บทที่ 13

หลังจากร้องไห้ ซูนวลจากไปช้าๆ นั่งข้างๆ เช็ดน้ำตา เล้ง เฉิงเป่ยดึงอีกครั้ง ซูนวลรีบอธิบายว่า "มันไม่ดีสำหรับเรา"

"กอดไม่พอ!"

Leng Chengbei รู้สึกว่าร่างกายของ Su Nuan นุ่มและสบายในการจับ และต้องการที่จะถูเข้ากับร่างกายของเขา

ซูนวลมองไปที่เล้งเฉิงเป่ยโดยไม่รู้ตัว: "นี่ไม่ดี"

"ที่บอกว่า?"

Leng Chengbei กอด Su Nuan ไว้ในอ้อมแขนของเขา: "นั่นสินะ!"

น้ำเสียงอบอุ่นแต่ทรงพลังมาก

ซูนวลไม่ต้องการทำเช่นนี้ เธอผลักเล้ง เฉิงเป่ย เล้ง เฉิงเป่ยพูดอย่างแรงว่า "ถ้าคุณผลักฉันอีก ฉันจะไม่สุภาพ"

สุนวลตกใจจนตัวแข็งไปชั่วขณะไม่กล้าขยับตัวอีก

Leng Chengbei กอดอยู่ครู่หนึ่งแล้วผลัก Su Nuan ออกไป: "นำสูตรอาหารมาก่อนแล้วเราจะพูดถึงส่วนที่เหลือ"

"ขอบคุณ."

ซูนวลไม่ต้องการแสดงความอ่อนแอเกินไป ให้เล้ง เฉิงเป่ยรู้สึกสงสารเธอ และต้องการช่วยเธอเมื่อเธอมองเธออย่างสมเพช

สุนวลรู้สึกว่าเธอขาดความกรุณานี้ไม่ได้

ซูนวลไม่พูดอะไร Leng Chengbei ขอให้เสี่ยวหลัวขึ้นรถ รถขับไปที่ประตูโรงพยาบาล Leng Chengbei ลงจากรถและขอให้ Su Nuan ลงไปกับเขา

ซูนวลรู้ว่าเล้งเฉิงเป่ยพาเธอไปหานายเล้ง

หลังจากลงจากรถ ซูนวลก็ไปพบคุณเล้ง หยุน เมื่อนายเล้งเห็นซูนวลก็ยิ้มและขอให้ซูนวลไปส่ง

“นวลนวล ฉันคิดถึงเธอถ้าเธอไม่มาตอนกลางคืน ไม่คุยด้วยก็น่าเบื่อ พอคนๆ นี้นอนอยู่ก็เหมือนซากศพ น่าเบื่อ”

เล้งหยุนชี้ไปที่เตียงตรงข้าม ซูนวลมองดูแล้วหัวเราะไปกับเธอ "เล้ง..."

ซูนวลมองไปที่เล้งเฉิงเป่ย: "หัวหน้าเล้ง..."

“เรียกฉันว่าเฉิงเป่ย”

Leng Chengbei นั่งด้านข้างโดยไม่เงยหน้าขึ้น แต่ Su Nuan สามารถได้ยินการปฏิเสธแบบนั้นได้อย่างชัดเจน

"..."

สุนวลอดกรี๊ดไม่ได้

Leng Yun ชายชรากล่าวว่า: "Nuan Nuan คุณไม่จำเป็นต้องดูภายนอก คุณสามารถเรียกเขาว่าอะไรก็ตามที่เขาบอกคุณ มันเป็นแค่ชื่อเท่านั้น

เข้าๆ ออกๆ มาหลายวัน คิดว่าถ้าเรียกเขาว่าหัวหน้าเล้ง แสดงว่าไม่คุ้นเคยกันเหรอ? คนนอกจะคิดอย่างไรเมื่อเห็น? "

ไม่คุ้นเคยไม่เป็นไร สุนวลแค่รู้สึกว่าอเล็กซานเดอร์กำลังเผชิญหน้ากับภูเขาน้ำแข็งที่สวยงาม

มีกองหินอยู่บนหัวใจของเขา

“คุณพูดถูก ฉันจะเรียกเขาว่าเฉิงเป่ย”

"อืม"

ชายชรามีความสุขจึงพาสุนวลไปคุยและกินข้าว กินเสร็จ สุนวลก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นเวลาบ่ายสองโมงแล้วและทั้งวันเขาไม่ได้ทำอะไรเลย

หลังจากออกจากโรงพยาบาล Su Nuan ติดตาม Leng Chengbei รู้สึกแปลกมากที่ไม่ใช่ญาติ แต่เธอติดตามเขาเหมือนผู้ติดตาม

แต่เธอก็รู้ว่าตอนนี้บ้านของเธอถูกยึดโดยเขา เขายังช่วยเธอด้วยซ้ำ

ถ้าหลุดตอนนี้จะไม่เหลืออะไร

ความเชื่อเดียวที่เธอมีในตอนนี้คือการได้รับสูตร ถ้าไม่มี Leng Chengbei เธอจะไม่สามารถรับได้

"พี่เขย."

Lin Huihui ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน และเธอคุกเข่าต่อหน้า Leng Chengbei ทันทีที่เธอออกมา ร้องไห้อย่างโศกเศร้า

ซูนวลมองไปที่หลินฮุ่ยฮุ่ยด้วยความรู้สึกสุดจะพรรณนาในใจของเธอ

เธอมาที่นี่เพื่อขอ Leng Chengbei

"พี่เขย ฉันขอร้องล่ะ ช่วยหลินหยวนด้วย ตอนนี้เขาบาดเจ็บ ถ้าเขาอยู่ในคุก เขาจะไม่เหลืออะไรเลย และ..."

Lin Huihui ร้องไห้หนักขึ้น: "ฉันท้องกับพี่เขยของฉัน"

เท้าของ Leng Chengbei ถูก Lin Huihui กอด Leng Chengbei เอาเท้าของเขาออกไปแล้วเดินไปรอบ ๆ ราวกับว่า Lin Huihui ไม่ได้อยู่ที่นั่น Su Nuan ก็เดินตาม เมื่อ Lin Huihui เห็น Su Nuan เธอก็ลุกขึ้นและยืนขึ้นคว้า Su Nuan แล้วคว้าตัวเธอ ตบผมของเธอ ส่วนสุนวลก็เวียนหัวจากการตบสองครั้งติดต่อกัน