บทที่ 27

"หัวใจของฉันเต้นเบา ๆ สำหรับร่างกายนี้มันเป็นเพียงเรื่องของเวลา มีความแตกต่างกันระหว่างการมองตอนนี้กับการมองในอนาคตหรือไม่"

หยดน้ำยังคงไหลลงมาจากอกสีน้ำผึ้ง เฟิงชิงหวู่รู้สึกร้อนไปทั้งตัว ผลักหลินจือหยานกลับเข้าไปในอ่างอาบน้ำ และออกจากห้องไปราวกับกำลังหลบหนี

“เฟิง ชิงหวู่ เจ้าหนีไปไม่ได้” หลิน จื่อหยานยืนพิงอ่างอาบน้ำ มองเฟิง ชิงหวู่ที่กำลังหลบหนี นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหมายว่าเขาจะต้องชนะ

ในห้องศึกษาของจักรพรรดิ มีคนได้ยินเฟิง อ้าวเทียนโกรธมาจากระยะไกล

"ผ่านมา 2 วันแล้ว! ไม่มีเงื่อนงำอะไรเลย พวกนายเอาอาหารไปทำอะไร! ถ้าหาเจ้าหญิงไม่เจอ ทุกคนไปที่คอกม้าเพื่อให้อาหารม้าของฉัน!"

Li De ยืนอยู่นอกประตูด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาเห็นอัครมเหสี Shi และรีบไปพบเธอ

“พระอัครมเหสีเป็นมงคล”

คิ้วที่สวยงามขมวดเข้าหากันแน่นโดยไม่รู้ตัว เมื่อมองไปที่การศึกษาของจักรพรรดิที่อยู่ไม่ไกลออกไป แววตาของ Queen Mother Shi ฉายแววกังวล

“ยังไม่มีข่าวเกี่ยวกับองค์หญิงเหอเฟิงหรือ? ฮ่องเต้จริงจังมาก เขาไม่ได้บอกตระกูลไอเกี่ยวกับเรื่องใหญ่เช่นนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดของจางซู จักรพรรดิยังวางแผนที่จะซ่อน มันมาจากตระกูลไอ!"

ในขณะที่พูด ดวงตาของอัครมเหสีฉือเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ผสมกับคำบ่นที่คลุมเครือต่อเฟิงอ้าวเทียน

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลี่เต๋อจึงรีบเกลี้ยกล่อมเขา: "จักรพรรดิไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเรื่องนี้จากคุณ แต่เขาแค่กลัวว่าคุณจะกังวลและรู้สึกไม่สบายใจ"

อัครมเหสีฉีเหลือบมองหลี่เต๋ออย่างเย็นชา: "แม้ว่าเขาต้องการซ่อนมันจากตระกูลไอ แต่ตระกูลไอก็ยังรู้เรื่องนี้

He Feng เติบโตมาข้าง ๆ ตระกูล Ai แม้ว่าเธอจะไม่ได้เกิดในตระกูล Ai แต่ตระกูล Ai ก็มองว่าเธอเป็นลูกสาวของตัวเองเสมอ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น ตระกูล Ai จะไม่ต้องกังวลได้อย่างไร! "

ขณะที่เธอพูดนั้น เบ้าตาของเธอก็แดงเล็กน้อยแล้ว และสาวใช้ในวังก็รีบยื่นผ้าคลุมให้

หลี่เต๋อยืนห่างๆ และรีบยอมรับความผิดของตน แต่ยิ่งพระอัครมเหสีซีตรัส นางยิ่งโกรธ นางโบกพระหัตถ์ในตอนท้ายและตรงไปที่สำนักเรียนของจักรพรรดิ มองไปที่เจ้าหน้าที่ซึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้น นาง ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

“ท่านแม่ ท่านมาที่นี่ทำไม!”

