บทที่ 17

แม้ว่าจะไม่มีรอยขีดข่วนเล็ก ๆ หรือร่องรอยการกินบนกระดูกด้วยตาเปล่า แต่หากคุณใช้นิ้วสัมผัสอย่างระมัดระวัง ก็จะเห็นได้อย่างชัดเจน

"คุณ คุณหมายถึงคนผู้นี้ถูกอะไรบางอย่างกินหลังจากที่เขาตาย?"

ความรังเกียจฉายชัดในดวงตาของ Feng Qingwu และเธอก็หันศีรษะไปทางอื่นโดยไม่รู้ตัว

“ไม่จำเป็นต้องเป็นหลังความตาย” ความเย็นวาบขึ้นในดวงตาของ Lin Zhiyan และเขาค่อยๆ เคลื่อนกระดูกออกไปอย่างระมัดระวัง

ฉันไม่รู้ว่าทำไม กระดูกสีขาวนี้ครึ่งหนึ่งพิงกำแพงหิน นั่นเป็นเพราะเมื่อเฟิง ชิงหวู่หันกลับมา ก็บังเอิญไปพบกับเบ้าตาสีเข้มของมัน

"ดูเหมือนจะมีบางอย่างอยู่ใต้กระดูก!" แม้ว่าเธอจะรู้สึกขนลุกเล็กน้อย แต่ดูเหมือนว่ามีบางอย่างในความมืดที่ดึงดูดเฟิง ชิงหวู่ และเธอหันศีรษะทันทีที่กระดูกถูกยกขึ้น

"หนังสือทางการแพทย์และเข็มทองหนึ่งกล่อง"

"หนังสือการแพทย์? เข็มทอง? เป็นไปได้ไหมว่าคนผู้นี้เป็นหมอจริงๆ? หรือเป็นหมอมหัศจรรย์ที่ถูกคุมขังที่นี่เพื่อรักษาผู้อื่น?"

ความเป็นไปได้มากมายยังคงแวบเข้ามาในความคิดของเฟิง ชิงหวู่ แต่สุดท้ายเธอก็ถูกปฏิเสธทีละคนด้วยตัวเธอเอง

แม้ว่าเธอจะไม่เคยสนใจเรื่องเหล่านี้เลย แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อจ้องมองผ่านฝุ่นที่ปกคลุม เฟิง ชิงหวู่ รู้สึกเพียงว่าเธอไม่สามารถละสายตาไปได้อีกต่อไป

“บางที” Lin Zhiyan พลิกดูอย่างตั้งใจ และส่งหนังสือทางการแพทย์ให้ Feng Qingwu

“นี่คือหนังสือทางการแพทย์ประเภทไหน?” เฟิงชิงหวู่พลิกอ่านสองสามหน้าอย่างเร่งรีบ เดิมทีแววตาเรียบเฉยของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

เป็นไปได้ยังไง! เธอมั่นใจได้ว่าไม่ว่าชาติที่แล้วหรือชาตินี้เธอไม่เคยเรียนวิชาแพทย์เลย นับประสาอะไรกับอ่านหนังสือแพทย์

สำหรับสิ่งที่อยู่ในหนังสือทางการแพทย์ มันคุ้นตาเธอมาก ราวกับว่าเธอใช้มันมานับพันครั้ง

ไม่ต้องพูดถึงชื่อของวัตถุดิบเหล่านี้ แค่เห็นชื่อ รูปลักษณ์ของวัตถุดิบนี้และที่ที่มันเติบโตในความคิดของเธอ เป็นไปได้อย่างไร!

"หนังสือทางการแพทย์ที่สูญหายไปแล้ว ว่ากันว่าหากเชี่ยวชาญหนังสือเล่มนี้ กระดูกยังสามารถเติบโตกล้ามเนื้อได้

สำหรับกล่องเข็มทองคำ หากการทำนายของเจ้านายของฉันถูกต้อง มันควรจะเป็นเข็มเทียนซวน มีเพียงสองชิ้นในโลก และอีกชิ้นถูกทำลายไปแล้ว แต่เหลือเพียงครึ่งเดียว และตอนนี้มันเป็น ได้รับการประดิษฐานอย่างระมัดระวังโดยผู้คนในหุบเขาหมออัศจรรย์

ในมือของ Qing Wu ควรเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบเพียงคู่เดียวในโลก "

Lin Zhiyan ไม่สนใจ Tao สายตาของเขาจับจ้องที่กระดูกตลอดเวลา และเขาไม่รู้ว่ากระดูกสามารถศึกษาอะไรได้บ้าง

“ของล้ำค่าเช่นนี้มาปรากฏที่นี่ได้อย่างไร!” เฟิง ชิงหวู่ กล่าว พร้อมเปิดกล่องที่บรรจุเข็มทองคำอย่างระมัดระวัง

เข็มทอง 128 เข็มถูกวางไว้อย่างเรียบร้อยในกล่อง และที่ด้านล่างของกล่อง บนหนังสือหนังบางมาก มีบันทึกการใช้เข็มทอง 128 เข็ม

ทุกครั้งที่เฟิง ชิงหวู่อ่านประโยคหนึ่ง ในใจของเธอมีความแตกต่าง

เกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันถึง...

"จื่อหยาน ลองดูสิ่งที่พูดบนหนังนี้ไหม" เฟิง ชิงหวู่ ระงับความตื่นเต้นในใจของเธอ และถือหนังไว้ข้างหน้าหลิน จื่อหยาน

แต่หลินจือหยานพูดโดยไม่แม้แต่จะมอง: "ฉันไม่รู้ทักษะทางการแพทย์ การดูสิ่งเหล่านี้ก็ไร้ประโยชน์ หากคุณไม่มีพรสวรรค์ในวิธีการเข็มทอง แม้ว่าคุณจะอ่านมัน คุณจะไม่ เข้าใจแล้ว ความลึกลับ ชิงหวู่เก็บมันทิ้งไป”

คนไม่รู้ฝีมือแพทย์ไม่เข้าใจ?

ทำไมเธอถึงสามารถเข้าใจทุกสิ่งข้างต้นโดยที่ไม่รู้ทักษะทางการแพทย์เลย เกิดอะไรขึ้น?

ชั่วขณะหนึ่ง เฟิงชิงหวู่รู้สึกมึนงงเล็กน้อย เธอนั่งข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ พร้อมกับกระเป๋าหนังในมือของเธอ คลำหาเข็มสีทองในกล่องโดยไม่รู้ตัว

เดิมทีเข็มทองเล็กๆ ดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาได้ในมือของเฟิง ชิงหวู่ และดอกเข็มที่สวยงามก็ถูกดึงออกมาทีละดอก แต่น่าเสียดายที่มีเพียงหลิน จือหยานเท่านั้นที่มองเห็นทั้งหมดนี้

บุคคลที่เกี่ยวข้อง เฟิง ชิงหวู่ ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้ และนั่งเฉย ๆ ด้วยความงุนงง