บทที่ 13

ประธานาธิบดีคนใหม่...เจียง หานเฟิง...

ฉันรู้สึกประหลาดใจที่เห็น Jiang Hanfeng เข้าใกล้ทีละก้าว เมื่อเขาเดินผ่านฉันไป สายตาของเขาดูเหมือนจะอ้อยอิ่งอยู่ครู่หนึ่ง และมุมปากของเขาก็โค้งงอเป็นเส้นโค้งที่สวยงาม

ในขณะนั้นหัวใจของฉันหยุดเต้น

Jiang Hanfeng เพิ่งทานอาหารกลางวันกับฉันและพาฉันไปที่สำนักกิจการพลเรือนเพื่อรับทะเบียนสมรส

ครึ่งชั่วโมงหลังจากงานแต่งงาน เขากลายเป็นเจ้านายของฉันทันที

"ปรากฎว่าบริษัทของเราถูกซื้อโดย Haohan Group!" Cheng Die กระซิบข้างหูฉัน

"กลุ่ม Haohan เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่?"

"ฉันเกรงว่ามันจะถึงเที่ยงวันนี้"

บริษัทที่ใกล้จะล้มละลายด้วยความเฉียบแหลมทางธุรกิจของ Jiang Hanfeng เพียงแค่ยอมรับหรือไม่

“ไม่น่าเชื่อ บอกฉันตรงๆ ว่าคุณเป่าหมอนหรือเปล่า” เฉิงเตี๋ยถามด้วยเสียงแผ่วเบาข้างหูฉัน

“ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย”

ฉันรีบเตือนเธอให้เก็บเป็นความลับสำหรับฉัน

แต่เฉิงตี้รู้ดีที่สุดว่าเจียงหานเฟิงส่งฉันกลับบ้านหลายครั้ง ออกเดทกับฉันและแม้แต่อาศัยอยู่กับฉัน แต่เธอไม่รู้ว่าฉันมีทะเบียนสมรสกับเขาด้วยซ้ำ

นี่อาจเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำซึ่งกล้าหาญกว่า Cheng Die ในชีวิตของฉัน

หลังจากกลับมาหาทุกคนฉันก็เงยหน้าขึ้นและเห็นประตูกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานของสำนักงานประธานาธิบดี ทันทีที่ฉันเงยหน้าขึ้นฉันก็พบกับดวงตาของ Jiang Hanfeng

ขณะที่ฉันวิ่งหนีอย่างเร่งรีบ ฉันเห็นเขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งจากหางตาของฉัน

เกือบจะได้เวลาเลิกงานแล้ว โทรศัพท์ในมือก็ดังขึ้น เมื่อฉันเห็นชื่อปรากฏขึ้น หัวใจของฉันก็เต้นเร็วขึ้น และโทรศัพท์ก็ถูกกระแทกลงกับพื้นด้วยความตื่นตระหนก

“เดี๋ยวผมหยิบให้นะครับ” เพื่อนร่วมงานฝั่งตรงข้ามก้มหัวแล้วพูด

"ไม่... ไม่ ไม่ ฉันจะมา!"

ผมคลานไปจับตัวมันมา

"สวัสดี."

ทันทีที่ฉันรับโทรศัพท์ ฉันลดระดับเสียงลงเป็นระดับต่ำสุด

“คุณซ่อนอะไรอยู่ ไปรอฉันที่ลานจอดรถหลังเลิกงาน” Jiang Hanfeng มองผ่านกระจกของสำนักงาน ดวงตาที่เฉียบคมของเขาทำให้ฉันหายใจช้าลง

“ฉัน...ฉันต้องทำงานล่วงเวลา” ฉันอยากจะหาข้ออ้าง

“คุณไม่ได้บอกว่าคุณเป็นหวัดและรู้สึกไม่สบาย และคุณไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานล่วงเวลา” เจียง ฮั่นเฟิง เริ่มมีอำนาจมากขึ้น

“เจ้านายไม่อนุญาตและสามีของฉันก็เช่นกัน” เมื่อเห็นว่าฉันไม่ตอบเขาจึงทวีความรุนแรงขึ้น

คำว่าผัวทำให้ใจสั่น

“เปลี่ยนที่อื่นเถอะที่จอดรถคนเยอะเกิน” ถ้าไม่ใส่ใจก็ยอมแพ้

เขาหัวเราะในโทรศัพท์: "เอาล่ะ นั่นอยู่ข้างนอกร้านอาหารตะวันตก Hongchu"

หัวใจของฉันยังคงเต้นแรงเมื่อฉันวางสาย

"ทำไมคุณถึงได้รับ Fanyun ในทันใด" ฉันถามเขาในรถ

“มีอะไรเหรอ” เขามองไปข้างหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"Cheng Die กล่าวว่าการดำเนินงานของ Fanyun มีปัญหามากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา..."

"นั่นขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนทำธุรกิจ คุณยังสนใจเรื่องนี้อยู่หรือไม่" Jiang Hanfeng เงยหน้าขึ้นอย่างมั่นใจ และมุมกรามของเขาก็ละเอียดอ่อนราวกับสลัก

“ฉันแค่คิดว่ามันไม่คาดฝันที่คุณมีความคิดทางธุรกิจเช่นนี้” ฉันพูดเบาๆ

"ในเมื่อคุณคิดว่าฉันมีไหวพริบในการทำธุรกิจ ทำไมคุณถึงไม่เชื่อฉันล่ะ" จู่ๆ เขาก็หันหน้ามาจ้องฉัน แก้มของฉันก็แดงโดยไม่รู้ตัว

“คุณจะพาฉันไปไหน”

"ช้อปปิ้ง."

Jiang Hanfeng พาฉันไปที่ Jiuguang International ห้างสรรพสินค้าระดับไฮเอนด์ที่ฉันไม่เคยกล้าเข้าไปสัมผัสมาก่อน

“เลือกชุดที่ชอบเลย” เขาเปิดประตูให้ฉันแล้วพาฉันเข้าไปด้วยท่าทางสุภาพเรียบร้อย