บทที่ 22

“องค์หญิง มีบางอย่างผิดปกติกับองค์หญิง!” สาวใช้ในชุดสีชมพูวิ่งเหยาะๆ เข้ามาจากด้านนอก และคุกเข่าลงต่อหน้าเฟิง ซู ซึ่งมองมาที่เธออย่างเฉยเมย

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการเย้ยหยัน: "อะไรทำให้เจ้าลุกลี้ลุกลนขนาดนี้? เป็นไปได้ไหมที่เฟิง ชิงหวู่ผู้นี้จะยังปรากฏอยู่ต่อหน้าเจ้าทั้งเป็น?"

นิ้วเรียวค่อยๆ บีบสายองุ่นเข้าปาก ดวงตาของเฝิงซูเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ตอนนี้เฝิงชิงหวู่ต้องตายอย่างแน่นอน แม้ว่าหลินจือหยานจะไม่ต้องการ เขาทำได้เพียงแต่งงานกับตนเองกลับรัฐฉีเท่านั้น Qi She คนนี้ เฟิง ซู ยืนยันเป็นราชินีลูกทุ่ง!

“องค์หญิง เฟิงชิงหวู่ไม่กลับมา แต่สาวใช้ข้างๆ นาง เฉียวเอ๋อ กลับมาแล้ว!” สาวใช้ตัวน้อยในชุดสีชมพูกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก ดวงตาเต็มไปด้วยความสยดสยอง

โคจิ? เฝิงซูหยุดโดยไม่รู้ตัว จากนั้นจำได้ว่าดูเหมือนว่าจะมีสาวใช้สั้นๆ ตามเฟิง ชิงหวู่ และชายชราในวังบอกว่าราชินีเฟิงทิ้งให้เฟิง ชิงหวู่

“เป็นแค่สาวใช้ที่ทำให้เจ้าหวาดกลัว เจ้าช่างไร้ค่าเสียจริง!”

เฝิงซูเย้ยหยัน เธอกลับมาได้ทันเวลา เธอยังคงกังวลว่าเรื่องนี้จะถูกหาเรื่องใส่หัวของเธอเอง ตอนนี้มีคนส่งแพะรับบาปมาให้เธอ หลังจากเรื่องจบลง เธอควรจะขอบคุณเขาดีๆ

“องค์หญิง ถ้าเฉียวเอ๋อกลับมาเพียงลำพัง สาวใช้จะหวาดกลัวในสภาพเช่นนี้ได้อย่างไร เฉียวเอ๋อ สาวใช้ต่ำต้อยถูกองครักษ์ส่วนตัวของจักรพรรดิฉีส่งตัวกลับ!”

สาวใช้สีชมพูพูดด้วยใบหน้าขมขื่น

“องครักษ์ส่วนตัวของจักรพรรดิฉี? เธอเป็นแค่สาวรับใช้ต่ำต้อย จะไปยุ่งกับองครักษ์ของจักรพรรดิฉีได้อย่างไร! ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?” จู่ๆ เฝิงซูก็ลุกขึ้นจากเตียง ใบหน้างดงามแต่เดิมของเธอบิดเบี้ยวเล็กน้อย

"ในพระราชวัง Qianqing จักรพรรดิก็อยู่ที่นั่นด้วย แม้แต่ทูตของ Qi Guo ที่ติดตามจักรพรรดิ Qi ในครั้งนี้ก็ได้ยินข่าวนี้" เมื่อเห็นการแสดงออกของเจ้าหญิงของเธอเอง สาวใช้สีชมพูก็ก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว แล้วตอบเสียงสั่น

พระราชวังเฉียนชิง? แม้แต่ทูตของ Qi Guo ก็ตื่นตระหนก ใบหน้าของ Feng Su มืดลงเล็กน้อยอีกครั้ง และเธอรีบไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง

“แต่งหน้าให้มิยาโมโตะ ฉันจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น!” ดวงตาของเฝิง ซูฉายแววอำมหิตขณะพูด

เฟิงชิงหวู่ เจ้าควรภาวนาให้เจ้าตายใต้หน้าผา มิฉะนั้นอย่าตำหนิข้าที่ไม่ใส่ใจความสัมพันธ์ระหว่างพี่สาวน้องสาว จักรพรรดิฉีไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเป็นของข้าเท่านั้น!

ในห้องโถง Qianqing Qiaoer คุกเข่าลงบนห้องโถงทั้งน้ำตาอาบหน้า

“ฝ่าบาท องค์หญิงถูกพวกอันธพาลลอบโจมตี บังเอิญว่าจักรพรรดิฉีก็อยู่ใกล้ๆ จักรพรรดิฉียอมเสียสละตัวเองเพื่อช่วยองค์หญิง แต่พระองค์ไม่ต้องการให้ทั้งสองตกหน้าผาไปพร้อมกัน ข้าขอร้ององค์จักรพรรดิ เพื่อตามหาเจ้าหญิงกลับคืนมา”

เฉียวเอ๋อบอกเฟิงอ้าวเทียนด้วยความสะอื้นว่าเกิดอะไรขึ้น

ทันทีที่เขาได้ยินว่า Feng Qingwu และ Emperor Qi ทั้งคู่ตกจากหน้าผา แววตาของ Feng Aotian ฉายแววกังวล และเขาต้องการที่จะส่งคนไปมากกว่านี้

“สาวรับใช้ตัวน้อยของคุณช่างไร้สาระเสียจริง แค่อาศัยคำพูดด้านเดียวของคุณ คุณต้องการให้จักรพรรดิช่วยชีวิตผู้คน ใครจะพิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง”

เฝิง ซูเย้ยหยันและเดินเข้ามาจากนอกห้องโถง เห็นเฝิง ซู แววตาแห่งความรังเกียจฉายวาบในดวงตาของเฟิง อ้าวเทียน และหันศีรษะไปทางอื่นโดยไม่รู้ตัว

"จ่างซู ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เรื่องของคุณที่นี่ คุณควรกลับไปที่พระราชวังโดยเร็วที่สุด!"

Feng Aotian โบกมืออย่างช่วยไม่ได้ ส่งสัญญาณให้ Feng Su ถอยกลับ แต่ Feng Su ปฏิเสธ

“พี่หวาง อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับซิสเตอร์เฟิงนั้นแยกออกจากซิสเตอร์เฉินไม่ได้ ดังนั้นฉันหวังว่าพี่ฮวงจะไม่ขับไล่ซิสเตอร์เฉินออกไป ซิสเตอร์เฉินแค่อยากทำบางสิ่งเพื่อซิสเตอร์เฟิง”

ขณะที่พูด เฝิงซูก็มาหาเฉียวเอ๋อแล้ว มองไปที่ใบหน้าที่งดงามของเฉียวเอ๋อ แววตาของเธอดูมืดมน