บทที่ 25

ทั้งสองประคองกันและกันและเดินไปบนถนน มองเห็นผู้คนรอบตัวอย่างคลุมเครือ พวกเขามองทั้งสองคนด้วยสายตาแปลก ๆ จนกระทั่งเวลานี้ เฟิง ชิงหวู่ ตระหนักได้ว่าทั้งสองคนอายเพียงใด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Lin Zhiyan จักรพรรดิฉีผู้สง่างาม ราชาของประเทศตอนนี้เหมือนขอทานเดินบนถนนกับเขา ฉันกลัวว่าแม้ว่าทั้งสองคนจะปรากฏตัวต่อหน้า Feng Su ในเวลานี้ อีกฝ่ายหนึ่ง จะไม่รู้จักพวกเขา มันคือใคร

แม้ว่าเธอจะคิดแบบนี้อยู่ในใจ แต่ Feng Qingwu ก็ไม่เคยวางแผนที่จะบอกอีกฝ่าย เธอกลับมอง Lin Zhiyan อย่างระมัดระวังตลอดทางพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยในดวงตาของเธอ หายาก

ยามเดินผ่านพวกเขาไป แต่ไม่มีใครหยุดถามตัวตนของพวกเขา แทนที่จะปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนขอทาน

เมื่อเห็นเช่นนี้ Lin Zhiyan ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขมขื่น

"ถ้าอยากหัวเราะ ก็หัวเราะดังๆ อย่ากลั้น คนหายใจไม่ออกง่ายนิดเดียว"

เมื่อเธอถูกจับได้ว่าหัวเราะเยาะ ใบหน้าของเฟิงชิงหวู่ก็ฉายแววเขินอาย จากนั้นเธอก็ยืนข้างหลินจือหยานอย่างเปิดเผย โชว์ฟันขาวของเธอ

“ช่างโชคดีจริงๆ ที่ Sansheng ได้เห็น Zhiyan ในรูปลักษณ์ที่ไร้ค่าเช่นนี้ แน่นอนว่าข้าต้องหัวเราะแน่ๆ ไม่เช่นนั้น เมื่อเจ้ากลับไปเป็นรูปลักษณ์เดิมในภายหลัง ข้าจะไม่มีอะไรให้หัวเราะเลยหรือ?”

คำตอบโดยตรงของ Feng Qingwu ทำให้ Lin Zhiyan ตกตะลึงไปชั่วขณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หัวใจของ Lin Zhiyan มัวเมาเพราะดวงตาที่ใสสะอาดของ Feng Qingwu ในทันที

แต่อีกฝ่ายยังคงมองเขาด้วยสายตานิ่งสงบเช่นนั้น

"ทำไมฉันถึงอยากกลับไปเป็นรูปลักษณ์เดิมในภายหลัง ฉันรู้สึกสบายใจและสบายใจกับรูปลักษณ์ปัจจุบันของฉัน แต่ฉันไม่ต้องการย้อนกลับไปในอดีต"

ขณะที่เขาพูด Lin Zhiyan ก็แบมือออกโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าสีเทาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"เรากำลังจะเข้าวัง! ก่อนเข้าวัง เราไม่ควรไปเฟิงฟู่เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและจัดให้เรียบร้อย เป็นไปได้ไหมที่เจ้าวางแผนที่จะเผชิญหน้ากับนักบุญเช่นนี้"

คำพูดของ Feng Qingwu เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม และแม้กระทั่งความรู้สึกไม่เต็มใจที่จะยอมรับว่าเธอรู้จักคนๆ นี้ผุดขึ้นมาในหัวใจของเธอ

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินใครพูดแบบนั้น ฉันรู้สึกสกปรกและสบายใจมาก นี่มันประหลาดอะไรกันเนี่ย?

“คุณไม่รู้สึกหรือว่าตอนนี้คุณไม่ถูกจำกัดด้วยตัวตนของคุณ คุณไม่ต้องสนใจสายตาของคนอื่น และคุณจะทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ มันเป็นเรื่องของความสุขทางกายและทางใจหรือเปล่า? แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกของสุภาพบุรุษคนนี้ เป็นเรื่องที่รับไม่ได้เล็กน้อย แต่หัวใจของสุภาพบุรุษคนนี้ผ่อนคลายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้"

คำพูดของ Lin Zhiyan สัมผัสส่วนลึกของหัวใจของ Feng Qingwu โดยไม่ได้ตั้งใจ และเธอมองเธอด้วยความอ่อนโยนในดวงตาที่สวยงามของเธอ

แม้ว่าเธอจะค่อนข้างลังเล แต่เธอก็ยังต้องยอมรับว่าการสกปรกเช่นนี้เป็นเรื่องดี

น่าเสียดายที่พวกเขาสามารถหลบหนีได้ชั่วขณะแต่พวกเขาไม่สามารถหลบหนีตลอดไปมีความรับผิดชอบบางอย่างที่พวกเขาไม่สามารถหลบหนีได้

“ส่วนเรื่องเข้าวังไปพบหน้านักบุญนั้น เรารอก่อนดีกว่า”

ทันใดนั้น Lin Zhiyan ก็หยุดฝีเท้าราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

"ทำไม? ฉันจะไปรายงานพี่ชายของจักรพรรดิว่าเขาปลอดภัย!"

แววตาของเฟิงชิงหวู่ฉายแวววิตก เป็นเวลานานมากแล้วที่อุบัติเหตุของเธอ พระอนุชาของจักรพรรดิต้องกังวลอย่างมาก ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว ทำไมเธอไม่เข้าวัง?

“ในเมื่อเฝิงซูสามารถค้นหาคุณได้ตรงจุดที่คุณตกจากหน้าผา คุณรับประกันได้หรือไม่ว่าไม่มีคนเฝิงซูในคฤหาสน์เฟิงของคุณ นอกวัง เราแค่โยนตัวเองเข้าไปในกับดักในอดีต!”

ดวงตาของ Lin Zhiyan เปล่งประกายออกมาด้วยความเด็ดขาด