ตอนที่ 2 ลลินผู้เป็นดั่งผ้าขาวบาง

ที่คลับสุดเอ็กซ์คลูชีฟ ในซอยทองหล่อ

มาดามเลอสรวง ลลิน และแอนนิต้า เดินเข้าไปยังห้องวีไอพีซึ่งถูกเปิดรอเอาไว้แล้ว

“ทางมิสเตอร์ฮาเกนบอกว่าจะมาช้าหน่อยเพราะตอนนี้ติดประชุม ให้มาดามรอที่นี่ก่อน สั่งอาหารเครื่องดื่มได้ตามสบายเลยนะครับ” ผู้จัดการคลับเดินมาบอกด้วยตัวเอง

“ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณแม็ค” มาดามเลอสรวงพูดคุยกับผู้จัดการคลับอย่างสนิทสนมในระดับหนึ่ง

หัวใจของลลินเต้นแรงแทบจับจังหวะไม่ได้ มือเย็นเท้าเย็นจนคนที่พึ่งสัมผัสรู้สึกถึงความผิดปกติ

“กลัวเหรอลลิน”

แม้จะเป็นเพราะความเห็นแก่ได้ในค่าหัวคิวจำนวนไม่น้อยที่มาดามเลอสรวงจ่ายให้ แอนนิต้าจึงพยายามหว่านล้อมให้ลลินเลือกทางนี้ในตอนที่กำลังเข้าตาจน แต่แอนนิต้าก็ไม่ใช่ใจร้ายใจดำถึงขั้นมองข้ามความรู้สึกของเพื่อนที่รู้จักกันมาแต่เด็ก เธอรู้จักลลินเป็นอย่างดี ผู้หญิงคนนี้เหมือนผ้าขาวบางที่ทั้งสะอาดและอ่อนแอ ซ้ำยังอ่อนต่อโลก ไม่สู้คน ทำทุกอย่างเพื่อคนอื่น เสียสละจนถูกหลอกใช้มานับครั้งไม่ถ้วน เคยถูกพี่ชายแท้ๆหลอกไปขายเพื่อเอาเงินมาใช้หนี้พนัน แต่โชคดีที่ตำรวจบุกเข้าจับบ่อนเสียก่อน ลลินจึงรอดออกมาได้อย่างหวุดหวิด ส่วนลุกซ์ผู้เป็นพี่ชายถูกจับเข้าซังเตได้ปีกว่าแล้ว

หญิงสาวร่างบาง วัย 22 ปี เครื่องหน้าสวยคมเหมือนแขก ผิวขาวใส ผมสวย หน้าอกหน้าใจอวบอิ่ม หุ่นทรงที่พระเจ้าช่างปั้นให้กระแทกตาผู้ชาย เรียกว่าเป็นผู้หญิงที่สวยครบไปทุกสัดส่วนโดยไม่ต้องพึ่งหมอแม้แต่จุดเดียว แต่ทว่าดวงชะตาของเธอช่างอาภัพเหมือนดวงตาแววโศกสีน้ำผึ้งคู่สวยที่กำลังจ้องมองแอนนิต้า

“ไม่เป็นไร” น่าจะเป็นคำพูดที่ลลินติดปากมากที่สุด

และมันเป็นคำพูดที่ทำให้แอนนิต้าต้องถอนหายใจ เธอสวดภาวนามาทั้งคืนขอให้ลูกค้าคนนี้เป็นคนดีและมีเมตตา ลลินจะได้หลุดพ้นจากชีวิตบัดซบแบบนี้เสียที

“เดี๋ยวเราสั่งอะไรกินกันดีกว่า ฉันรู้สึกหิวขึ้นมาอีกล่ะ น้องพี่เอาซูชิเชตนี้นะ แล้วก็อูนางิย่างชีอิ้ว ปลาหิมะย่างเกลือ เทมปุระรวม หอยนางรมเชตนี้ด้วยนะ แล้วก็ทาโกะยากิ กับไก่ทอด”