บทที่ 6

Lan Zhenyu ปิดตาของเขา ขนตาเรียวยาวของเขาทอดเงาบนเปลือกตาของเขา สั่นเล็กน้อย เขาลืมตาและพูดว่า "ฉันขอโทษ ตอนแรกฉันคิดว่าคุณและ Han Yanting ดีมาก ดังนั้นฉันจึงวางแผนที่จะเป็น กับเธอแบบนี้ ไม่ผิดหรอก ยังไงซะเราก็เป็นครอบครัวเดียวกับคุณ และหลังจากนั้นฉันก็รู้ว่าคุณไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ดังนั้นฉันจึงปล่อยให้น้องสาวของคุณและเรื่อง Han Yanting ดำเนินไป ”

แต่ Bai Qianyi เย้ยหยัน "Lan Zhenyu คุณอยู่ที่ไหนตอนที่ฉันถูกเยาะเย้ยเพราะฉันถูกรังแกก่อนแต่งงาน ตอนที่ฉันถูกสามีบังคับให้ยอมรับและเก็บเป็นความลับว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวคนเล็กของฉันเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ที่ไหน เมื่อเจ้ายังเป็นเด็กอยู่หรือ?

เธอยืดหลังของเธอให้ตรงและมองเขาด้วยสายตาเย็นชา "ฉันหวังว่าคุณจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ หรือจะถือว่าเป็นข้อตกลง และแต่ละคนก็ทำตามที่เขาต้องการ Lan Zhenyu สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อนคือสิ่งที่เธอเป็นหนี้ ” ฉันไม่สามารถตอบแทนด้วยคำขอโทษสักคำหรือสองคำ ฉันหวังว่าคุณจะจำ”

หลังจากพูดจบ เธอหันหลังและเดินออกจากการศึกษา เดินลงบันไดและเดินออกไปนอกวิลล่า

Lan Zhenyu จ้องมองที่ด้านหลังของเธอจากไปด้วยความเศร้าที่ไม่สามารถควบคุมได้ในการแสดงออกของเขา

ไป๋เฉียนอี้เดินอย่างอิสระแต่ใจเธอวุ่นวายยิ่งกว่า 2-3 วันที่ผ่านมามีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นซึ่งหนักหนาเกินกว่าที่เธอจะรับไหว

เมื่อมองไปที่บันไดที่คดเคี้ยวใต้ฝ่าเท้าของเธอ เธอรู้สึกว่าฝีเท้าของเธอหนักอึ้งมาก และความเหนื่อยล้ารอบตัวเธอ ทำให้เธอรู้สึกหดหู่เล็กน้อย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีนี้ที่เธอมีความคิดที่จะฆ่าตัวตายเพื่อ สักครู่ . .

ดูเหมือนว่าการใช้ชีวิตแบบนี้จะไม่ค่อยน่าตื่นเต้นนัก แต่หลังจากเดินออกมา มองเงาหมอกของภูเขาที่อยู่ไกลออกไปในสายหมอก สูดอากาศบริสุทธิ์ เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอไม่ควรเป็นแบบนี้

ไม่ควรยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ควรแย่ขนาดนี้

เธอยืนอยู่ที่ประตูและหลับตาและหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งความผิดหวังบนใบหน้าของ Bai Qianyi ก็จางหายไปเล็กน้อย

เธอหัวเราะเบา ๆ ยังมีหนทางอีกยาวไกลในชีวิต ถ้าคุณทำให้เธอล้มลงด้วยความยากลำบากเพียงเล็กน้อยและบังคับให้เธอตาย เธอก็ไม่ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปในอนาคต

ทุกอย่างเป็นอดีต ความลำบากใจและความเลวร้ายทั้งหมดจะผ่านไป และทั้งหมดที่เธอต้องทำคือเก็บข้าวของและเริ่มต้นชีวิตใหม่

คิดแบบนี้แล้วสบายใจขึ้นเยอะเลย

หลังจากนั้น Bai Qianyi ก็กลับบ้าน เก็บสัมภาระทั้งหมดของเธอและเตรียมออกเดินทาง

โชคดีที่ Han Yanting และ Bai Lingling ไม่ได้อยู่ที่นั่น ดังนั้นเธอจึงจากไปอย่างง่ายดาย

จากนั้นเธอก็ออกไปข้างนอกเพื่อหาอพาร์ตเมนต์และอาศัยอยู่ที่นั่นชั่วคราว

วันรุ่งขึ้น Bai Qianyi ตื่นแต่เช้าเพื่อไปทำงาน

เมื่อความรักจากไป ขนมปังก็ไม่มีวันหายไป

เธอเพิ่งเข้ามาในบริษัท และก่อนที่เธอจะนั่ง ผู้จัดการแผนกซึ่งเป็นเจ้านายของเธอ เคาะโต๊ะของเธอแล้วพูดว่า "มากับฉัน"

แม้ว่า Bai Qianyi จะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เธอก็เดินตามเข้าไปในสำนักงานอย่างเชื่อฟัง

"เสี่ยวไป๋ วันนี้บริษัทกำลังจะได้ลูกค้ารายใหญ่ ในแง่ของทรัพยากรและความสามารถ คุณเหมาะสมที่สุด ในตอนบ่าย คุณสามารถเป็นตัวแทนของบริษัทของเราและเจรจากับพวกเขาได้ คุณต้องชนะ!" มีการส่งไฟล์ เกิน.

Bai Qianyi ได้รับความทุกข์ทรมานจากการนอนไม่หลับตลอดทั้งคืนเมื่อคืนนี้ และจิตใจของเธอก็ว่างเปล่าเพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ มีความคิดอะไรเพิ่มเติมที่ไหน

หลังจากฟังความคิดทั่วไปอย่างคลุมเครือ เขาก็เอาของไป จากนั้นพยักหน้าตอบด้วยท่าทางงุนงง เหม่อลอยราวกับคนตายเดินได้

เมื่อฉันจากไปเมื่อวานนี้ เห็นได้ชัดว่าฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยคิดว่าทุกอย่างสามารถปล่อยวางได้ แต่เฉพาะในตอนกลางคืนเท่านั้นที่ฉันตระหนักว่าเมื่อฉันอยู่คนเดียว ความรู้สึกเหงาจะทำให้เธอแบกรับความมืดมิดได้ยากขึ้น ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอ

"คุณมั่นใจหรือไม่" ผู้จัดการสังเกตเห็นความสะเพร่าของเธอและเตือนเธอ

ไป๋เฉียนอี้หันกลับมาอย่างกะทันหันและตอบอย่างกระทันหันว่า "ใช่!"