บทที่ 14

หลังจากซื้อชุดแล้ว Jiang Hanfeng ยังคงปฏิเสธที่จะจากไปและยืนยันที่จะพาฉันไปเลือกและเลือกจากเครื่องประดับของ Linlang ราคาที่จ้องมองทำให้หัวใจของฉันเจ็บปวด

Feng Mingyue กระโดดเท้าของเธอด้วยความโกรธ แต่ไม่ว่าเธอจะทำหน้าบึ้งหรือสร้างปัญหาอย่างไร ฉันรู้ว่า Gu Wei จะไม่จ่ายเงินให้เธอ เพราะ Gu Wei ไม่มีคุณสมบัติมากมายขนาดนั้น

นอกจากนี้ Gu Wei มาจากครอบครัวธรรมดาและเคยชินกับการประหยัดมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันคงจะมากเกินไปสำหรับเขาที่จู่ ๆ ก็อยู่กับหญิงสาวที่ทำตัวและสร้างปัญหาได้

แน่นอนว่า Gu Wei เกลี้ยกล่อมและเกลี้ยกล่อมให้ Feng Mingyue ออกไป

ในที่สุดภายใต้การยืนกรานของฉัน Jiang Hanfeng ซื้อโซ่ที่เรียบง่ายและไม่โอ้อวดให้ฉันก่อนที่จะยอมแพ้

"คืนนี้อยากกินอะไร"

"อย่าใช้เงิน กลับบ้านไปกินข้าว" ฉันพูด

“ภรรยาคุณทำอาหารเองเหรอ”

Jiang Hanfeng เดินเข้ามาหาฉันอย่างสนุกสนาน ฉันไม่รู้ว่าฉันมีไข้หรืออะไร ฉันแค่รู้สึกร้อนและอึดอัด

เมื่อมองไปที่โต๊ะหรูหราที่ฉันเตรียมไว้ เจียงหานเฟิงก็ชิมอาหารทุกจานอย่างรวดเร็ว เต็มไปด้วยคำชม: "จะมีภรรยาที่อ่อนโยนและมีคุณธรรมเช่นคุณได้อย่างไร"

ในขณะที่ฉันยิ้มด้วยความพึงพอใจ Jiang Hanfeng ยื่นมือออกมาและเกาปลายจมูกของฉัน

เต็มอิ่มกับการปรนนิบัติ

ฉันเขิน.

ฉันเคยทำอาหารให้กู่เหว่ยทุกวัน และเขาก็ยอมรับเสมอ นับประสาอะไรกับฝีมือการทำอาหารของฉัน ฉันอดทนต่อความรุนแรงอันเย็นชาของเขาทุกวันและพยายามเกลี้ยกล่อมตัวเองให้เป็นภรรยาและแม่ที่มีคุณภาพ พอมาคิดดู ก็น่าอาย

สามีภรรยาไม่สุ่มสี่สุ่มห้า ถ้ามี อีกฝ่ายหนึ่งก็ต้องมีความผิด

เมื่อฉันออกมาจากห้องอาบน้ำตอนกลางคืน Jiang Hanfeng มองมาที่ฉันอย่างหมกมุ่น: "ซินรัน คุณรู้ไหม ตอนนี้คุณยุ่งอยู่ในครัวโดยสวมผ้ากันเปื้อน และฉันพบความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านที่ฉันไม่เคยเห็น เป็นเวลานาน."

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ฉันรู้สึกเหงาอย่างกะทันหันของเขา

Jiang Hanfeng ไม่ตอบ เขากระแทกฉันเข้ากับกำแพงด้วยแบ็คแฮนด์

“อย่า...” ฉันเบี่ยงตัวหลบโดยไม่รู้ตัว

"อืม?"

“ฉัน...ฉันเป็นหวัด...” ฉันหาข้ออ้างโดยบังเอิญ

Jiang Hanfeng รู้สึกขบขันกับฉันทันที: "Xin Ran คุณตลกมาก เหตุผลนี้ ... คุณคิดว่าฉันจะกลัวหรือไม่ อย่าลืมว่าเราถูกกฎหมายแล้ว"

ลมหายใจสดชื่นของเขาที่มีกลิ่นบุหรี่โชยมาแตะจมูกของฉัน และคำพูดของเขาทำให้ใจฉันเต้นแรง

มันไม่ใช่แค่การแต่งงานปลอมๆ เหรอ?

ฉันไม่ได้คิดอย่างมีเหตุผลเลย มือของฉันกำหมัดแน่น และในขณะที่ฉันกำลังจะหลับตา จู่ๆ เขาก็พูดว่า "รอฉัน ฉันจะอาบน้ำ"

ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกลืนน้ำลายที่ประหม่าลงเต็มปาก

นอนบนเตียงฟังเสียงน้ำในห้องน้ำ ตัวผมเริ่มร้อน สติก็จมลงเรื่อยๆ เหมือนมีหนามอยู่ใต้เตียง นอนยังไงก็ไม่สบาย ลง.

ด้วยความงุนงง ฉันได้ยิน Jiang Hanfeng พูดว่า: "คนบ้า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีไข้"

เขาลูบหัวฉันและยื่นน้ำให้ฉัน

เมื่อฉันตื่นขึ้น เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว คนรับใช้ที่บ้านบอกว่า Jiang Hanfeng ไปทำงานแต่เช้า และบอกให้ฉันพักฟื้นที่บ้าน เขาจะอนุญาตให้ฉันลาป่วยได้

ฉันกินยาและนอนหลับตลอดบ่าย ทั้งเวียนหัวและเวียนหัว แต่ข้อความของเฉิงเตี๋ยก็ปลุกในตอนบ่าย

“ทำไมวันนี้ไม่ไปทำงานล่ะ บอสมีสถานการณ์ใหม่ คุณมีคู่แข่งที่รัก”

คู่แข่ง?

ฉันสร่างเมาขึ้นเล็กน้อยในชั่วพริบตา สวมกระโปรงและแต่งหน้าบางๆ แล้วรีบไปที่บริษัท

“ฉันรู้ว่าคุณทนไม่ได้” เฉิงเตี๋ยหยอกล้อ

"เกิดอะไรขึ้น?"