บทที่ 26

เมื่อเห็นสีหน้าของเฟิงชิงหวู่ดูแปลกไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะเศร้ามาก และหลังจากความเศร้าโศกนั้น ก็มีความเกลียดชังปะปนอยู่อย่างคลุมเครือ

หลินจือหยานอดไม่ได้ที่จะพูดติดตลกทันที

“ข้าพาเจ้าเข้าซ่องเพียงครั้งเดียว แล้วเจ้าต้องการฆ่าข้าหรือ ชิงหวู่ เจ้าทำให้ข้าเจ็บปวดใจจริงๆ”

“คุณ คุณ คุณละอายใจไหมที่จะบอกว่าวังแห่งนี้คือองค์หญิงเหอเฟิงผู้สง่างาม และตอนนี้เธอก็มาที่นี่พร้อมกับคุณ หากคนอื่นรู้เข้า วังแห่งนี้จะต้องฉาวโฉ่!”

Feng Qingwu ตัวสั่นด้วยความโกรธ ชี้ไปที่จมูกของ Lin Zhiyan และเกือบจะสาปแช่ง

นางไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งนางจะได้มาอยู่ในสถานที่เช่นนี้ และนางจะได้เป็นราชาของประเทศศัตรูด้วย!

"นี่ก็เพื่อประโยชน์ของคุณเองไม่ใช่หรือ เป็นการดีกว่าที่ชิงหวู่จะอดทนสักหน่อย เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่คือสิ่งที่ต้องทำ"

เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ที่ตื่นเต้นอย่างมากของ Feng Qingwu แล้ว Lin Zhiyan ดูสงบเป็นพิเศษและยังกล่าวว่าอีกฝ่ายสนุกกับทุกสิ่งในตอนนี้ ราวกับว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงเกมเพื่อความบันเทิงของอีกฝ่าย

“ข้าอยากกลับไปที่วัง ข้าไม่มีเวลามาเล่นเกมกับจักรพรรดิฉีที่นี่จริงๆ!”

ถือว่าชีวิตเป็นเกม? เฟิงชิงหวู่เย้ยหยันและโกรธจัดทันที หลังจากพูดจบ เธอก็หันหลังกลับและกำลังจะจากไป แต่ถูกหลิน จื้อหยานจับโยนลงบนเตียงในห้องด้านใน

“ข้าไม่ได้ล้อเล่นกับเจ้า และไม่ได้พยายามทำให้เจ้ากลัว เจ้าหญิงควรรู้จักเฟิงซูดีกว่าข้า เจ้าหญิงควรมีความชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

สุภาพบุรุษคนนี้ได้เสี่ยงชีวิตหลายครั้งเพื่อช่วยคุณ แม้ว่าเขาจะไม่เคยต้องการสิ่งใดตอบแทนจากเจ้าหญิง และเขาก็ไม่ได้เล่นเกมใดๆ

ฉันแค่หวังว่าเจ้าหญิงจะเห็นว่าฉันมีประสบการณ์ชีวิตและความตายกับคุณ และอย่าปฏิเสธฉันที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ และเชื่อใจฉันสักนิด "

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ Lin Zhiyan อดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึก ๆ และแสงสีเขียวก็ส่องประกายในดวงตาสีเข้มคู่หนึ่ง

“เรื่องก็จบลงเพียงเท่านี้ หากเจ้าหญิงยังต้องการจากไป ข้าจะไม่ทำอะไรเพื่อหยุดเจ้า เจ้าหญิงจะทำอะไรก็ได้ตามที่เธอต้องการ”

หลังจากพูดคำเหล่านี้ Lin Zhiyan ก็ตรงไปที่ห้องด้านนอก มองไปที่มัน เขาไม่ได้พยายามที่จะหยุด Feng Qingwu ไม่ให้ออกไป

ทั้งคนกำลังนอนอยู่บนผ้านวมนุ่มๆ อย่างเกียจคร้าน ด้วยเหตุผลบางอย่าง เห็นได้ชัดว่าผ้าห่มมาจากซ่อง แต่ไม่มีกลิ่นของสีแดงและสีกูอาช แต่มีกลิ่นสมุนไพรจางๆ แทน

กลิ่นบนร่างกายของ Lin Zhiyan ค่อนข้างคล้ายกัน

“ไม่ใช่ว่าฉันเกลียดคุณ และไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ไว้ใจจักรพรรดิฉี เป็นเพียงว่าตัวตนของจักรพรรดิฉีและตัวตนของพระราชวังแห่งนี้ถูกกำหนดไม่ให้อีกฝ่ายไว้วางใจมากเกินไป ใช่ไหม”

เสียงทุ้มๆ ของเฟิงชิงหวู่ดังขึ้นจากข้างใน มุมปากของหลินจือหยานโค้งขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ถึงอย่างนั้น น้ำเสียงของเขาก็ยังเศร้ามาก

“ข้าไม่ได้หวังว่าเจ้าหญิงจะเชื่อใจข้าอย่างสุดหัวใจ แต่ข้าหวังว่าหลังจากผ่านเรื่องทั้งหมดนี้ไป เจ้าหญิงจะไว้ใจข้าได้เหมือนเพื่อน แทนที่จะคอยระแวดระวังข้า”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ Lin Zhiyan หยุดชั่วขณะ ราวกับว่าเขากำลังระงับความเศร้าโศกสุดขีดในหัวใจของเขา หรือไม่ก็เช็ดน้ำตาออกจากมุมตาของเขา

