กงโมนันยืนอยู่ตรงหน้าเธอ หยุดเดินและขมวดคิ้ว “ข้อตกลง? ฉันเป็นนาย และฉันต้องการข้อตกลงในการรับเบียร์หนึ่งกระป๋อง?”

เอา... เอาเบียร์?

ทันใดนั้น ซูเหนียนเริ่มหน้าแดงกับภาพ "สี" ที่ไม่ควรปรากฏในหัวของเขา...

Gong Monan เดินผ่านเธอไป จากนั้นเปิดตู้เย็น หยิบกระป๋องเบียร์ออกมากระดก

บรรยากาศค่อนข้างแปลก

ซูเหนียนไม่ได้จากไป และเขาก็ไม่ได้หยุดนิ่ง กงโมนันที่อยู่ข้างหลังเขาเหมือนระเบิดเวลา และเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอยู่นิ่งๆ!

แต่ร่างกายไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ แต่ไม่สามารถเป็นเหมือนเทียนสองเล่มได้ใช่ไหม?

“พี่ครับ กลับมาเมื่อไหร่ครับ”

“ฉันจะกลับหลังอาหารเย็น ทำไมล่ะ”

“แล้วคุณ...อยู่ในห้องหรือเปล่า”

หลังจากพูดถึงเรื่องนี้ Su Nian รู้สึกว่าเขาอยากจะซื้อเต้าหู้สักชิ้นแล้วฆ่าตัวตาย ปัญหาคืออะไร ถ้าเขาไม่อยู่ในห้องเป็นไปได้ไหมว่าเขายังคงอยู่นอกห้อง

"เห็นว่าคุณนอนหลับสนิท ฉันจะไปที่ประตูถัดไป! เราไม่มี ... ข้อตกลง!" Gong Mo Nan เน้นย้ำคำว่าข้อตกลงเป็นพิเศษ

"งั้น... ฉันจะนอนก่อน! พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงาน!" หลังจากพูดอย่างนั้น ซูเหนียนก็อยากจะหนีไป

"ทำงาน? แค่คุณตอนนี้?"

"เอวฉันไม่เป็นไร..." ซูเหนียนไอสองครั้งแล้วพูด

"จริงเหรอ ขอฉันดูหน่อย!" กง โมนัน ค่อยๆ เดินเข้ามาหาซูเหนียนในขณะที่พูด และหลังจากนั้นไม่นาน มือของเขาก็เคลื่อนจากด้านหลังเธอไปด้านหน้า แล้วโอบรอบเอวเรียวของเธอ

เดิมทีคิดว่าหลังจากประสบกับทุกสิ่งมาก่อน ซูเหนียนจะไม่ตอบสนองต่อเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของกงโมนัน แต่กลับกลายเป็นว่าผิด! ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นเร็วมากจนนิ้วเท้าของเธอม้วนงออย่างช่วยไม่ได้

มือของเขาสะบัดปกเสื้อนอนของเธอ แล้วหยุดจูบที่คอของเธออย่างรวดเร็ว

"ฆ้อง... ลุง... เรามีข้อตกลง!" ซูเหนียนอดไม่ได้ที่จะพูด ฝีเท้าของเขาดูเหมือนจะนำหน้าและเขาก็ไม่สามารถขยับได้

"แน่นอนเรามีข้อตกลง! ข้อ 2! ฉันรู้ แต่ตราบใดที่ไม่มีความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างสามีภรรยา ก็ไม่เป็นไร แต่มันไม่ได้บอกว่าความใกล้ชิดระหว่างสามีภรรยาไม่ได้รับอนุญาต?" กง โมนัน กระซิบข้างหูเธออย่างอบอุ่น ลมหายใจรดติ่งหูของเธอ ทำให้เธอไม่มั่นคงเล็กน้อย

"แต่……"

ในวินาทีถัดมา กงโมนันกอดตงหัวโดยตรง จากนั้นรีบวิ่งเข้าไปในห้องด้วยก้าวที่เร่งรีบที่สุด และวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ

"ลุง……"

ก่อนที่ซูเหนียนจะพูดอะไรอีก กงโมนันก็ลดศีรษะลงและจิกริมฝีปากของเธออย่างรุนแรง