บทที่ 80 หมั้นหมาย

@หนึ่งเดือนต่อมา

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย เพียงแค่พริบตาเดียววันที่บดินทร์และไพลินรอคอยอย่างตั้งใจก็มาถึง วันที่เป็นเหมือนก้าวแรกของการใช้ชีวิตคู่ของเขาและเธอ

"เซอร์ไพรส์!!!" บดินทร์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีดำรัดรูปที่เพิ่งเดินเสยผมพ้นกรอบประตูบ้านออกมาถอนหายใจพรืดใหญ่เมื่อได้ยินคำทักทายจากเพื่อนรักทั้งสามคนที่ยืนกอดอกรออยู่หน้าบ้าน สหรัฐ ต้นน้ำ และเหมราชอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีนส์สีดำรัดรูปไม่ต่างจากเขา

"เซอร์ไพรส์เหี้ยอะไร แค่พวกมึงขับรถมาจอดหน้าบ้านกูก็ได้ยินแล้วไหม" บดินทร์ทำหน้าระอา แม้ว่าในใจมันจะรู้สึกดีที่เห็นเพื่อนรักทั้งสามคนมายืนอยู่ตรงหน้าในวันสำคัญของตัวเองก็ตาม "มึงก็เอากับพวกมันด้วยเหรอวะไอ้เหม"

"เอาคืนมึงที่มึงลากไอ้สองตัวนี้ไปเซอร์ไพรส์กูที่บ้านนาร์เนียตอนกูหมั้นไง" เหมราชยิ้มมุมปาก แต่แววตาสื่อความหมายว่าเขาเองก็มีความสุขและยินดีไปกับเพื่อนรักด้วย

"แต่กูจำได้ว่าไม่เคยชวนพวกมึงอย่างเป็นทางการนะ"

"เพื่อนกันมันวัดกันที่ตรงนี้แหละ" สหรัฐเดินเข้าไปกอดคอบดินทร์ พร้อมกับจัดคอปกเสื้อของเพื่อนให้ดูเรียบร้อยยิ่งขึ้น "เรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องบอกหรือร้องขอหรอก ถ้าเป็นเพื่อนแท้มันจะทำให้กันได้โดยไม่ต้องรอให้เพื่อนบอกหรือร้องขออะไรเลย เหมือนที่มึงไม่ต้องบอก แต่พวกกูก็มายินดีกับมึงด้วยไง"

"แถวบ้านกูเรียกว่าเสือก" เหมราชแย้ง

"กำลังซึ้งเลยไอ้เวร เสียบรรยากาศหมด" ต้นน้ำถอนหายใจหนักๆกับคำพูดของคนข้างๆ แต่เหมราชก็ยักไหล่ไม่ยี่หระ

"ไงจ๊ะหนุ่มๆ เดี๋ยวนี้ไม่มาเที่ยวที่บ้านแม่เลยนะ" น้ำเสียงอ่อนหวานของน้ำเพชรที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังของบดินทร์ทำให้ต้นน้ำและสหรัฐรีบปั้นหน้ายิ้มแย้มทันที

"สวัสดีครับ/สวัสดีครับ/สวัสดีครับ" เหมราช ต้นน้ำและสหรัฐประนมมือไหว้พร้อมกันเมื่อเห็นน้ำเพชรเดินควงแขนพาทิศออกมา

"ช่วงนี้ไอ้ดินมันติดเมียครับแม่ มันเลยไม่ค่อยกลับบ้าน พวกผมเลยไม่ได้มาหาพ่อกับแม่เลย" ต้นน้ำตอบ

"แล้วเราสองคนล่ะเมื่อไหร่จะหมั้นกัน" พาทิศหันไปเย้าหยอกเพื่อนทั้งสองของลูกชายที่ยังครองความเป็นโสดอยู่

"คงเร็วๆนี้แหละครับ" ต้นน้ำยิ้มตอบ พร้อมกับเดินเข้าไปควงแขนสหรัฐ แต่ก็โดนสะบัดออก

"อย่ามาถูกเนื้อต้องตัวกู สยอง!"

"แตะนิดแตะหน่อยทำเป็นหวง ไปควงไอ้เหมพลางๆก่อนก็ได้วะ" ว่าจบก็เดินกลับไปหาเหมราช

"แม่ว่าเรารีบไปบ้านหนูลินกันดีกว่า ปล่อยให้ฝั่งนู้นรอนานมันจะไม่ดีนะ" น้ำเพชรเอ่ยขึ้น แล้วเดินควงแขนผู้เป็นสามีเข้าไปในลีมูซีนคันหรู โดยมีบดินทร์เดินตามหลังเข้าไป ทำให้เหมราช สหรัฐ และต้นน้ำต้องรีบเดินตรงไปยังรถยนต์คันหรูของตัวเองที่จอดเรียงกันอยู่หลังรถลีมูซีน

@บ้านของไพลิน

"สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่" เพียงแค่น้ำเพชรและพาทิศก้าวลงจากรถลีมูซีนคันหรู น้ำเสียงใสๆของเด็กสาวเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาที่ยืนรอต้อนรับอยู่หน้าบ้านก็ดังขึ้น น้ำเพชรอมยิ้มให้กับความน่ารักของหล่อน

"นี่คงเป็นหนูนาร์เนียแฟนเหมใช่ไหม ตาดินเคยเหล่าให้แม่ฟัง"

"ใช่ค่ะ แล้วก็เป็นเพื่อนของว่าที่คู่หมั้นของพี่บดินทร์ด้วยค่ะ" นาร์เนียตอบเสียงแจ้ว "หนูมาต้อนรับคุณพ่อคุณแม่แทนแม่ภากับพ่อเดชาค่ะ"

"ขอบใจจ้ะ" น้ำเพชรยิ้มให้อย่างนึกเอ็นดู

"แล้วว่าที่คู่หมั้นพี่ล่ะ" บดินทร์ถาม

"รอพี่บดินทร์เข้าไปสวมแหวนให้อยู่ในบ้านค่ะ" เธอตอบ พร้อมกับหลีกทางให้น้ำเพชร พาทิศ และบดินทร์เดินเข้าไปในบ้านก่อน โดยมีเธอและสามหนุ่มเพื่อนของบดินทร์เดินตามหลังเข้าไป

หัวใจแกร่งของบดินทร์เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อมองเห็นว่าที่คู่หมั้นนั่งรออยู่บนพื้นหน้าโซฟาซึ่งถูกจัดเตรียมไว้สำหรับเขาและเธอ ไพลินอยู่ในชุดเดรสกระโปรงสีขาวลายลูกไม้เปิดไหล่ คล้ายกับชุดราตรีทั่วๆไป แต่เมื่อมาอยู่บนตัวเธอแล้วทุกอย่างเหมือนจะดูสวยงามไปเสียหมด

ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางๆ ขับให้เธอดูสวยสะกดตามากยิ่งขึ้น ผมยาวดำขลับปล่อยสยายลงมากลางแผ่นหลังและถูกดัดเป็นลอนช่วงปลายเพื่อความสวยงาม