บทที่ 30

เฟิงชิงหวู่ขดนิ้วเท้าเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายมองเท้าของเธอแบบนี้ ยกเว้นพี่ชายฮวง

ชั่วขณะหนึ่ง ฉันรู้สึกว่าจู่ๆบรรยากาศก็แปลกไป และเฟิงชิงหวู่ก็ถามโดยไม่คาดคิด: "คุณมีเงินไหม"

Lin Zhiyan หยุดเล็กน้อยที่ฝ่ามือที่จับข้อเท้า จากนั้นจุ่มฝ่าเท้าของคู่ต่อสู้ลงในน้ำอุ่น

“คุณว่าผู้ชายคนนี้เหมือนคนธรรมดาทั่วไปที่ต้องพกเงินเวลาออกไปไหนหรือเปล่า”

เฟิง ชิงหวู่ส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว ราชาผู้สง่างามของประเทศนำเงินมาเองจริง ๆ ตอนที่เขาออกไป ฉันเกรงว่ามันจะทำให้ผู้คนหัวเราะ

นิ้วเท้าค่อยๆ เหยียดออกในน้ำอุ่น เฟิงชิงหวู่แกว่งไปมาเล็กน้อยในน้ำ จากนั้นต้องการถอยเท้าของเธอ

“ล้างอีกครั้ง มันสกปรกมากเมื่อคุณเหยียบพื้น” คำพูดของ Lin Zhiyan ทำให้ Feng Qingwu ไม่สามารถปฏิเสธได้ชั่วขณะ

ไม่พอใจมาก เธอทำหน้าบึ้งใส่หลินจือหยาน และแช่ฝ่าเท้าของเธอในน้ำอุ่นต่อไป

“เจ้าไม่เคยมีแร่เงินติดตัว และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะมี แล้วเราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร ข้าได้ยินมาว่าที่นี่เป็นถ้ำที่กินทองคำทั้งหมด เรามาที่นี่เพื่อ ไม่กี่วันราคาคงไม่ถูกแน่..."

เฟิงชิงหวู่กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว และมองไปที่หลินจือหยานอย่างกระตือรือร้น

ถ้าเธอเปลี่ยนไปที่อื่น เธอสามารถบอกชื่อของเธอและขอให้พวกเขาไปที่ Fengfu เพื่อถอนเงิน แต่สถานที่แบบนี้...

เธออ้าปากได้อย่างไร!

รอยยิ้มฉายแววในดวงตาของ Lin Zhiyan แต่เขามองไปที่ Feng Qingwu ที่แสร้งทำเป็นเป็นทุกข์

“ฉันไม่ได้นำเงินมา และชิงหวู่ก็ไม่ได้มาด้วย ดังนั้นเราต้องปล่อยให้ไอ้สารเลวไปที่คฤหาสน์ของเฟิงเพื่อรับเงินด้วยตนเอง” เมื่อได้ยินสิ่งที่หลินจือหยานพูด ใบหน้าเล็ก ๆ ของเฟิง ชิงหวู่ก็ย่นเข้าหากันทันที

เมื่อเขากำลังจะปฏิเสธ เขาก็ได้ยิน Lin Zhiyan พูดอีกครั้ง: "อย่างไรก็ตาม นอกตำหนักเฟิง ตอนนี้น่าจะมีคนของเฝิง ซู ซึ่งไม่เหมาะสมจริงๆ แล้วจะไปพบเฝิง อ้าวเทียนโดยตรงที่พระราชวังได้อย่างไร"

เดิมที หัวใจของ Feng Qingwu ผันผวนขึ้นๆ ลงๆ กับคำพูดของ Lin Zhiyan แต่เมื่อเธอได้ยินประโยคสุดท้ายของ Lin Zhiyan เธอรู้ว่าคนๆ นี้กำลังล้อเลียนตัวเองอย่างชัดเจน!