แต่เฟิง ชิงหวู่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดในห้องด้านใน และสามารถจินตนาการผ่านเสียงของอีกฝ่ายเท่านั้นว่าหลินจือหยานกำลังทำอะไรในเวลานี้

ไม่เป็นไรถ้าฉันเห็นอะไรบางอย่าง แต่อาศัยจินตนาการ ฉันคิดว่าอีกหน่อยถ้าไม่ใส่ใจ

"บางทีชิงหวู่อาจจะไม่เชื่อถ้าคุณบอก ไม่ว่าใครก็ตามที่อยากจะทำร้ายคุณ ฉันจะไม่ทำร้ายคุณอย่างแน่นอน"

Lin Zhiyan หัวเราะเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความรักที่ Feng Qingwu ไม่เข้าใจ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นใบหน้าของ Lin Zhiyan แต่เมื่ออีกฝ่ายพูดเช่นนี้ ดวงตาของ Feng Qingwu ก็ปรากฏต่อหน้ารูปลักษณ์ที่น่ารักของ Lin Zhiyan

ใบหน้าสวยอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง และร่างของเธอก็ถูกฝังอยู่ในผ้าปูที่นอน

“อาจารย์ครับ อยู่ไหมครับ”

บรรยากาศดั้งเดิมที่คลุมเครือถูกทำลายสิ้นด้วยเสียงที่มีเสน่ห์ของไอ้สารเลว ใบหน้าของ Lin Zhiyan มีความลำบากใจและเขาไอโดยไม่รู้ตัว

"เข้ามา."

นางร้ายที่สวมชุดสีชมพูบิดเอวของเธอแล้วผลักประตู เมื่อเธอเห็น Lin Zhiyan เธอทักทายเธอด้วยรอยยิ้มที่ยั่วยวน

“ท่านอาจารย์ ท่านไม่ได้มาที่นี่นาน ห้องนี้ถูกจองไว้ให้ท่านแล้ว ท่านพอใจหรือไม่”

เสียงที่ละเอียดอ่อนของแม่ลูกครึ่งนั้นรุนแรงมากในหูของ Feng Qingwu โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ Feng Qingwu ได้ยินว่า Lin Zhiyan เป็นผู้มาเยือนที่นี่เป็นประจำ ใบหน้าสวย ๆ ของเธอแดงระเรื่อ ไม่กี่จุด

แค่ที่หน้าแดงเมื่อกี้เพราะความเขินอาย แต่ตอนนี้ เป็นเพราะความโกรธ

ไม่แปลกใจเลยที่จะมีกลิ่นสมุนไพรจางๆ บนเตียง ทั้งหมดเป็นเพราะศิษย์ของ Lin Zhiyan อยู่ที่นี่ทั้งวัน!

เฟิง ชิงหวู่ ผู้ซึ่งถูกล่อลวงเล็กน้อยจากคำสารภาพที่น่าหลงใหลของ Lin Zhiyan สงบลงในชั่วพริบตา

เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่เข้าใจโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากประสบกับสิ่งเหล่านั้น เธอไม่ใช่ผู้หญิงงี่เง่าที่จะถูกหว่านล้อมได้ด้วยคำหวานไม่กี่คำ

เธอคือองค์หญิงเหอเฟิง ในวันแรกของงานแต่งงาน องค์หญิงเหอเฟิงผู้ละทิ้งลูกเขย จิตใจของนางแข็งกระด้างกว่าใครๆ

“กรุณาส่งชุดบุรุษ ชุดสตรีหนึ่งชุด ยาทำแผล น้ำร้อน และอาหาร”

ความลำบากใจฉายชัดบนใบหน้าของ Lin Zhiyan และหลังจากที่เขาพูดในสิ่งที่ต้องการอย่างรวดเร็ว เขาก็ผลักคนนอกรีตออกไปจากห้อง

ทันทีที่ประตูปิด หลินจือหยานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ทำไมเขาถึงพบเธอ!

เป็นปีที่แย่ เป็นช่วงเวลาที่แย่จริงๆ!

"ทุกคนในโลกบอกว่าจักรพรรดิฉีนั้นเลี้ยงตัวเองได้และไม่สนิทกับสตรีเพศ เขาไม่เคยมีนางบำเรอในฮาเร็มด้วยซ้ำ และเขาอุทิศตนเพื่อ Jiangshan Sheji และชาว Liming แต่เขาไม่คิดว่า สิ่งที่โลกกล่าวนั้นเป็นเพียงผิวเผิน”

ทันทีที่ Lin Zhiyan หันกลับมา เขาก็เห็น Feng Qingwu ปรากฏตัวข้างหลังเขาในบางครั้ง และรู้สึกอาย

ฉันเกรงว่าตอนนี้เฟิงชิงหวู่ได้ยินทุกอย่างแล้ว และตอนนี้เธอทำได้เพียงกัดกระสุนและเดินหน้าอธิบาย

"ผู้สืบทอดของฉันกำลังรอคุณอยู่ ชิงหวู่ คุณควรจะชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้"

บางสิ่งจะเคลื่อนไหวมากเมื่อคุณพูดเพียงครั้งเดียว แต่ถ้าคุณพูดเป็นร้อยๆ ครั้ง คุณจะพบว่ามันน่าเบื่อที่จะฟัง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อรู้ถึงลักษณะของอีกฝ่าย เฟิง ชิงหวู่ ก็อดไม่ได้ที่จะเย้ยหยัน และหันกลับไปที่ห้องด้านใน

ความเร็วของไอ้สารเลวนั้นเร็วมาก และของก็ถูกส่งออกไปแล้วภายในไม่กี่คำ