บทที่ 4

“ซานน้อยยืนอยู่ในห้องหลักและชี้นิ้ว เจ้าไม่กลัวการลงโทษหรือ?”

ฉันรู้สึกมึนงงเล็กน้อยเนื่องจากสุขภาพที่ไม่ดีของฉันในคุก แต่ฉันพยายามทำให้กระดูกสันหลังของฉันตรงและท้าทาย Feng Mingyue

"Xin Ran คุณโง่มาก คุณไม่คิดว่าที่นี่ยังเป็นบ้านของคุณอยู่หรือ"

Feng Mingyue กอดอกและเย้ยหยัน คางที่แหลมของเธอสามารถสะกิดใครบางคนให้ตายได้

ทันใดนั้นฉันก็รู้ว่าฉันได้ลงนามในข้อตกลงการหย่าร้างแล้ว และบ้านหลังนี้เป็นของ Gu Wei ในข้อตกลงการหย่า ดังนั้นที่นี่ไม่ใช่บ้านของฉันอีกต่อไป

ฉันมันโง่ โง่พอที่จะไว้ใจคนเลวอย่างกู่เหว่ย

ครอบครัวของ Gu Wei ยากจนเมื่อเราแต่งงานกัน และครอบครัวของฉันจ่ายเงินดาวน์มากกว่าครอบครัวของเขา หลังแต่งงาน หน้าที่การงานของเขาดีขึ้น และเราตกลงที่จะเก็บเงินเดือนของเขาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน เงินเดือนของฉันน้อยกว่านี้ เพียงพอที่จะใช้จ่าย การจำนอง

แต่ฉันทำงานอย่างหนักเพื่อจัดหาบ้านเป็นเวลาสองปี และตอนนี้ฉันใช้มันให้กับนายหญิงของสามีฉัน

ไม่ใช่แค่ฉันโง่ ฉันยังตาบอดอีกด้วย!

“ฮึ่ม เป็นความจริงที่ผู้หญิงงี่เง่าไม่ได้ดีไปเสียทุกเรื่อง และน่าเศร้าจริงๆ ที่เธอดูแลสามีของตัวเองได้ไม่ดี”

นายหญิงอย่าง Feng Mingyue ซึ่งยืนอยู่ที่จุดต่ำสุดของศีลธรรมยังคงสามารถเยาะเย้ยฉันไม่หยุด โลกนี้ไม่มีความยุติธรรมเหรอ? ผมทนไม่ได้อีกต่อไป จู่ ๆ ก็ก้าวไปข้างหน้าและยกมือขึ้นจะตบเธอ

“ซินรัน คุณพอแล้ว!”

Gu Wei คว้ามือของฉันและโยนมันออกไป

“ออกไป ฉันจะฉีกปากเธอทิ้ง!”

ฉันพยายามอย่างยิ่งที่จะหลุดจากการเกาะกุมของ Gu Wei ตะครุบ! แต่โดนตบหน้าอย่างแรง

จุดศูนย์ถ่วงจุดหนึ่งไม่เสถียร ฉันล้มลงกับพื้น และหลังศีรษะกระแทกกับมุมโต๊ะกาแฟ และมีอาการปวดแสบปวดร้อน

ฉันปิดศีรษะของฉันและมองไปที่ Gu Wei อย่างเย็นชา ก่อนที่ฉันจะพูดได้ Feng Mingyue ก็ตะโกน

“เจ้ายังกล้าตีข้าอีกหรือ ถ้าเจ้าทำลายลูกในท้องข้า ข้าจะควักหนังเจ้า!”

เมื่อเธอเห็นว่าฉันสงบลง เธอออกมาจากด้านหลัง Gu Wei และชี้เท้าของเธอไปที่ท้องของฉัน

ฉันเงยหน้ามองท้องที่นูนขึ้นเล็กน้อยของเธอด้วยความประหลาดใจ

“ไอ้เลวนี่! มึงจะท้องก็ตื่นเต้น ระวังไอ้ในท้องมึงตายด้วยมือมึงเอง!” ผมสบถแล้วหัวเราะอย่างเย็นชา

“เจ้าพูดเรื่องอะไร! เจ้าเล่ห์! ถ้าฉันตาย ลูกของฉันจะดูถูกคนอื่น!” เฟิงหมิงเยว่ก้าวไปข้างหน้าและจับผมของฉันและตบฉันหลายครั้ง

เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายของฉันใกล้จะหมดลง Feng Mingyue ชกและเตะฉันจนฉันเกือบหมดสติ ฉันมองไปที่ Gu Wei ที่อยู่ข้างสนามและพูดว่า: "Gu Wei คุณมีความสามารถจริงๆ มีคนตายและลูกของเธอ เป็นลูกไม่ใช่ลูกของฉัน!?”

เมื่อคิดถึงลูกของฉันที่ตั้งครรภ์ในเดือนตุลาคม ฉันจินตนาการถึงรูปร่างหน้าตาของเขาเกือบทุกวัน แต่ฉันก็ถูกโยนทิ้งไปก่อนที่ฉันจะได้เห็นเขา ลูกผู้น่าสงสารของฉัน... ฉันร้องไห้อย่างขมขื่นด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่

ฉันไม่เคยร้องไห้แบบนี้มาก่อน และการร้องไห้ทุกครั้งก็เพื่อระบายความเจ็บปวดที่เก็บกดมานานเกินไป

ความเจ็บปวดในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

"หุบปาก! ร้องไห้อีกแล้วฉันจะฆ่าเธอ!"

Feng Mingyue ดูเหมือนจะตกใจกับวิธีที่ฉันร้องไห้ และขู่ฉันด้วยริมฝีปากเม้ม แต่ร่างของเธอถอยไปด้านหลัง Gu Wei ฉันกลัวว่าการร้องไห้ของฉันจะดึงดูดวิญญาณของพ่อและลูกของฉัน

"ตีฉันให้ตายถ้าคุณมีความสามารถ! ตีฉัน! คุณไม่กลัวที่จะฆ่าคนอื่น!"

พลังงานที่มีศักยภาพในร่างกายของฉันถูกกระตุ้นด้วยความเกลียดชังในขณะนี้ ฉันยืนขึ้นด้วยการสนับสนุน และจ้องมองไปที่ Feng Mingyue ด้วยความโกรธ

"พอแล้ว! หยุดสร้างปัญหา!" เมื่อพูดถึงคนตาย Gu Wei ก็ดูเหมือนจะวิตกเล็กน้อย

หึหึ คนทำเลวนี่กลัวผีจริงๆ

"เป็นการดีถ้าคุณออกมา ไปที่พิธีการหย่าโดยเร็วที่สุด"

Gu Wei ปกปิดความสงบของเขาอย่างรวดเร็ว และน้ำเสียงของเขาไม่แยแส ราวกับว่าเขากำลังสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา