บทที่ 43 ขาดสติ

"ดะ..ดินปล่อย" ไพลินพยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุม แต่บดินทร์กลับบีบรัดแน่นขึ้นราวกับจะบีบมันให้แหลกลาญคามือ เขามอบความเจ็บปวดให้เธอในขณะที่สายตาไม่ได้มองเธอเลย

"มึงลงมา!" เขาตะเบ็งเสียงออกคำสั่งกับเควินที่ยังนั่งอยู่ในรถ ก่อนจะปล่อยแขนของไพลินออกจากพันธนาการ แล้วเดินอ้อมไปหาเควิน

ปึง! ปึง!

"กูบอกให้ลงมา!" กำปั้นหนักๆกระหน่ำฟาดใส่กระจกรถไม่ยั้งตามแรงอารมณ์เดือดดาลที่พลุ่งพล่าน เมื่อคนในรถยังไม่ยอมเปิดประตูลงมาบดินทร์ก็ยิ่งใส่น้ำหนักแรงขึ้น โดยไม่สนใจว่าการกระทำนั้นจะสร้างความเจ็บปวดให้ตัวเอง

"ดินหยุดนะ!" ไพลินมองการกระทำเกรี้ยวกราดของแฟนหนุ่มด้วยสีหน้าตื่นตกใจ มันเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเขาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน บดินทร์เหมือนคนคลุ้มคลั่งที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เขาไม่พร้อมจะฟังคำพูดของใครนอกจากอารมณ์ของตัวเขาเอง

"ดินพอได้แล้ว!" เธอรีบวิ่งเข้าไปกอดรัดเขาไว้แน่น ทำให้บดินทร์หยุดการกระทำป่าเถื่อนที่กำลังทำอยู่ เขาหอบหายใจหนักๆขณะเค้นเสียงถามลอดไรฟัน

"จะให้มันลงมาเอง หรือจะให้ลากคอมันลงมา"

"เฮียฟังลินก่อนนะ ลินไม่ได้นอกใจเฮียมาเที่ยวกับผู้ชายคนอื่นนะ ลินมาคุยธุระจริงๆ"

"บอกให้มันลงมา!" น้ำเสียงของบดินทร์ยังคงความเกรี้ยวกราด ไพลินสัมผัสได้ถึงร่างกายที่สั่นเทิ้มด้วยความโกรธเกรี้ยวของเขา อารมณ์ของบดินทร์ในตอนนี้ทำให้เธอไม่อยากให้เขาเผชิญหน้ากับเควิน

ปึก

เสียงปลดล็อกประตูรถจากทางด้านหลังทำหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ไพลินหันกลับไปมองเควินด้วยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นเขาก้าวออกมาเผชิญหน้ากับบดินทร์

"ดินหยุดนะ!" เธอร้องห้ามเสียงหลงเมื่อบดินทร์สะบัดตัวออกจากการกอดรัด แล้วพุ่งไปหาเควิน

"มึงเป็นใคร มาอยู่กับเมียกูได้ยังไง!" บดินทร์กระชากคอเสื้อเชิ้ตของเควินเต็มแรง แม้จะโมโหจนเลือดขึ้นหน้าแต่เขาก็เลือกที่จะถามก่อน

"พี่ชาย" เควินตอบสั้นๆ เขาไม่ได้แสดงท่าทางหวาดกลัวต่ออารมณ์เดือดดาลของบดินทร์เลย ถึงอย่างนั้นก็ลอบมองสีหน้าของไพลินเป็นระยะ เพราะไม่อยากให้คำตอบของตัวเองทำให้ความสัมพันธ์ของเธอกับแฟนหนุ่มสั่นคลอน

"ดินปล่อย" ไพลินรีบเดินเข้าไปจับแขนแฟนหนุ่มเพื่อให้เธอปล่อยมือจากคอเสื้อของเควิน

"พี่เควินกลับไปก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวลินจัดการเอง"

"เควิน?" บดินทร์เอ่ยชื่อของคนตรงหน้าตามที่ได้ยินไพลินพูดขึ้นเมื่อสักครู่ เขานิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อนึกถึงชื่อของผู้ชายที่เคยโทรหาไพลินเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน และเธออ้างว่าเป็นเพียงพี่ชายที่เพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเท่านั้น แต่ภาพที่เขาเห็นตอนนี้มันสวนทางกับคำพูดของเธอ

ผัวะ!

"กรี๊ดดดดดดดดด!!" ไพลินกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อโดนบดินทร์ผลักตัวออกห่าง ก่อนที่เขาจะปล่อยหมัดหนักๆใส่ใบหน้าของเควิน โดยที่คนโดนกระทำยังไม่ทันตั้งตัว ไพลินเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการกระทำของแฟนหนุ่มเหมือนกัน

"พี่ชายกับน้องสาวมันมาเที่ยวด้วยกันแบบนี้เหรอวะ!" บดินทร์ตะเบ็งเสียงอย่างเกรี้ยวกราด ในขณะที่เควินค่อยๆหันหน้ากลับมา เขาแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันเมื่อโดนตั้งคำถาม ก่อนจะสวนหมัดหนักๆกลับไป

ผัวะ!

ใบหน้าหล่อเหลาของบดินทร์หันไปตามแรงต่อยของหมัดหนักๆที่กระแทกเข้ามาใส่ซีกแก้มเต็มแรง แม้ว่าความเจ็บปวดที่ได้รับจะเล็กน้อยสำหรับเขา แต่นั่นกลับกระตุ้นอารมณ์เดือดดาลให้พลุ่งพล่านมากกว่าเดิม