บทที่ 18

สิ่งนี้เคยเป็นชีวิตที่เฟิงชิงหวู่โหยหามากที่สุด แต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงหันหน้าหนีและหยุดมองหน้ากัน

เตียงหินแม้จะไม่กว้างมาก แต่ก็เพียงพอสำหรับสองคนที่จะนอนบนเตียง

หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อย Lin Zhiyan ก็หยิบงูสีขาวที่ถูกทิ้งไว้และจัดการกับมันอย่างระมัดระวัง

“ไม่คาดคิดว่าจักรพรรดิฉีซึ่งอยู่สูงกว่าเขามากจะทำสิ่งเหล่านี้ได้จริงๆ”

เฟิงชิงหวู่เม้มริมฝีปากราวกับว่าเธอรู้สึกว่าคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าเธอไม่ใช่ราชาของประเทศ แต่เป็นพรานป่า

“เป็นไปได้ไหมว่าในฐานะกษัตริย์ เจ้าไม่รู้เรื่องพวกนี้”

Lin Zhiyan ถามขณะที่วางเนื้องูแปรรูปไว้บนกิ่งไม้

“อย่างน้อยพี่ชายของฉันก็ไม่ทำ” เฟิงชิงหวู่เล่นไฟต่อหน้าเธอด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

ตอนนี้สิ่งนี้เกิดขึ้น ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Brother Huang

"ขยะ! กองขยะ! เรื่องแบบนี้อาจเกิดขึ้นได้ใต้เท้าของฉัน จะมีประโยชน์อะไรที่ฉันต้องการตัวคุณสารเลว!"

ในห้องศึกษาของจักรวรรดิ Feng Aotian โกรธมากและรัฐมนตรีคนหนึ่งคุกเข่าลงบนพื้น

เมื่อเห็นว่าจักรพรรดิโกรธมาก เขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

"ตอนนี้น้องสาวของฉันอยู่ที่ไหน!

Feng Aotian หายใจเข้าลึก ๆ นั่งกลับสู่ตำแหน่งเดิม ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธที่อัดอั้น

"ทหารพบซากรถม้าที่องค์หญิงเหอเฟิงกำลังขี่อยู่บนขอบผา ทหารผ่านศึกจึงสันนิษฐานอย่างกล้าหาญ..."

ลอร์ด Shangshu มองขึ้นไปที่ Feng Aotian ก่อน โดยเห็นว่าเขาไม่ได้แสดงอาการโกรธใด ๆ จากนั้นจึงพูดต่อ: "รัฐมนตรีเก่าคาดเดาว่าเจ้าหญิง Hefeng น่าจะอยู่ที่ด้านล่างของหน้าผา"

“ชีวิตหรือความตายไม่แน่นอน?” Feng Aotian ยิ้มแทนความโกรธ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ในขณะนี้ เกิดความโกลาหลนอกห้องศึกษาของจักรวรรดิ และเฟิง ซูซึ่งสวมชุดสีขาวรีบเข้าไปในห้องศึกษาของจักรวรรดิโดยไม่คำนึงถึงการขัดขวางของผู้คุม

“พี่หวาง!”

เมื่อเห็น Feng Aotian Feng Su ก็ทุบตีแล้วคุกเข่าลงต่อหน้า Feng Aotian

"จางซู เจ้ามีศักดิ์ศรีอันใด? เจ้ากล้าดีอย่างไรที่บุกเข้ามาในสำนักพระราชวังของข้า! มาเอาองค์หญิงจางซู่ลงมา!"

ประกายความโกรธวาบขึ้นในดวงตาของ Feng Aotian โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเห็นเสื้อผ้าสีขาวของ Feng Su เขารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังลุกไหม้ด้วยความโกรธ และเขาไม่ต้องการแม้แต่จะมองเธอ

“พี่ชายและน้องสาวของจักรพรรดิจะไม่จากไปและน้องสาวจะไม่จากไป สาเหตุที่น้องสาวเหอเฟิงต้องทนทุกข์กับภัยธรรมชาติเช่นนี้เป็นเพราะน้องสาว ฉันขอร้องให้จักรพรรดิลงโทษน้องสาวเพื่อปลอบโยนวิญญาณของน้องสาวเหอเฟิง!”

เฝิงซูร้องไห้และพูดคำเหล่านี้ สีหน้าของเฟิง อ้าวเทียนเปลี่ยนไปทันที และเขากวาดอนุสรณ์ลงกับพื้น

“เหอเฟิงจะไม่ตาย มีคนจะพาองค์หญิงจางซู่ลงมา เพื่อที่เธอจะได้ดูแลเธอ”

Feng Aotian ยืนเอามือไพล่หลัง ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

ชิงหวู่ของเขาจะไม่ตายง่ายๆ เขาเชื่อมั่นว่าชิงหวู่จะรอฉันมาช่วยเธอที่นี่!

“พี่หวาง!” เฟิงชิงหวู่อุทาน ลุกขึ้นจากเตียงหิน เพียงเพื่อตระหนักว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน

“คุณฝันร้ายหรือเปล่า” เสียงทุ้มของ Lin Zhiyan ดังมาจากด้านข้าง Feng Qingwu หันกลับมาโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่หลับ ประกายคำขอโทษแวบเข้ามาในใจเธอ

งูที่ตัดส่วนที่กินไม่ได้ออกแล้ว หนังกับกระดูกไม่เหลืออะไรแล้ว แทบจะไม่พอให้ผู้ใหญ่อิ่มท้อง แต่หลินจือหยานกลับมอบเนื้องูส่วนใหญ่ให้กับตัวเอง และเขาก็เพิ่งกินไปสองคำอย่างเร่งรีบ

กลัวจะหิวจนนอนไม่หลับแล้วนั่งเฉยๆ

“ก็ ฉันฝันถึงพี่หวาง” เพราะฝันร้าย เฟิง ชิงหวู่จึงหยุดหลับสนิทและลุกขึ้นนั่งข้างกองไฟ