บทที่ 81 เข้าหอ NC

"ไหนๆก็หมั้นกันเสร็จแล้ว ขอเข้าหอต่อเลยได้ไหมครับ" บดินทร์พูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ หลังจากจบประโยคขอโทษของนาร์เนีย เรียกความสนใจจากทุกคนให้เบนสายตากลับมาโฟกัสที่เขาอีกครั้ง

"อย่าถือสาเฮียดินเลยค่ะ เขาชอบพูดเล่นแบบนี้แหละ" ไพลินตีหน้าขาคู่หมั้นหนุ่มเบาๆ พร้อมกับแก้ต่างคำพูดของเขาเพราะรู้สึกเขินอายที่โดนน้ำเพชรและพาทิศมองด้วยสีหน้าล้อเลียน ต่างจากผู้เป็นแม่ของเธอที่ทำหน้าอึ้งเมื่อได้ยินสิ่งที่บดินทร์พูดออกมา

"งั้นพ่อว่าเราไปกินข้าวกันดีกว่า ปล่อยให้บ่าวสาวเขาไปเข้าหอกัน" เดชาบอกเพื่อนๆของลูกเขยและลูกสาวอย่างใจดี พร้อมกับยื่นมือเข้าไปลูบผมบดินทร์เบาๆ

"พ่อยกไพลินให้แล้ว ฝากดูแลน้องด้วยนะ"

"ครับ" บดินทร์รับคำอย่างหนักแน่น

"ฝากดูแลควบคุมพฤติกรรมของดินมันด้วยนะหนูลิน อย่าให้มันกลับไปจับไม้ไล่ฟาดกับใครอีก"

"ค่ะพ่อ" ไพลินรับคำพาทิศ เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้บดินทร์กลับไปใช้ชีวิตนักเลงที่ต้องยกพวกต่อยตีกับคู่อริแล้วเหมือนกัน

เมื่อพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วเดชาและภารดีจึงทำหน้าที่ต้อนรับแขกผู้มาเยือนด้วยการเดินนำเข้าไปในห้องรับประทานอาหารก่อน โดยมีนาร์เนียเดินยิ้มหน้าระรื่นตามเข้าไป ทำเอาเหมราชกุมขมับกับความเห็นแก่กินของคู่หมั้นสาว

"อ๊ะ!" ไพลินที่กำลังนั่งมองท่าทางกระดิ๊กระด้าของนาร์เนียร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆบดินทร์ก็ขยับเข้ามาช้อนตัวเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว ต่อหน้าเพื่อนทั้งสามคนของเขา

"จัดหนักๆ" ต้นน้ำขยิบตาให้

"เอาให้ร้องไม่ออกเลย" สหรัฐยิ้มกริ่ม ทำเอาไพลินเขินหน้าแดงกับคำพูดของเขาและต้นน้ำ

"มีอะไรจะอวยพรก่อนกูจะเข้าหอไหม" บดินทร์เบนสายตาไปหาเหมราชที่ยังนั่งเงียบ แต่คนโดนถามกลับยิ้มมุมปาก แล้วถอดเข็มขัดหนังของตัวเองโยนให้ไพลิน ซึ่งเธอก็รับมันมาอย่างงุนงง

"ขึงเมียเสร็จเมื่อไหร่ค่อยเอามาคืน"

"กูนับถือความจัญไรที่เสมอต้นเสมอปลายของพวกมึงจริงๆ" บดินทร์ยิ้มขำกับคำพูดของเพื่อนรักอย่างเหมราช ในขณะที่ไพลินซุกหน้าเข้าหาแผงอกแกร่ง เรือนแก้มใสเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอกำเข็มขัดหนังของเหมราชไว้แน่นจนกระทั่งถูกบดินทร์อุ้มขึ้นมาจนถึงห้องนอน ซึ่งตอนนี้ถูกเปลี่ยนให้เป็นห้องหอชั่วคราว

"มีอะไรอยากพูดกับเฮียไหม ก่อนจะพูดไม่ออก" บดินทร์วางร่างหญิงสาวลงบนเตียงนอนสีขาวสะอาดตาอย่างนุ่มนวล

"หนูรักเฮียนะ ถึงซาดิสม์ก็รัก"

"รักหนูเหมือนกัน ถึงจะเป็นมาโซคิสม์ก็รัก"

"หนูมีความสุขที่เรามีวันนี้ด้วยกัน"

"เฮียมีความสุขที่มีหนูอยู่ข้างๆทุกวัน"

"ตลอดไปเลยนะ"