ตอนที่ 19
บทที่ 19
October 31, 2026
“ผู้หญิงไร้ยางอาย!”
เสียงตะโกนดังขึ้นขัดจังหวะบรรยากาศอันนุ่มนวลใจกลางฟลอร์เต้นรำ
ฉันตกใจมากจนไม่มีเวลาตอบสนอง ดังนั้นฉันจึงเห็นใครบางคนวิ่งออกมาจากเงาสะท้อนของดวงตาของ Jiang Hanfeng
"บูม--"
ในเวลาเดียวกับที่มีเสียงแหลม เจียง ฮั่นเฟิงก็กอดฉันและบิด ขวดไวน์ทุบที่แขนของเขาและเลื่อนมาบนแขนของฉัน ทำให้เลือดกระเซ็นทันที
อา--
มีเสียงดังมากในที่เกิดเหตุ
ขวดไวน์แตก แต่ผู้หญิงคนนั้นยังถือเศษอยู่ในมือและกำลังจะพุ่งเข้ามาแทงฉัน มีคนในที่เกิดเหตุตะโกนว่า "ฆาตกร!"
แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่มีเวลาที่จะเคลื่อนไหวอีกแล้ว บอดี้การ์ดของ Jiang Hanfeng รีบเข้ามาจากขอบสนามแล้วและปราบเธออย่างรวดเร็ว
"คุณโอเคไหม?"
Jiang Hanfeng จับแขนที่บาดเจ็บของฉันและไม่สามารถปกปิดความตึงเครียดในน้ำเสียงของเขาได้
ฉันครางเสียงต่ำ เศษขวดไวน์จำนวนมากทิ่มแทงเข้าที่แขนของฉัน และเลือดก็ไหลลงมาตามรอยแยกของนิ้วของฉัน ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าตกใจ
“แล้วคุณล่ะ คุณก็บาดเจ็บเหมือนกัน” ฉันมองไปที่แขนของ Jiang Hanfeng และชุดที่เขาใส่ก็มีเลือดไหลซึมออกมาเช่นกัน
“ห้ามเลือดก่อน”
เขาไม่แม้แต่จะมองอาการบาดเจ็บของเขา เขาเขย่ากระเป๋าสี่เหลี่ยมแล้วมัดไว้รอบแขนฉันแน่น: "ไป ไปโรงพยาบาล" เจียงหานเฟิงปกป้องฉันแล้วเดินออกไป
“หัวหน้า ผู้หญิงคนนี้ถูกส่งไปที่สถานีตำรวจหรือเปล่า” บอดี้การ์ดข้างเขาถามผู้หญิงที่กำลังควบคุมคนเจ็บ
“รอไว้ก่อน แล้วรอการสอบสวนของฉัน” เจียง หานเฟิงพูดอย่างเย็นชา
เมื่อเห็นศีรษะของฉันเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น เขาไม่สามารถซ่อนความตื่นตระหนกของเขาได้: "คุณเป็นอย่างไรบ้าง เจ็บไหม"
"ไม่ไม่..."
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นแค่บาดแผลทางผิวหนัง แม้ว่ามันจะเจ็บ ฉันก็สามารถทนได้ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกวิงเวียนและแขนขาอ่อนแรง
"เดี๋ยวก่อน..." Jiang Hanfeng กอดฉัน และฉันก็ขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขาเหมือนเด็กทารก
"ฉัน... เป็นอะไรไป" ดวงตาของฉันมืดและเสียงของฉันก็สั่น
“อย่ากลัวเลย ฉันจะพาคุณไปโรงพยาบาลและคุณจะไม่เป็นไร” เสียงของ Jiang Hanfeng นั้นนุ่มนวลแต่หนักแน่น
ฉันค่อยๆ หลับไป เสียงของ Jiang Hanfeng ที่เรียกฉันดังก้องอย่างชัดเจนในสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง: "แน่นอน! แน่นอน อย่านอน..."
เมื่อฉันตื่นขึ้น แขนที่บาดเจ็บของฉันถูกพันด้วยผ้าก๊อซ และ Cheng Die กำลังปกป้องฉันอยู่ข้างเตียง
“เซียวเตี๋ย คุณอยู่ที่นั่นไหม” ฉันเปิดริมฝีปากที่แห้งผากแล้วพูด
“อะไรนะ ผิดหวังไหมที่ไม่เห็นนายใหญ่ของคุณ” เฉิงเตี๋ยหยอกแล้วยื่นน้ำให้ฉัน
“เป็นไงบ้างอาการบาดเจ็บของฉัน ไม่น่าจะร้ายแรงขนาดนั้น”
"อย่าพูดถึงเลย คนสมัยนี้มันร้ายกาจจริงๆ! คุณคงไม่เชื่อถ้ามันไม่เกิดขึ้น"
Cheng Die วางแก้วน้ำลงและรู้สึกเสียใจ: "ประธานาธิบดีสอบสวนผู้หญิงบ้าๆ คนนั้นข้ามคืน และเธอเติมสารก่อภูมิแพ้ลงในขวดไวน์ คุณก็เลยเป็นลม! โชคดีที่ช่วยเหลือได้ทันเวลา... . ... "
"ผู้หญิงคนนั้น... ฉันไม่รู้จักเธอ..."
"ผู้หญิงบ้าบอกว่าเธอชื่นชมผู้อำนวยการ Jiang ดังนั้นเธอจึงไม่เห็นเขาเต้นรำกับคุณ" Cheng Die แสดงท่าทางเกินจริง เธอมองไม่เห็นคนแปลก ๆ เช่นนี้
“Jiang Hanfeng อยู่ที่ไหน เขาได้รับบาดเจ็บด้วย” ฉันถามอย่างกังวล
"ท่านประธานสบายดี เขามีสมรรถภาพร่างกายดีกว่าคุณและมีบาดแผลน้อยกว่าคุณ" เฉิงเตี๋ยปลอบเขาและพูดว่า "ท่านประธานอยู่ที่นี่ไม่ได้และบอกให้ฉันดูแลคุณโดยเฉพาะ"
ฉันพยักหน้า เขาสบายดี
“คุณไม่รู้หรอก ไม่เป็นไรหรอกที่ประธานาธิบดีจะกระวนกระวายเมื่อคุณสลบไป เจ้าหญิงวิ่งด้วยแขนของเธอไปตลอดทาง และหัวใจของแฟน ๆ ของประธานาธิบดีก็แตกสลาย” เฉิงเตี๋ยยิ้มให้ฉัน ด้วยดวงตาดอกท้อ
ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจ
“บอกคุณว่าต่อจากนี้ไป อย่ายุ่งกับ Yan Zhi” Cheng Die เปลี่ยนเรื่อง “ผู้หญิงที่ตีขวดไวน์ของคุณคือพนักงานใหม่ที่ Yan Zhi นำเข้ามาใน Fanyun จากภายนอก คนอื่น ๆ ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ แต่ ฉันทำ ฉันสงสัยว่า Yan Zhi สั่งเธอ "
Cheng Die มองมาที่ฉันด้วยสายตาที่คุณเข้าใจ และหัวใจของฉันก็จมลง
เพื่อแก้แค้นที่ฉันเต้นรำกับ Jiang Hanfeng Yan Zhi ถึงกับต้องการทำร้ายใครสักคน และเธอก็ไม่ลังเลเลยที่จะใส่ยาลงในไวน์? ในความคิดของฉันเธอเป็นผู้หญิงของทุก ๆ ครอบครัว เธอทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร?