บทที่ 11

"หลิงหลิง อย่าหุนหันพลันแล่น เธอยังมีลูกอยู่ในท้อง" หานหยานถิงดึงไป่หลิงหลิงกลับมา พยายามทำให้เธอดูโกรธ นึกถึงเด็กในท้องของเธอ ไป่หลิงหลิงสงบลงเล็กน้อย แต่ก็ยัง จ้องไปที่ Bai Qianyi

ถ้าดวงตาสามารถฆ่าได้ Bai Qianyi รู้สึกว่าเธอคงตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

"Qian Yi น้องสาวของคุณและฉันขอร้องคุณ โปรดไปขอร้อง Lan Zhenyu ให้เขาหยุดขายหุ้นของตระกูล Han โอเค หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ตระกูล Han จะล้มละลายจริงๆ" Han Yanting กล่าว เสียงต่ำ เขาพูดด้วยใบหน้าที่น่าเกลียดอย่างยิ่งถ้าไม่ใช่เพราะตระกูล Han เขาจะทำหน้าแก่อ้อนวอน Bai Qianyi ได้อย่างไร

ไป่เฉียนอี้ยังคงมีทัศนคติเช่นเดิม ด้วยรอยยิ้มที่เย้ยหยันมากยิ่งขึ้นบนใบหน้าของเธอ และพูดอย่างเย็นชา: "ฉันขอโทษ เรื่องของคุณไม่เกี่ยวข้องกับฉัน"

"Han Yanting คุณช่างไร้ประโยชน์! ฉันควรทำอย่างไรดี" ทันทีที่ Bai Qianyi พูดจบ Bai Lingling ก็คำราม ใบหน้าที่บอบบางและสวยงามของเธอก็กวาดเอาความพึงพอใจก่อนหน้านี้ออกไป บิดเบี้ยวเหมือนปีศาจร้ายคำรามด้วยความโกรธในขณะที่ตบ Han ชูมือทั้งสองข้างอย่างแข็งขัน

เมื่อเห็นฉากที่น่าทึ่งต่อหน้าเธอ อารมณ์หดหู่ของ Bai Qianyi ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมาก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

ในขณะที่ทั้งสองไม่ได้สนใจ Bai Qianyi ก็ละทิ้งสิ่งที่ถูกและผิดเพื่อไม่ให้ติดไฟ ตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาคบกันอย่างไร้ยางอาย เรื่องของพวกเขาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย

อารมณ์ของ Bai Lingling เกินการควบคุมเล็กน้อย เธอร้องไห้อย่างสุดหัวใจ น้ำตาที่เปื้อนเครื่องสำอางของเธอ และใบหน้าที่บอบบางของเธอก็อยู่ในสภาพลำบากใจ

"อย่าร้องไห้ มันคงไม่ดีถ้าคุณร้องไห้มากกว่านี้" หานหยานถิงเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าของเธอ อดทนต่อความไม่พอใจในใจของเขา และปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยน แต่ไป๋หลิงหลิงกลับไม่เห็นคุณค่า ดังนั้นเขาจึงสะบัดมือออกและเรียกเขาว่าขยะไร้ประโยชน์ต่อไป

หาน หยานถิงรู้สึกหงุดหงิดกับเรื่องของครอบครัวฮันแล้ว แต่ตอนนี้ไป๋ หลิงหลิงทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้ ความรำคาญของเขาก็รำคาญมากขึ้นเรื่อย ๆ และใบหน้าของเขาก็จมดิ่งลง "คุณหยุดสร้างปัญหาโดยไม่มีเหตุผลได้ไหม"

ไป่ หลิงหลิงทนไม่ได้กับท่าทีของ Han Yanting เธอยิ่งไร้ยางอายมากขึ้น และชี้ไปที่ Han Yanting ด้วยนิ้วชี้ที่เรียวยาวของเธอ ดูถูกเขาโดยไม่ทำอะไรเลย

"พอแล้ว" อารมณ์ของ Han Yanting ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน หากไม่ใช่เพราะ Bai Lingling กำลังตั้งครรภ์ เขาต้องการเอาชนะเธอจริงๆ ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบที่จะได้ยินผู้หญิงดูแคลนตัวเองว่าไม่มีอะไร

เมื่อเห็นว่า Han Yanting กำลังโกรธ ไป่หลิงหลิงก็ไม่กล้าที่จะเกรงใจ ดังนั้นเธอจึงตะคอกอย่างเย็นชา หันกลับไปที่ห้องและกระแทกประตูห้องอย่างดังสนั่น

เมื่อมองไปที่ร่างที่โกรธจัดของ Bai Lingling Han Yanting ไม่ได้เลือกที่จะไล่ตามเขา เขารู้อารมณ์ของ Bai Lingling และเธอจะต้องโกรธ อย่ายั่วเธอ มิฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ จะแย่ลง เขาแค่ต้องการหันหลังกลับและพูดอะไรบางอย่าง ถึง Bai Qianyi เพียงเพื่อพบว่าเธอจากไปในขณะที่พวกเขากำลังโต้เถียงกัน

เดินออกจาก "บ้าน" กับ Han Yanting ไป่เฉียนยี่ไม่สามารถบอกได้ว่าในใจของเธอเป็นอย่างไร เธอไม่มีความสุขหรือโกรธ ใบหน้าของเธอสงบ และร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกโล่งใจจาก ภายในสู่ภายนอก

หลังจากที่ไป๋หลิงหลิงและหานหยานถิงเอะอะโวยวายไป๋เฉียนอี้ก็ไม่มีความตั้งใจที่จะกลับไปทำงาน ดังนั้นเธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าและโทรหาผู้จัดการเพื่อขอลางาน

ผู้จัดการตกลงโดยไม่ลังเล แน่นอน Bai Qianyi รู้ว่าทำไมผู้จัดการซึ่งมักจะพูดไม่เก่งจึงพูดเก่งมากในตอนนี้ ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย เครดิตเป็นของ Ou Shaochen ถ้าไม่มี Ou Shaochen , เธอจะรู้ว่าเธอจะไม่คุยกันครึ่งชั่วโมง , ผู้จัดการจะไม่เห็นด้วย

หลังจากขอลา Bai Qianyi ก็นั่งแท็กซี่กลับไปที่บ้านเช่าใหม่ของเธอ แต่บังเอิญเห็น Lan Zhenyu อยู่ข้างล่าง

ไป่เฉียนอี้แสร้งทำเป็นไม่เห็นเขาและเดินตรงไปโดยเมินเขา

Lan Zhenyu ไม่ได้พูดอะไร สายตาที่อ่อนโยนของเขาจับจ้องไปที่ Qian Yi และเขาติดตามเธอไปทุกที่ที่เธอไปเหมือนผู้ติดตาม

รำคาญที่ถูกตาม ในที่สุดไป่เฉียนอี้ก็ทนไม่ได้อีกต่อไป หยุด หันศีรษะของเธออย่างกระวนกระวายและพูดอย่างเย็นชา: "คุณหยุดตามฉันได้ไหม คุณน่ารำคาญ!"