บทที่ 2

เฟิงชิงหวู่ลืมตาขึ้นครึ่งหนึ่ง แต่เห็นคลื่นสีแดง...

ก่อนที่เธอจะหมดสติไป เธอเห็นเพียงโทเท็มสีดำที่อยู่ใต้หูของเขา ซึ่งดูแปลกตาและมีเสน่ห์...

เมื่อเขาตื่นขึ้นอีกครั้งก็เป็นเวลากลางวันแล้ว

เฟิง ชิงหวู่นอนอยู่บนเตียง แสงแดดสาดส่องบนใบหน้าของเธอ ทำให้เธอเสียสมาธิและกระซิบเบาๆ

“ใต้พิภพมีแสงแดดไหม”

เธองอขาของเธอและรู้สึกเจ็บแปลบ เธอหยุดทันที และโยนผ้านวมออก เห็นเลือดสีแดงที่น่าตกใจ

“เป็นไปได้ยังไง ฉันตายไปแล้วเหรอ?”

หรือเสียชีวิตภายใต้การทรมานของขอทานเหล่านั้น...

เฟิง ชิงหวู่เคลื่อนไหว และความรู้สึกเสียวซ่าก็เกิดขึ้นจริง เตือนให้เธอรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

ผิวที่สามารถมองเห็นได้นั้นบอบบางและเรียบเนียนและมันก็ไม่ใช่ลักษณะที่น่าเกลียดของการถูกคุมขังเป็นเวลาหลายปีอย่างแน่นอน Feng Qingwu มองไปที่การตกแต่งเทศกาลทุกแห่งในบ้านและมีความคิดวาบหวิวอยู่ในใจของเธอ

"เป็นไปได้ไหมว่าฉันเกิดใหม่อีกครั้ง"

หรือว่าเธอเกิดใหม่ในวันแรกที่เธอแต่งงานกับตระกูลเหอ?

เฟิง ชิงหวู่ไม่เชื่อในทฤษฎีพลังประหลาดและเทพเจ้าวุ่นวาย แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อในความรู้สึกที่แท้จริงของการมีอยู่ในขณะนี้!

มีเทพเจ้ายืนอยู่เหนือหัวเธอสามฟุต และพระเจ้าต้องเห็นเธอตายอย่างเลวร้ายในชาติที่แล้ว เธอจึงสามารถกลับมาล้างแค้นให้กับความอัปยศอดสูของเธอได้!

"ฮิฮิ……"

เฟิง ชิงหวู่หัวเราะจนน้ำตาไหล กระดูกทุกตารางนิ้วเต็มไปด้วยความสุข และบ่นพึมพำเป็นเวลานาน

"การมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องดี การมีชีวิตอยู่เท่านั้นที่ฉันจะแก้แค้นได้"

หลังจากที่เฟิง ชิงหวู่ได้แยกแยะข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการเกิดใหม่ของเธอแล้ว เธอก็มองดูบ้านอย่างระมัดระวัง

สถานการณ์ปัจจุบันไม่คุ้นเคย เธอปาดน้ำตา กลิ้งที่นอนเปื้อนเลือดไปข้างๆ จดจำความจริงเกี่ยวกับห้องเจ้าสาวของเหอเหว่ยตอนที่เธอกำลังจะตาย ความเสียใจจางๆ วนเวียนอยู่ในใจ

“ชีวิตนี้ฉันยังหนีประสบการณ์นี้ไม่พ้น แต่ไม่เป็นไร แม้ว่าฉันจะให้คนแปลกหน้าในราคาถูก ฉันก็ไม่อยากเข้าใกล้เหอเหว่ยอีกต่อไป!”

เมื่อมองไปที่แสงพร่างพรายนอกหน้าต่าง เฟิงชิงหวู่ยกมือขึ้นสาบานต่อท้องฟ้าสีคราม

“ครั้งหนึ่งฉันเคยสละศักดิ์ศรีของตัวเอง แต่ด้วยความเมตตาของพระเจ้า ฉันจึงได้เกิดใหม่ ชาตินี้ฉันจะเอาเกียรติยศ ทรัพย์สิน ฯลฯ ทั้งหมดคืนมา และลูกผู้น่าสงสารของฉัน... ไม่ต้องห่วงแม่จะ ยอมเสียเลือดเนื้อเพื่อเธอแน่นอนในชีวิตนี้!"

เฟิง ชิงหวู่เชื่อว่าการเกิดใหม่ไม่ใช่เป้าหมายแบบสุ่ม และจุดประสงค์ในการคืนชีวิตของเธอก็เพื่อล้างแค้นชายใจหมาป่าคนนั้น!

ต้องใช้ธูปครึ่งก้านเต็มก่อนที่เธอจะสงบสติอารมณ์ได้ และตอนนี้เธอยังต้องทำแผนระยะยาว สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดคือออกไปจากคฤหาสน์เหอก่อน...

เมื่อคิดได้ แผนการก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นในใจของเขา

“เฉียวเอ๋อ—” เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วร้องออกมา

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ใส่ซาลาเปาผลักประตูเข้ามา เธออายุไม่มากนัก แต่สีหน้าของเธอเคร่งขรึมมาก

“เจ้าหญิงตื่นแล้วหรือ”

ลาก่อนเพื่อนเก่า เฟิง ชิงหวู่อดไม่ได้ที่ตาของเธอจะแดงอีกครั้ง เธอจับมือเธอและพูดไม่ออกชั่วขณะ

เฉียวเอ๋อคือสาวใช้สินสอดของเธอและเป็นเพื่อนสนิทที่ติดตามเธอมาตั้งแต่เด็ก ๆ เธอถูกส่งไปรับใช้เคียงข้างเธอเมื่อเธออายุได้แปดขวบ

ในชีวิตที่แล้วของเธอ Qiao'er เสียชีวิตระหว่างทางไป Feng County เพียงเพื่อขอน้ำจาก He Wei ให้เธอดื่ม แต่ถูกบังคับให้ลงไปในทะเลสาบและจมน้ำตาย

หายใจเข้าลึก ๆ เธอสงบลง

“เหอเว่ยออกจากห้องนี้ไปเมื่อเช้านี้?”

เฉียวเอ๋อดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงก่ำ

“กลับไปหาเจ้าหญิง ใช่ ลูกเขยจากไปเร็วมาก”