บทที่ 5

Lan Zhenyu ชำเลืองมองที่เธอและกำมือแน่นบนพวงมาลัยโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว

เหตุผลที่เขาทนอยู่นานก็เพื่อให้ไป่เฉียนอี้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของสองคนนั้นอย่างชัดเจน เพื่อที่เธอจะได้ไม่ลังเลใจเมื่อจากไปอีกครั้ง เพื่อที่เธอจะไม่คิดถึงเรื่องนี้เมื่ออยู่เคียงข้างเขา ลาก่อน .

ยิ่งไปกว่านั้น สองคนนี้กำลังใช้ชีวิตวันๆ น้อยๆ ของพวกเขาอย่างมีความสุข โดยคิดว่าเขาไม่รู้อะไรเลย และเมื่อความจริงเปิดเผย สีหน้าจะต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ

พวกที่รังแก ไป่ เฉียนอี้ แน่นอน เขาจะไม่ทำให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น!

“อืม” เขาตอบรับเบาๆ

สิ่งนี้ทำให้ Bai Qianyi ประหลาดใจ

แต่หลังจากคิดอีกครั้ง ชายผู้น่าเกรงขามเช่นนี้จะซ่อนตัวจากสายตาของเขาได้อย่างไร?

เธอลังเลและกำลังคิดว่าจะลังเลในอดีต แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นและเห็นดวงตาที่ชัดเจนของ Lan Zhenyu เธอก็รู้ว่าเขาไม่ใช่คนง่ายที่จะหลอก ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบว่า "เอาล่ะ อะไร อยากฟังไหม"

"หาที่ที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้" Lan Zhenyu สตาร์ทรถสปอร์ตและพูดด้วยเสียงเร่งเล็กน้อย

ระหว่างทาง ไป่เฉียนอี้มองดูทิวทัศน์ที่ผ่านไปนอกหน้าต่าง เหม่อลอยเล็กน้อย และจิตใจของเธอก็วนเวียนอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันมานี้อย่างยุ่งเหยิง

รถหยุดและเธอมองออกไปนอกหน้าต่าง อันที่จริงมันอยู่หน้าวิลล่าที่ตกแต่งอย่างหรูหรา "ที่นี่ที่ไหน"

"บ้านของฉัน."

คำตอบของ Lan Zhenyu นั้นเย็นชาและสั้น แต่ Bai Qianyi ก็ตกตะลึง

สถานที่ที่เขาเรียกว่าเป็นบ้านของเขา?

เนื่องจาก Bai Lingling ไป่ Qianyi ไม่เคยไปที่บ้านของพวกเขา ดังนั้นหลังจากเข้าประตูไป เธออดไม่ได้ที่จะมองไปรอบ ๆ

สไตล์การตกแต่งนั้นเรียบง่ายและหรูหรา แต่ดูหรูหราเล็กน้อยเมื่อมองใกล้ๆ ซึ่งน่าจะเป็นสไตล์ของ Lan Zhenyu

Lan Zhenyu พาเธอขึ้นไปที่ชั้นสองหลังจากเข้าประตูแล้วเดินตรงไปที่ห้องทางด้านซ้ายของบันได

ผ่านไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ เขาก็หันกลับมาและพูดว่า "ฉันจะกลับไปที่ห้องของฉันเพื่ออาบน้ำ แล้วคุณก็เดินเที่ยวเองได้ ห้องแรกทางขวาคือห้องน้องสาวของคุณ และห้องที่สามคือห้องอ่านหนังสือ" "

ไป่เฉียนอี้ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ดังนั้นเธอจึงพยักหน้าตอบ กระตุ้นให้เขาไปก่อน และเดินไปที่การศึกษาด้วยตัวเธอเอง

เมื่อเขาหันกลับมา เขาคิดช้าๆ เมื่อกี้เขาบอกว่าห้องแรกเป็นห้องน้องสาวของเขา ดังนั้นพวกเขาไม่ใช้ห้องเดียวกับสามีภรรยาเหรอ?

แม้ว่าจะมีห้องหลายห้องในวิลล่านี้ แต่ก็ไม่มีเหตุผลใดที่สามีและภรรยาจะนอนแยกห้องกัน และเขาแค่พูดอย่างเป็นธรรมชาติว่าจะกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเป็นห้องของเขาเอง ว่าไปอาบน้ำ

ไป๋เฉียนอี้ส่ายหัว สลัดความคิดซุบซิบยุ่งเหยิงออกไป

การที่เขาและไป่ หลิงหลิง ต้องการจะแบ่งห้องกันนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย ตอนนี้ งานของเธอยุ่งเหยิงแล้วเธอจึงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องครอบครัวของคนอื่น

ไป่เฉียนอี้เดินไปรอบ ๆ ห้องทำงานสองครั้ง การตกแต่งห้องทำงานนั้นเรียบง่ายยิ่งขึ้น นอกจากโต๊ะและเก้าอี้สำหรับทำงานในสำนักงานแล้ว มีชั้นวางหนังสือเพียงชั้นเดียวที่ใช้พื้นที่ครึ่งหนึ่งของผนังในห้องศึกษาขนาดใหญ่

เธอเดินไปที่ชั้นหนังสือและมองดู และพบว่าไม่มีหนังสือหลายร้อยเล่มบนชั้นหนังสือที่เป็นประเภทที่เธอชอบ

ขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับและจากไป เขาก็เหลือบไปเห็นแหวนผู้ชายที่กลางชั้นหนังสือจากหางตา

เธอหยุดเดิน เมื่อเธอมองดูแหวนอย่างละเอียด เธอรู้สึกคุ้นๆ บ้างไหม?

ชั่วขณะหนึ่งความคิดของเธอก็เปิดออกพร้อมกับแหวนวงนี้ และความทรงจำเมื่อสองปีก่อนก็หลั่งไหลเข้ามา อดีตอันมืดมนและน่าสลดหดหู่ท่วมท้นราวกับภูเขาและทะเลครอบงำเธอ

Bai Qianyi ดูเหมือนจะเห็นในตรอกมืด เสื้อผ้าขาดวิ่น เสียงทุ้มต่ำของชายคนนั้น และความสิ้นหวังในหัวใจของเธอ