ทันใดนั้น เขาเตะร่างของ Lin Zhiyan แต่บังเอิญเตะอ่างทองแดงบนพื้น และจักรพรรดิ Qi ผู้สง่างามก็เปียกโชกไปทั่วอย่างอธิบายไม่ได้ และน้ำล้างเท้าของ Princess Feng

ทันทีที่น้ำกระเซ็นลงมา แม้แต่ใบหน้าของ Lin Zhiyan ก็ยังแข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง

"ฉัน ฉัน!" แม้ว่า Feng Qingwu ต้องการที่จะลุกขึ้น Lin Zhiyan ก็บังคับให้เธอกลับ

“แล้วฉันล่ะ นั่งลงล้างเท้าอย่างลำบาก ถ้าเธอสกปรกอีก ฉันจะไม่ล้างให้คุณแล้ว”

ขณะที่เขาพูด เขาหยิบผ้าฝ้ายที่วางข้างๆ เช็ดเท้าเล็กๆ ในมืออย่างระมัดระวัง

หลังจากที่หยดน้ำบนเท้าของเธอถูกดูดออกไปแล้ว เฟิง ชิงหวู่รีบอยากจะดึงเท้าของเธอกลับ แต่เธอไม่ต้องการให้หลิน จื่อหยานจับมันแน่นกว่านี้

"ทำดี!"

ฝ่ามือของอีกฝ่ายหยาบเล็กน้อย แต่มันร้อนมาก และมันแผดเผาหัวใจของเฟิง ชิงหวู่ ทีละนิดตามฝ่าเท้าของเขา

มองดูอีกฝ่ายช่วยเธอใส่ถุงเท้าผ้าฝ้ายทีละนิด และดูอีกฝ่ายช่วยเธอสวมรองเท้าปัก แก้มของเฟิง ชิงหวู่ก็แดงระเรื่อแล้ว

หดเท้าของเขาโดยไม่รู้ตัว

"จักรพรรดิ Qi ใช้ความพยายามอย่างมากจริงๆ และเต็มใจที่จะคุกเข่าเพื่อทำสิ่งนี้ให้กับฉัน มันสัมผัสหัวใจของฉันมากจริงๆ น่าเสียดายที่ความอ่อนโยนและอ่อนหวานของจักรพรรดิ Qi ถูกนำไปใช้ในทางที่ผิด ประชากร."

Feng Qingwu ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ทิ้ง Lin Zhiyan ไว้กับหลังที่มั่นคง

ฉันคิดว่า Lin Zhi จะโกรธในงานเลี้ยง แต่เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะหัวเราะอย่างใจเย็น: "ฉันแค่ต้องการใช้วิธีของฉันเพื่อแสดงมิตรภาพของฉันกับที่รัก ดูเหมือนว่า Qing Wu จะเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป "

ขณะที่เขาพูด เขาก็ก้มลงหยิบอ่างทองแดงบนพื้นแล้ววางไว้ข้างๆ แล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเสื้อผ้าที่เปียก

จนกระทั่งเสียงประตูไม้ปิดลง เฟิง ชิงหวู่ก็นั่งลงบนเก้าอี้

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความคิดที่จะอยู่ห่างจาก Lin Zhiyan กลายเป็นเรื่องจริงจังมากขึ้น

อีกฝ่ายมีความลับมากเกินไปจริงๆ และเธอก็หนีออกจากทะเลแห่งความทุกข์ได้ และเธอไม่อยากตกลงไปในทะเลแห่งความทุกข์อีกเพราะความอ่อนโยนชั่วขณะ

ไม่ว่าความรู้สึกของ Lin Zhiyan จะออกมาจากความรู้สึกที่แท้จริงหรือแสดงออกมาในทันที มันก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์กับเขาเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่เธอต้องการตอนนี้คือใช้ชีวิตในอนาคตให้ดีและทวงคืนทุกอย่างที่เฝิง ซู เป็นหนี้เธอ!

ในห้องทรมาน เฉียวเอ๋อถูกแขวนไว้บนชั้นทรมานราวกับน้ำเต้าเลือด บนตัวเธอ แทบจะไม่มีผิวหนังที่ไม่บุบสลายเลยสิ่งเดียวที่ไม่เสียหายคือดวงตาคู่สวยของเธอ

ไม่ว่า Laixi จะโหดร้ายแค่ไหน ดวงตาของ Qiaoer ก็ยังเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“อีดอก! มึงปากแข็ง มึงอยู่ให้ตายเถอะ ตระกูลเบ็ดเตล็ดจะพามึงมาอยู่ที่นี่วันนี้!”

