ตอนจบ

@หลายสัปดาห์ต่อมา

"มายืนเก๊กหล่ออะไรอยู่ตรงนี้คะสุดหล่อ" ไพลินที่เพิ่งเดินนวยนาดออกมาจากอาคารเรียนพูดเย้าหยอกด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เมื่อเห็นคู่หมั้นหนุ่มยืนกอดอกพิงประตูรถยุโรปคันหรูของเขารออยู่หน้าอาคารเรียน ทว่าชุดที่เขาสวมใส่ในวันนี้กลับไม่ใช่ชุดนักศึกษาเหมือนทุกวัน

"มารอเมีย" บดินทร์ตอบสั้นๆโดยไม่ถอดแว่นกันแดดออกก่อน

"แต่งตัวมาขนาดนี้กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอว่าหล่อ" ดวงตากลมโตโอบล้อมด้วยแพขนตางอนสวยไล่มองการแต่งกายของชายหนุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า กางเกงยีนส์รัดรูปสีดำที่เขาสวมใส่รับกับขาเรียวยาวราวกับนายแบบช่วยขับให้เขาดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น อีกทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ตัดกับสีของกางเกงและติดกระดุมเพียงแค่สามเม็ดล่าง โชว์แผงอกกำยำที่ปกคลุมด้วยไรขนพอประปราย ก็สามารถดึงดูดสายตาของผู้หญิงหลายคนให้จ้องมองมาที่เขา

"ก็แต่งมาธรรมดานะ แต่เด็กแถวนี้ขี้หวงเกินเหตุ"

"หนูหวงเฉพาะของที่เป็นของหนูเท่านั้นแหละ" เธอถอดแว่นกันแดดของเขามาเสียบเก็บไว้บนเสื้อนักศึกษาของตัวเอง พร้อมกับยื่นมือขึ้นไปขยี้ผมเขาเบาๆจนมันเสียทรง

"อย่าเล่นหัว เดี๋ยวจะโดนตี"

"เดี๋ยวนี้กล้าดุหนูเหรอ"

"เด็กมันเริ่มเกเร ต้องดุให้เด็กมันกลัวบ้าง"

"น่ากลัวจัง น่ากลัวๆ" ไม่ว่าเปล่าแต่ไพลินยังซุกใบหน้าเข้าหาแผงอกแกร่ง ส่ายหน้าไปมาราวกับเด็กน้อยขี้อ้อน เพียงแค่นั้นก็ทำให้รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏขึ้นบนใบหน้าของบดินทร์ได้

"เลิกทำตัวเหมือนเด็กแล้วกลับบ้านดีกว่าไหม หรืออยากไปเที่ยวที่ไหนก่อน"

"ขอซื้อตั๋วไปทัวร์หัวใจเฮียที่นึง"

"มีแต่ตั๋วไปนะ ไม่มีตั๋วกลับ"

"เผอิญหนูไม่อยากได้ตั๋วกลับซะด้วยสิ" ไพลินเงยหน้าขึ้นมาสบสายตา ท่อนแขนเรียวเล็กค่อยๆยกขึ้นมาโอบรัดเอวสอบไว้หลวมๆ พร้อมกับเกยคางไว้บนแผงอกแกร่ง

"งั้นก็อย่าซนจนทำให้มันเจ็บ"

"สัญญาจะดูแลมันอย่างดี"

"มันขาดความอบอุ่นนะ หนูต้องให้ความอบอุ่นกับมันตลอดเวลา"

"จะดูแลมันอย่างดีจนมันไม่รู้สึกขาดอะไรเลย"

"แต่เฮียว่าตอนนี้กลับบ้านก่อนดีไหม โคตรร้อนเลย" บดินทร์ดันตัวคู่หมั้นสาวออกห่าง พร้อมกับวางมือใหญ่ลงบนศีรษะของเธออย่างนึกเอ็นดู

"อยากไปเที่ยว แต่คิดไปคิดมากลับไปนอนเล่นบนอกเฮียน่าจะสนุกกว่า" ว่าจบก็เขย่งเท้าขึ้นไปหอมแก้มสากฟอดใหญ่ แล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูรถอีกฝั่งหนึ่งทันที ไม่ได้สนใจสายตาอิจฉาของผู้หญิงหลายคนที่มองมาเลย

"หึ" บดินทร์ยกยิ้มให้กับคำพูดและท่าทางราวกับเด็กน้อยของคนรัก แม้ไพลินจะโตแล้วในสายตาของใครหลายๆคน แต่ในสายตาของเขาเธอยังมีอีกหลายมุมที่เหมือนเด็กน้อยอยู่ และเขาชื่นชอบเธอในแบบนั้น

@คอนโดของบดินทร์

หมับ!

"อะไร" ชายหนุ่มขมวดคิ้วยุ่งเมื่อโดนสวมกอดจากทางด้านหลังทันทีที่เดินเข้ามาถึงห้องพัก

"วันนี้เรียนเหนื่อย ขอเพิ่มพลังหน่อย"

"มายืนตรงนี้มา"

ไพลินค่อยๆคลายอ้อมแขนออกจากเอวสอบ แล้วเดินอ้อมไปยืนตรงหน้าตามคำสั่งของชายหนุ่ม เธอกะพริบตามองบดินทร์อย่างไม่เข้าใจเมื่อเขาใช้ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างประคองใบหน้าของเธอให้เชิดขึ้น

ทว่าการกระทำต่อมาของเขากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อริมฝีปากหนากดแนบลงมากลางหน้าผากมนอย่างนุ่มนวล แล้วลากผ่านดวงตาลงมาจูบเบาๆบนเรือนแก้มใสทั้งสองข้าง

"เพิ่มพลังให้เด็กขี้อ้อน" บดินทร์ค่อยๆวางหน้าผากลงมาแนบชิดกับหน้าผากของเธอ ระยะประชิดของใบหน้าที่ห่างกันเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตรทำให้เขาและเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของและกันและกัน