บทที่ 71 เด็กน้อย

"หนูรักเฮียมากกว่า" ไพลินแย้งเสียงหวาน พร้อมกับยกมือขึ้นมาประคองสองแก้มสากไว้หลวมๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปขบเม้มกลีบปากหนาเบาๆ "ถึงหนูจะดื้อไปหน่อยแต่หนูก็รักเฮียนะ"

"ไม่หน่อยนะ บางครั้งหนูก็โครตดื้อเลย" บดินทร์กระแทกหน้าผากเข้าหาหน้าผากของแฟนสาวเบาๆอย่างนึกมันเขี้ยวกับความขี้อ้อนราวกับเด็กน้อยของเธอ อีกทั้งสรรพนามที่เธอใช้เรียกแทนตัวเองยังทำให้หัวใจแกร่งเต้นแรงระรัว

"หนูน่ารักนะเวลาแทนตัวเองว่าหนูแบบนี้"

"ถ้าน่ารักก็รักหนูมากๆนะ"

"นอกจากอ่อยเก่งแล้วยังยั่วเก่งอีกนะ"

"แน่นอนอยู่แล้ว"

"ไปอาบน้ำก่อนไหม เดี๋ยวเฮียหาชุดให้ใส่"

"อาบพร้อมกันไหม" เธอถามตาแป๋วอย่างออดอ้อนราวกับเด็กน้อยที่กำลังอ้อนขอของเล่นชิ้นใหม่จากผู้ปกครอง แต่บดินทร์กลับส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วยืดตัวขึ้นเต็มความสูง

"อาบน้ำกับหนูทีไรเสียน้ำทุกที"

"หนูรู้เฮียต้องการ" ไม่ว่าเปล่าแต่ไพลินยังยกมือขึ้นมาปลดหัวเข็มขัดหนังราคาแพงของบดินทร์ออก แล้วรูดซิบกางเกงลงอย่างอ้อยอิ่ง ใบหน้าหวานเลื่อนเข้าไปจูบเบาๆบนเป้ากางเกงที่เริ่มขยายใหญ่นูนขึ้นมา เพียงแค่นั้นก็รับรู้ได้ถึงจังหวะการหายใจที่เปลี่ยนไปของชายหนุ่ม

"รักหนูไหม ถ้ารักทำ ไม่รักไม่ทำ"

"ไม่รักแล้ว" บดินทร์ดีดหน้าผากคนตัวเล็กเบาๆอย่างนึกมันเขี้ยว แต่ไพลินกลับบิดยิ้มร้ายกาจ แล้วถอดกางเกงยีนส์ของเขาลงมาบนต้นขา

"ไม่รักไม่ทำ แต่เฮียโกหกหนูเลยทำ"

"อดอยากมาจากไหนถึงหื่นขนาดนี้"

"ไม่ได้อดอยาก แค่รู้ว่าเฮียต้องการอะไร หนูอยากให้เฮียมีความสุขกับหนูคนเดียว"

"ตอนนี้เฮียไม่ต้องการ เลิกยั่วมันได้แล้ว"

"แต่มันนูนขึ้นมาแล้วนะ ไม่อยากปล่อยมันออกมาจริงๆเหรอ" เธอกะพริบตาถามอย่างออดอ้อน ทำเอาบดินทร์แทบใจอ่อนกับสายตาคู่นั้น เขาพ่นลมหายใจหนักๆ พยายามข่มความต้องการแล้วปัดมือบางออกจากขอบกางเกงยีนส์

"ไปอาบน้ำ เดี๋ยวเฮียหาชุดให้เปลี่ยน"

"นี่พามาดูห้องนอนอย่างเดียวจริงๆเหรอ" ไพลินตีสีหน้าบึ้งตึงเมื่อบดินทร์ผละตัวออกห่าง แล้วใส่กางเกงยีนส์ให้เรียบร้อยเหมือนเดิม เธอล้มตัวนอนแผ่พลา พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออก ในขณะที่บดินทร์ยังยืนอยู่ปลายเตียง

"หึ" เขาอมยิ้มกับการกระทำของแฟนสาวเมื่อเห็นเธอเริ่มปลดเปลื้องชุดนักศึกษาออกจนเหลือแต่ชุดชั้นในที่ห่อหุ้มของสงวน แล้วขยับตัวขึ้นไปนอนแผ่หลากลางเตียง

"หนูร้อน" ไพลินบอกเสียงเข้มขึ้น ทำให้บดินทร์ต้องเดินเลี่ยงออกไปเปิดเครื่องปรับอากาศให้ แล้วเดินกลับมาหาเธออีกครั้ง

มุมปากบางยกยิ้มเล็กน้อยขณะมองแฟนหนุ่มก้าวขึ้นมาบนเตียง สายตาของเขาไล่มองทุกส่วนของเรือนร่างของเธอ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะโน้มลงมาประชิดหน้าผากมน สัมผัสอุ่นของริมฝีปากแนบประทับลงมาบนปลายจมูกอย่างนุ่มนวล ก่อนที่ผ้าห่มผืนหนาจะถูกดึงขึ้นมาปิดทับเรือนร่างของเธอ

"ถ้าไม่อาบน้ำก็นอนเล่นก่อน เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงเฮียค่อยปลุกให้ลงไปกินข้าว"

"ไม่เอา" ไพลินทำหน้าบูดบึ้ง แล้วดึงตัวบดินทร์ลงมานอนข้างๆ ค่อยๆปีนขึ้นไปนอนทาบทับบนแผงอกแกร่งอีกที "ถ้าจะนอนก็นอนด้วยกัน"

"เฮียก็ไม่ได้ไปไหนนิ"

"นอนกับหนูไหม" เธอเงยหน้ามองแฟนหนุ่มตาแป๋ว โดยไม่รู้เลยว่าท่าทางแบบนั้นของเธอมันทำให้หัวใจของคนโดนมองเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

"ทำไมวันนี้อ้อนเก่งจัง หืม?"