เมื่อเห็นว่า Mrs. Shi กำลังมา ดวงตาของ Feng Aotian มีความแตกต่าง และเขากำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทายเขา แต่ถูก Queen Mother Shi หยุดด้วยสายตาของเขา

“ฮ่องเต้ตรัสว่า ถ้าเจ้าหาเจ้าหญิงเหอเฟิงไม่เจอ เจ้าทุกคนไปให้อาหารม้า ถ้าเจ้าต้องการให้ตระกูลอ้ายบอกว่าให้อาหารม้า เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องทำ”

เมื่อได้ยินว่าอัครมเหสีฉีกล่าวอย่างไร ความยินดีฉายชัดในดวงตาของรัฐมนตรีทุกคน และพวกเขากำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่แล้วพวกเขาก็ได้ยินอัครมเหสีฉีพูดอีกครั้ง: "ฉันอยากจะบอกคุณว่า คุณทั้งหมด ไปทำความสะอาดกิโยตินทีละชิ้น!เหมาะสมที่สุด!"

“อัครมเหสี ถ้าเจ้าสำนึกผิด ข้ายังหวังว่าอัครมเหสีจะเมตตา!” ครู่หนึ่ง ห้องศึกษาของจักรพรรดิเต็มไปด้วยการร้องขอความเมตตา และแม้แต่ดวงตาของเฟิงอ้าวเทียนก็ฉายแววแห่งความสิ้นหวัง

"แม่..."

เมื่อเขาเปิดปาก เขาก็ถูกขัดจังหวะโดยพระราชมารดาอีกครั้ง

“อย่าขอร้องคนเหล่านี้ Aijia ไม่ใช่จักรพรรดิ ดังนั้นคุณหลอกฉันได้ง่ายๆ ถ้าหาเจ้าหญิง Hefeng ไม่เจอ คุณทั้งหมดไปที่ Aijia เพื่อทำความสะอาดกิโยติน!”

ด้วยพระดำรัสจากพระราชมารดา ผู้ที่ยังคงร้องขอความเมตตาก็หยุดและถอนหายใจเงียบๆ

“ข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อตามหาองค์หญิงเหอเฟิงกลับมา”

Feng Aotian ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้: "พวกคุณถอยไปก่อน อย่าลืมรายงานฉันให้ทันเวลาถ้าคุณมีอะไรต้องทำ!"

"ใช่!"

หลังจากที่เจ้าหน้าที่ทั้งหมดถอยกลับไป Feng Aotian ก็หันหลังกลับและมาหาอัครมเหสี Shi

“ท่านแม่ ทำไมท่านมาอยู่ที่นี่...” ขณะที่พูด เฟิง อ้าวเทียนยังคงถามหลี่เต๋อว่าเกิดอะไรขึ้นกับดวงตาของเขา

"อย่าขยิบตาใส่ Li De ทั้งหมดนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ Li De ครอบครัว Ai ได้ยินเรื่องนี้จากคนอื่น" อัครมเหสี Shi เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

“ฮ่องเต้ เจ้าเก็บเรื่องใหญ่เช่นนี้ไว้ไม่ให้ครอบครัวของไอพบ จริงหรือไม่ที่หาเหอเฟิงไม่เจอ และเจ้าไม่ได้บอกครอบครัวของไอ!”

คำถามเชิงรุกของอัครมเหสีฉือทำให้เฟิง อ้าวเทียนไม่รู้จะตอบอย่างไรชั่วขณะ จากนั้นเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง

“ท่านแม่ ในเมื่อท่านรู้เรื่องนี้แล้ว ข้าจะไม่ปิดบังอะไรอีกต่อไป ครั้งนี้ฮาเฟิงไม่ใช่ภัยธรรมชาติแต่เป็นภัยที่มนุษย์สร้างขึ้น ความหึงหวงของจางซูทำให้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้!”

ดวงตาของ Feng Aotian เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เนื่องจาก Zhang Su ได้เกี่ยวข้องกับแม่ของเขาแล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรสำหรับ Zhang Su

“จางซู?”

อัครมเหสีฉีร้องอุทาน ดวงตาของนางฉายแววแตกต่าง