บทที่ 77 ทำโทษ

@คอนโดของบดินทร์

"หนูฟังเฮียก่อนได้ไหม เดินหนีเฮียโดยไม่ฟังเหตุผลแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ" บดินทร์มองแผ่นหลังของแฟนสาวขณะที่เธอกำลังสะบัดเท้าเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ เขาผลักบานประตูให้ปิดสนิท จากนั้นจึงเดินตามเธอไป

"..." ความเงียบของไพลินทำให้เขาไม่สามารถคาดเดาความคิดและความรู้สึกของเธอได้ คล้ายว่าเธอกำลังใช้ความเงียบกดดันเขาอยู่ และเหมือนว่ามันจะได้ผลเป็นอย่างดี เขารู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูก

"หนูฟังเฮียอธิบายก่อนนะ!"

"โดนอีมินตราอ่อยจนสมองประมวลผลไม่ทันเลยรึไงถึงพูดเป็นอยู่ประโยคเดียว!" ไพลินที่นั่งกอดอกรอฟังรอคำอธิบายอยู่บนโซฟาขึ้นเสียงใส่อย่างเหลืออดเมื่อต้องทนฟังประโยคเดิมซ้ำๆจากแฟนหนุ่ม ทำเอาบดินทร์ที่เพิ่งหย่อนตัวนั่งลงข้างๆแอบเสียวสันหลังกับความเกรี้ยวกราดของเธอ "พูดอยู่ได้ว่าให้ฟังเฮียอธิบายก่อน แล้วไหนล่ะคำอธิบายของเฮีย"

"แค่ไม่รู้ว่าต้องเริ่มอธิบายตรงไหน เพราะมันไม่มีอะไรมากกว่านั้นเลยจริงๆ" บดินทร์ถอนหายใจเบาๆอย่างปลงตกเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในผับ "เฮียก็นั่งกินเหล้าของเฮียอยู่ดีๆ แล้วมินตราก็เดินซุ่มซ่ามมาชนเก้าอี้ที่เฮียนั่งพอดี เธอบอกว่านัดเพื่อนไว้แต่เพื่อนยังไม่มา เลยขอนั่งกับพวกเฮียก่อน แต่เฮียก็รู้นะว่ามินตรากำลังโกหกอยู่ เฮียไล่หลายครั้งแล้วก็ไม่ไป"

"เฮียก็เลยให้มันนั่งข้างๆจนแทบจะเกยตักกันแบบนั้นเหรอ? ไม่ติดป้ายตักสาธารณะไว้เลยล่ะถ้าจะยอมความตอแหลของมันขนาดนั้น"

"ไม่มีใครได้นั่งตักเฮียหรอก นอกจากหนูคนเดียว" ว่าจบก็อุ้มแฟนสาวขึ้นมาบนหน้าตัก "เฮียไม่ทำร้ายผู้หญิงหนูก็รู้นิ เฮียไม่ได้อยากให้มินตรานั่งข้างๆ แต่จะให้เฮียไปทำร้ายเธอเพื่อให้เธอลุกออกไปมันก็ไม่ใช่"

"เหอะ!" ไพลินแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "แสนดีเหลือเกินนะ"

"หนูโกรธเฮียไม่ได้นะ เฮียไม่ได้ทำอะไรผิดเลย"

"จนกว่าเราจะหมั้นกันหนูไม่อนุญาตให้เฮียเอาไอ้ยักษ์หัวแดงในกางเกงมาทิ่มหนู หมั้นกันเสร็จเมื่อไหร่เดี๋ยวจะพิจารณาลดโทษให้อีกที"

"เฮียขอค้านบทลงโทษของหนู"

"มีสิทธิ์อะไรมาค้านไม่ทราบ"

"เพราะความผิดของเฮียกับบทลงโทษของหนูมันไม่สมเหตุสมผลกันไง เฮียไม่ได้นอกใจหนูสักหน่อย แล้วมินตราก็ไม่ได้ถูกเนื้อต้องตัวเฮียเลย ทำโทษเฮียขนาดนั้นมันโหดไปนะ"

"โหดเหรอ?" ไพลินตวัดสายตามองอย่างดุดัน "แล้วตอนที่เฮียเห็นหนูกับพี่เควินอยู่ด้วยกันล่ะ เฮียคลุ้มคลั่งเหมือนคนบ้าเลยไม่ใช่เหรอ เฮียเกือบจะขืนใจหนูอยู่แล้ว แล้วทำไมครั้งนี้หนูถึงจะลงโทษเฮียบ้างไม่ได้"

"มันไม่เหมือนกันนะ"

"ใช่ มันไม่เหมือนกัน เพราะตอนนั้นหนูตั้งใจจะบอกเฮียทุกอย่างอยู่แล้ว แต่คืนนี้ถ้าหนูไม่ได้ตามไปเห็นกับตาเฮียก็ไม่คิดจะบอกหนูใช่ไหม ปล่อยให้หนูนอนรออยู่ที่ห้อง แล้วก็ให้มันนั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างๆต่อไปใช่ไหม!"

"โอเคเฮียผิด มันเป็นความผิดของเฮียทั้งหมดเลย" บดินทร์ลูบแขนไพลินเบาๆเพื่อให้เธอสงบสติอารมณ์ก่อน "แต่ความผิดของเฮียมันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นนะที่รัก ขอลดโทษกึ่งหนึ่งได้ไหม ให้ไอ้ยักษ์หัวแดงมันมุดเข้าไปเล่นน้ำในแอ่งน้ำน้อยๆของหนูวันละครั้งก็ได้"

"คนทำผิดไม่มีสิทธิ์ต่อรอง ปล่อยได้แล้ว จะไปล้างมือ เหม็นคาวเลือดของอีผู้หญิงหน้าด้าน"

"อีกเดือนกว่าเลยนะกว่าเราจะหมั้นกัน หนูอย่าแกล้งเฮียแบบนี้ได้ไหม"