ตอนที่ 6

ความไม่พร้อมของร่างกาย และความสดใหม่ของหญิงสาว ทำให้ภากรไม่อาจรุกล้ำได้อย่างใจ แต่ความอ่อนนุ่ม และเรือนกายหอมกรุ่นของเธอปลุกเร้าให้เขาอยากจนแข็งขึงแทบระเบิด พอเธอดิ้น เขาก็หงุดหงิด

ภากรจับใต้ข้อพับขาสองข้างแยกถ่าง แล้วกดหัวเข่าขาวลงบนที่นอน บั้นท้ายอวบอัดลอยโด่ง กลีบเนื้อสาวแยกแย้มเปิดเปลือย เขาก้มมองตาเป็นประกาย

ภากรกดหัวเข่าลงข้างบั้นท้ายอวบ ขยับบั้นเอวเพื่อจะสอดใส่ตัวเองเข้าไปในร่องรัก แต่ก็ไม่อาจทำได้ดั่งใจ

“แม่งเอ๊ย !” คนหงุดหงิดสบถอย่างหัวเสีย เธอไม่พร้อมและร่องรักก็คับแน่นเกินไปจนเขาไม่อาจผลักส่งลำกายแข็งขึงเข้าไปได้

ภากรจึงเปลี่ยนท่า เขาจับขาขาวหุบเข้าหากัน ยกสองขาของเธอขึ้นแล้วกดลงไปข้างหน้าจนหัวเข่าแนบกับเต้าอวบอิ่ม กลีบเนื้อหนีบแน่นปลิ้นล้นออกมาหลังซอกขา เขาขยับเข้าประชิด เสือกไสลำกายอวบยาวกลางซอกขาที่หนีบแน่น แล้วขยับบั้นเอวเสียดสีแก่นกายบดขยี้เนื้อนวลเพียงภายนอก แต่แค่นั้นก็ทำให้คนที่ถูกเขากระทำหวาดกลัวจนน้ำตาไหลไม่หยุด

กายสาวเขยื้อนไปตามแรงสาดส่งมหาศาล แม้ไม่สอดใส่ แต่ลำกายแข็งขึงร้อนผ่าวก็เสียดสีรุนแรงจนเธอเจ็บแสบ ไม่มีความหวามหวาน ไม่เสียวซ่านหวามไหวเหมือนที่เคยอ่านในนิยายเลย

ไข่มุกหลับตาลง ยอมจำนนให้เขาทำทุกอย่างตามแต่ใจ รองรับเอาความรุนแรงที่เขาโหมกระหน่ำเข้าใส่ทั้งน้ำตา กว่าเขาจะพอ กว่าเขาจะหยุด กว่าเขาจะถึงจุดปลดปล่อย เธอก็แทบกลั้นใจตาย…

เจ้าบ่าวของเธอหลับไปแล้ว เขาหลับไปหลังจากปลดปล่อยหยาดน้ำกามสีขาวรินรดบนร่างกายเธอ

ไข่มุกนอนสะอื้นไห้อยู่ในอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดที่ไม่ได้กอดเพราะรัก แต่กอดเพราะต้องการกักกันเธอไว้ คำพูดสุดท้ายก่อนที่เขาจะหลับยังก้องอยู่ในหู

“อย่าคิดว่าพี่ทำไปเพราะพิศวาสเธอนะ ผู้ชายเอากับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องรัก”

...ดึกดื่นเงียบงัน เสียงสะอื้นของเจ้าสาวที่เจ้าบ่าวไม่ได้เลือกเงียบไปแล้ว เหลือเพียงร่องรอยคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนแก้มเนียน ดวงตาคู่สวยพริ้มหลับไปนานแล้ว เธอหลับอยู่ในอ้อมกอดของคนที่เธอรัก แต่เขาไม่เคยรักเธอเลย

2 คนไม่ใช่ ทำอะไรก็ผิด