บทที่ 3

Lan Zhenyu หันศีรษะและเลิกคิ้ว "แปลกไหม?"

“ไม่” ไป่เฉียนอี้ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว หลบตาด้วยท่าทางน่าเกลียดมาก

ฉันหวังว่าพี่เขยของฉันจะไม่เห็นสิ่งที่เธอไม่ควรเห็น

Lan Zhenyu มีความคิดเมื่อเห็นเธอเช่นนี้

ในลิฟต์ Bai Qianyi ยืนอยู่ตรงมุมห้อง อพาร์ตเมนต์ของเธออยู่บนชั้นสูงสุด และคงต้องใช้เวลาสักระยะ

Lan Zhenyu ยืนอยู่ตรงกลางโดยไม่มีการแสดงออกเป็นพิเศษ

ทั้งคู่ไม่พูดอะไร และอากาศก็เงียบลงชั่วขณะหนึ่ง

"ไอ..." ไป่เฉียนอี้เป็นฝ่ายทำลายความเงียบและเริ่มหัวข้อ "เอ่อ พี่เขย คุณรู้สึกว่าน้องสาวของฉัน... อืม... มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า"

ฉันมักจะรู้สึกว่ามันมากเกินไปที่จะซ่อนชายคนนี้ ท้ายที่สุด มีทุ่งหญ้าสีเขียวบนหัวของเขา แต่เขาไม่รู้อะไรเลย

รู้สึกสมเพชเล็กน้อยอย่างอธิบายไม่ได้

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ร่องรอยของการแสดงออกที่ทนไม่ได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ Bai Qianyi

"หือ? เกิดอะไรขึ้น?" น้ำเสียงของ Lan Zhenyu ร่าเริงเล็กน้อย และก็มีขึ้นและลงอย่างกะทันหัน

ไป่เฉียนอี้ส่ายหัวแล้วก้มหน้าลง "ไม่ ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไมน้องสาวของฉันถึงอารมณ์ไม่ดี"

“ฉันไม่รู้” หลันเจิ้นหยู่ตอบโดยตรง ดวงตาของเขามองตรงไปข้างหน้า สีหน้าของเขาไม่แยแส

ลิฟต์ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง และทั้งคู่ก็ไม่พูดอะไรอีก

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเสียง "ดิง--" และมันก็มาถึง

ยิ่งเธออยู่ใกล้ประตูมากเท่าไหร่ หัวใจของ Bai Qianyi ก็เต้นเร็วขึ้นเท่านั้น

ฉันกลัวว่าทันทีที่เปิดประตู ฉันจะได้ยินเสียงครวญครางจากข้างใน และตอนนั้นเธอจะไม่ได้อายคนเดียว

Lan Zhenyu สังเกตการแสดงออกของเธออย่างเงียบ ๆ แต่เขาไม่ได้ส่งเสียงราวกับว่าเขาไม่มีเงื่อนงำ

Bai Qianyi ยืนอยู่ที่ประตู สูดหายใจเข้าลึก ๆ หยิบกุญแจออกมา เสียบเข้าไป แล้วหมุนมัน

ประตูถูกผลักเปิดออกช้าๆ

เพื่อความโล่งใจของเธอ ผู้ชายและผู้หญิงข้างในไม่ได้ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก แต่กำลังนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา

เมื่อได้ยินการเคลื่อนไหว Han Yanting และ Bai Lingling ก็เดินตามสายตาและมองไปรอบๆ ใบหน้าของพวกเขาก็แข็งทื่อ

Lan Zhenyu มาทำไม?

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วปิดสีหน้าทันที ยืนขึ้นและจงใจรักษาระยะห่าง

โชคดีที่ไป่หลิงหลิงสวมกระโปรงที่ให้อภัย และเนื่องจากเดือนนั้นยังไม่แก่มาก จึงไม่ชัดเจนว่าเธอกำลังตั้งครรภ์

เธอรีบเดินไปด้วยรอยยิ้ม จับแขนของ Lan Zhenyu และกดใบหน้าของเธออย่างสนิทสนม "ที่รัก ทำไมคุณไม่บอกฉันล่วงหน้าเมื่อคุณมา"

ทั้งสองคนมีความกลัวที่ยังคงอยู่ และพวกเขาโชคดีที่ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ถูกจับได้ว่ามีพฤติกรรมที่สนิทสนมกัน

อย่างไรก็ตาม Lan Zhenyu ดึงมือออกอย่างไร้ร่องรอย เพียงเหลือบมองเธอแล้วมองไปทางอื่น "ไม่มีอะไร ฉันแค่ส่ง Qian Yi กลับมา"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป่หลิงหลิงก็จ้องมองไป๋เฉียนอี้อย่างขมขื่น สงสัยว่าผู้หญิงคนนี้พูดอะไรที่ไม่ควรพูดหรือไม่

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฉันรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย

ท้ายที่สุด Lan Zhenyu เป็นนายน้อยของตระกูล Lan ถ้าเขารู้อะไรบางอย่างจริง ๆ พวกเขาจะต้องไปไหนมาไหนโดยไม่มีอาหาร!

หานหยานถิงมีรอยยิ้มบนใบหน้า เดินไปหาไป่เฉียนอี้และกอดเธอแน่นในอ้อมแขนของเขาด้วยท่าทางสนิทสนม "ช่างเป็นพี่เขยที่ลำบากจริงๆ"

Bai Qianyi พยายามอย่างลับ ๆ เธอเคยรู้สึกว่าหน้าอกของชายคนนี้อุ่น แต่ตอนนี้ เธอรู้สึกขยะแขยงอย่างยิ่ง

หาน หยานถิงสังเกตเห็นโดยธรรมชาติ และเตือนเธอด้วยใบหน้าดุร้าย และบอกให้เธอหยุดเคลื่อนไหว

“ฉันได้ยินมาจาก Qian Yi คุณอารมณ์ไม่ดีเมื่อเร็ว ๆ นี้หรือไม่” Lan Zhenyu ถามก่อนด้วยสีหน้าสงบและน้ำเสียงที่มั่นคง ไม่เห็นอารมณ์ใด ๆ

ไป๋หลิงหลิงผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็รู้สึกตัว และตอบอย่างร่วมมืออย่างรวดเร็ว: "ไม่มีอะไร เพิ่งเลิกกับเพื่อนที่ดีที่สุดเมื่อไม่กี่วันก่อน คนคนนี้รู้จักเฉียนอี้ด้วย ดังนั้นฉันจึงมาหาเธอเพื่อบ่น "

มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