ความโกรธในดวงตาของ Laixi ยิ่งรุนแรงขึ้น เขาคิดว่ามันเป็นเพียงเรื่องที่สามารถแก้ไขได้ในเวลาไม่นาน แม้ว่าเขาจะคิดว่ามันใช้เวลาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ Qiaoer คนนี้ปฏิเสธที่จะยอมรับความผิดของเขาต่อชีวิตหรือความตาย!

เขาหยิบเหล็กสีแดงที่ลุกไหม้แล้วกดลงบนท้องของ Qiao'er โดยตรง เพียงเพื่อจะได้ยินเสียงร้อนฉ่า และในขณะเดียวกัน เสียงกรีดร้องแหบแห้งก็ดังออกมาจากปากของ Qiao'er

"Laixi คุณเป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่งที่อยู่ถัดจาก Zhang Su เจ้าหญิงของฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัย ถึงเวลานั้น แม้แต่สุนัขของคุณและเจ้านายของคุณก็ยังต้องชดใช้สำหรับสิ่งที่คุณทำในวันนี้!"

เสียงสาปแช่งที่รุนแรงออกมาจากปากของ Qiao'er และชั่วขณะหนึ่ง เสียงสาปแช่งที่โกรธเกรี้ยวของ Qiao'er ก็ดังก้องอย่างต่อเนื่องในคุก เช่นเดียวกับเสียงคำรามด้วยความโกรธของ Lai

หลังจากที่ Lin Zhiyan จากไป Feng Qingwu ก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมากในใจของเธอ และเดินไปมาในห้อง

จนกระทั่งถึงตอนเย็น Lin Zhiyan ผลักประตูเข้ามาจากข้างนอก ทุกคนแต่งตัวแต่งหน้าและแม้แต่เปลี่ยนเสื้อผ้า

เฟิง ชิงหวู่ ซึ่งเดิมเต็มไปด้วยความกังวล เธอเปลี่ยนสีหน้าทันที เธอกังวลมานานแล้ว แต่อีกฝ่ายไปขอดอกไม้!

“รู้ไหมว่าตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์แบบไหน!”

ทันทีที่เฟิง ชิงหวู่เปิดปากของหลิน จื่อหยาน นางก็ตกตะลึง จากนั้นนางก็หัวเราะเบา ๆ และนั่งลงบนโซฟาของพระสนม: "มีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการ แต่ชิงหวู่หิว? ฉันจะไปหาอาหาร สำหรับคุณตอนนี้"

หลังจากพูดจบ เธอต้องการหันหลังกลับและจากไป แต่ถูกเฟิง ชิงหวู่ห้ามไว้

"เราจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน? เป็นไปได้ไหมที่เราจะซ่อนตัวอยู่ในซ่องตลอดชีวิต? คุณเป็นจักรพรรดิของประเทศ Qi คุณสามารถตบตูดและออกไปได้ แต่วังนี้ล่ะ? "

คำถามต่อเนื่องของ Feng Qingwu ทำให้ดวงตาของ Lin Zhiyan เป็นประกายอย่างทำอะไรไม่ถูก จากนั้นเขาต้องการจับไหล่ของ Feng Qingwu เพื่อให้เขาสงบลง แต่ถูก Feng Qingwu ผลักออกไป

“ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันจะออกไปได้เมื่อไหร่ แทนที่จะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ไม่ว่าเฝิงซูต้องการเอาชีวิตฉันขนาดไหน จะวางตาข่ายข้างนอกอย่างไร

ท้ายที่สุดนี่คือเมืองหลวงของอาณาจักร Hui และเป็นโลกของพี่ชายของจักรพรรดิ เป็นไปได้ไหมว่าเธอ Feng Su สามารถปกคลุมท้องฟ้าได้ด้วยมือเดียว! "

บทที่ 31 นายหญิง

เมื่อพูดเช่นนั้น เฟิงชิงหวู่ต้องการผลักประตูและออกไป เธอมีเพียงพอแล้วจริงๆ ในขณะนั้น หลินจือหยานยังมีหัวใจที่จะมองหาดอกไม้และขอต้นหลิว!