บทที่ 12

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ไป่ เฉียนอี้ จัดการกับอารมณ์ทั้งหมดของเธอและตัดสินใจที่จะทำงานหนัก ไม่สำคัญว่าเธอจะอารมณ์ไม่ดี ตราบใดที่เธอประสบความสำเร็จในอาชีพการงานของเธอ

บ้านที่เช่าใหม่อยู่ค่อนข้างไกลจากบริษัท ดังนั้นเธอจึงออกไปก่อนเวลา และไม่ได้วางแผนที่จะนั่งแท็กซี่หรือนั่งรถเมล์ ไป่ เฉียนยี่เลือกที่จะเดินและออกกำลังกายตามทาง

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา Bai Qianyi ก็มาถึงบริษัทในที่สุด แต่บังเอิญเจอคนที่เธอไม่อยากเจออีกในชีวิต

"คุณกำลังทำอะไรใน บริษัท ของฉัน" เมื่อเห็น Bai Lingling สีหน้าของ Bai Qianyi ก็มืดลง เธอบอกพวกเขาอย่างชัดเจนเมื่อวานนี้และวันนี้เธอกลับมารบกวนเธออีกหรือไม่

"หึ ไป๋เฉียนอี้ เจ้าเลวไร้ยางอาย เจ้าช่างไร้ยางอายนักที่ยั่วยวนพี่เขยของตัวเอง" มีการเยาะเย้ยบนใบหน้าที่บอบบางของ Bai Lingling และการเสียดสีในดวงตาของเขาก็มองเห็นได้ชัดเจน

ใกล้ถึงเวลาต้องไปทำงานแล้วและพนักงานเกือบทั้งหมดในบริษัทก็อยู่ที่นี่ Bai Qianyi ไม่ต้องการทะเลาะกับ Bai Lingling ในบริษัทโดยรู้ว่าตอนนี้เธอไม่สามารถยั่วยุเธอได้ "ใกล้ถึงเวลาแล้ว ไปทำงาน ไม่อยากทะเลาะ ทำไงดี เลิกงานค่อยคุยกัน”

“ฉันคิดว่าคุณกลัวใช่ไหม ฉันกลัวว่าคนในบริษัทของคุณจะรู้ใบหน้าที่แท้จริงของคุณ และคนในบริษัทของคุณจะรู้ว่าคุณล่อลวงพี่เขยของคุณอย่างไร้ยางอาย” ไป่หลิงหลิง คิดว่า Bai Qianyi กลัว ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างไม่เลือกหน้ามากขึ้น รอยยิ้มพอใจ ชัดเจนยิ่งขึ้น

Bai Qianyi ชื่นชมความสามารถในการเปลี่ยนเป็นขาวดำของ Bai Lingling แม้ว่าเธอจะโกรธมาก แต่เธอก็ไม่ต้องการให้คนอื่นเห็นเรื่องตลกของพวกเขา เธอต้องการยื่นมือออกไปเพื่อดึง Bai Lingling ออกจาก บริษัท ของเธอ แต่ Bai Lingling ไม่เต็มใจ หลีกหนีจากมือของเธอ รอยยิ้มพอใจ บนใบหน้าของเขาช่างแพรวพราวยิ่งนัก

คนส่วนใหญ่ในบริษัทกำลังดูพวกเขา และพวกเขาต่างก็อยากเห็นเรื่องตลกของ Bai Qianyi อยู่ในใจ

“พอแล้ว ออกไปคุยกันเถอะ!” ใบหน้าของ Bai Qianyi มืดมนและไม่มีความสุขอย่างยิ่ง และตอนนี้อารมณ์ดีก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

Bai Lingling เดินขึ้นไปหา Bai Qianyi เหมือนราชินีผู้สูงศักดิ์โดยโอบรอบหน้าอกขณะก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง เธอไม่สวมส้นสูง เธอสวมรองเท้าส้นแบนสำหรับวิ่งในวันนี้ ส่วนสูงที่แท้จริงของทั้งสองก็ประมาณ ความสูงเท่ากัน แต่ Bai Lingling สูงกว่า Bai Qianyi โดยสวม Heantian ส่วนสูง 10 เซนติเมตร มองลงมาที่เธอ เธอเยาะเย้ยว่า "ออกไปพูดทำไม มันไม่ดีเหรอที่มีคนมากมาย นี่ ปล่อยให้พวกเขาไม่รู้จักหน้าที่แท้จริงของคุณเหรอ”

"บอกฉันที ใบหน้าที่แท้จริงของฉันคืออะไร" ไป๋เฉียนอี้ไม่สามารถหลีกหนีจากเรื่องตลกในวันนี้ สูดหายใจเข้าลึก ๆ และก้าวถอยหลังด้วยความขยะแขยง ความหมายนั้นชัดเจนในตัวเอง เธอไม่ต้องการเข้าใกล้ไป่ หลิงหลิง.

เมื่อเห็นว่าไป่เฉียนอี้ไม่ชอบเธอ ไป่หลิงหลิงก็บิดใบหน้าที่งดงามของเธอ "คุณไร้ยางอาย ยั่วยวนพี่เขยของน้องสาวคุณ"

"ฉันไร้ยางอายที่จะยั่วยวนสามีของคุณ?" ไป่เฉียนอี้ยิ้มอย่างเย็นชา "ท้องของคุณยังเป็นของสามีของฉัน คุณจะอธิบายได้อย่างไร"

ทันทีที่เธอพูดจบ ทุกคนก็อ้าปากค้าง การนินทาและเรื่องตลกในสายตาของพวกเขาก็ชัดเจนขึ้น ซึ่งทำให้น่าสนใจ พี่สาวของฉันบอกว่าพี่สาวของฉันเกลี้ยกล่อมพี่เขยของเธอ และน้องสาวของฉันบอกว่า ลูกในท้องพี่สาวของข้าพเจ้าเป็นของสามี

ไป่หลิงหลิงไม่รู้จะตอบอย่างไร เธอไม่คาดคิดว่าไป่เฉียนอี้จะบอกเรื่องนี้ และใช้เวลาประมาณสิบวินาทีในการตอบสนอง และเธอก็เริ่มพูดว่าไป่เฉียนอี้เป็นผู้หญิงเลวเจ้าเล่ห์ด้วยสิ่งหนึ่ง บนพื้นผิวและอีกด้านหนึ่ง

"คุณพูดพอหรือยัง ออกไปจาก บริษัท ของฉันเมื่อคุณพูดพอแล้ว" Bai Qianyi ไม่ต้องการให้ความสนใจกับ Bai Lingling เสียเวลาและน้ำลาย

อย่างไรก็ตาม เหตุใดไป๋หลิงหลิงจึงจากไปด้วยความเต็มใจ และยังคงโต้เถียงกับไป่เฉียนยี พูดถึงผู้หญิงเลวไร้ยางอายและอื่น ๆ

Bai Qianyi ไม่ควรละเลยแม้ว่าเธอจะไม่ได้เอะอะ แต่เธอก็ยังทำให้ Bai Lingling พูดไม่ออก Bai Lingling ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากปากของเธอได้ดังนั้นเธอจึงโกรธมากจนฟันของเธอคัน

“ฉันจะไปทำงาน คุณเล่นช้าๆ คนเดียวได้ ฉันจะไม่ไปกับคุณ” ใบหน้าของ Bai Qianyi สงบ ดวงตาที่สดใสของเธอเหมือนน้ำมืด เธอไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่