ตอนที่ 14
บทที่ 14 เผยหางสุนักจิ้งจอกของเธอออกมา
October 31, 2026
หลังจากที่เหอเฉวียนจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม ฉู่เสี่ยวเสี่ยวก็พึ่งเข้าใจความหมายในคำพูดของเขา แท้จริงแล้วกำลังพูดถึงทักษะการแสดงของเธอนั้นแย่มากนี้เอง ฉู่เสี่ยวเสี่ยวกัดริมฝีปากของเธอแรงๆและจ้องไปที่ เซี่ยอันหรานที่กำลังเดินไปข้างหน้า
ฉู่เสี่ยวเสี่ยวรู้สึกว่าเซี่ยอันหรานต้องพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเธอต่อหน้าเหอเฉวียนแน่ๆเลยทำให้เขาเข้าใจเธอผิด แต่ทำไมเซี่ยอันหรานถึงดึงดูดความสนใจของเหอเฉวียนได้เร็วขนาดนี้? อืม เซี่ยอันหรานคงใช้รูปลักษณ์ของเธอเพื่อหลอกล่อเขาแน่ๆ! มิฉะนั้นเขาจะให้ความสนใจกับคนอ่อนหัดอย่างเซี่ยอันหรานได้ยังไง? ถ้าเป็นในลักษณะนี้ เหอเฉวียนก็เป็นเพียงคนแก่บ้ากามนี้เอง หึ ถ้าเธอไม่เข้าตาเหอเฉวียนงั้นก็ไม่เป็นไร
เซี่ยอันหรานเห็นการแสดงออกที่ไม่สามารถคาดเดาได้บนใบหน้าของฉู่เสี่ยวเสี่ยวจากการสะท้อนของกระจกที่ด้านข้างของถนน เซี่ยอันหรานจึงหันหลังกลับไปมองเธอ
ฉู่เสี่ยวเสี่ยวก็รีบซ้อนสีหน้าที่แสดงออกถึงความอาฆาตแค้นเอาไว้และเปลี่ยนเป็นลักษณะท่าทางที่ดูน่าสงสารทันที เธอมองไปที่เซี่ยอันหรานอย่างไร้เดียงสาและพูดว่า: "อันหราน เรารีบกลับบ้านกันเถอะ พ่อกับแม่คงรอจนกังวลไปหมดแล้ว"
เซี่ยอันหรานยกมุมปากขึ้นพร้อมกับยิ้มและกล่าวว่า "ได้สิ"
เซี่ยอันหรานรู้สึกเบื่อหน่ายกับฉู่เสี่ยวเสี่ยวเต็มที กลับบ้านครั้งนี้เธอจะไล่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวออกจากบ้านให้ได้
เมื่อพวกเธอทั้งสองคนกลับถึงบ้าน เซี่ยจวินและเซี่ยหมิงเซวียนก็กลับจากที่ทำงานและนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว
เมื่อกู้เหม่ยอวี้เห็นฉู่เสี่ยวเสี่ยวและเซี่ยอันหรานก็ยิ้มออกมาอย่างรวดเร็วและพูดว่า "มากินข้าวเร็ว อันหรานวันนี้สัมภาษณ์เป็นยังไงบ้าง"
"ก็ดี……"
เซี่ยอันหรานยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมา: "แต่เสี่ยวเสี่ยว เพราะเธอขาดเรียนเลยไม่มีสิทธิ์สอบนิ ทำไมเธอถึงมารับฉันล่ะ?"
ฉู่เสี่ยวเสี่ยวไม่คาดคิดว่าเซี่ยอันหรานจะพูดถึงเรื่องที่เธอไม่มีสิทธิ์สอบโดยเฉพาะตอนอยู่ต่อหน้าเซี่ยหมิงเซวียน
ใบหน้าของฉู่เสี่ยวเสี่ยวซีดลงทันที เธอกัดริมฝีปากล่างแล้วพูดว่า "อันหราน ฉันก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน ถ้าตอนบ่ายฉันไม่ไปรับเธอ บางทีเธออาจจะถูกคนแก่บ้ากามคนนั้นเอาเปรียบก็ได้ ฉันได้ยินมาว่าในวงการบันเทิงนั้นซับซ้อนมาก เธอไร้เดียงสาขนาดนี้คงเสียเปรียบแน่ๆ"
"คนแก่บ้ากามอะไรกัน?ถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ อันหรานถ้าอย่างนั้นไม่ต้องไปถ่ายหนังอะไรนั้นแล้ว" กู้เหม่ยอวี้เบิกตากว้างด้วยความตกใจ