บทที่ 155 สมรู้ร่วมคิด

แฟนคลับของไป๋อวี้ซินได้ใช้คำพูดที่สกปรกและเลวร้ายเพื่อด่าเซี่ยอันหราน เซี่ยอันหรานไม่เคยเห็นใครด่าคนอื่นด้วยคำพูดที่เลวร้ายเช่นนี้มาก่อนเลย แม้แต่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวที่เซี่ยอันหรานเกลียดที่สุด และเซียวเทียนหลีที่เธอกลัวที่สุด เซี่ยอันหรานก็ยังไม่เคยได้ยินคำพูดที่สกปรกและเลวร้ายออกมาจากปากพวกเขาเลย

คำด่าที่ดูหมิ่นเซี่ยอันหรานเหล่านั้นมันเลวร้ายมากจนเธอรู้สึกเหมือนว่าแฟนคลับของไป๋อวี้ซินอยากจะทะลุหน้าจอคอมพิวเตอร์ออกมามากินเธอเสียอย่างนั้น

แต่ตอนนี้แฟนคลับของไป๋อวี้ซินอยู่ข้างนอกรถ และเซี่ยอันหรานก็สามารถสัมผัสได้ถึงความขุ่นเคืองของพวกเขาอย่างแท้จริง ถ้าเธอลงจากรถในเวลานี้ ใครจะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้? แฟนคลับบ้าๆบอๆที่ไร้เหตุผลที่สุด ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทำเรื่องน่ากลัวได้ขนาดไหน?

เซี่ยอันหรานขมวดคิ้ว เธอมองไปที่เฉิงเสี่ยวเถียนที่ไม่ขยับมาเป็นเวลานานและเอ่ยถาม: "เป็นยังไงบ้าง? ติดต่อคนอื่นๆไม่ได้เลยเหรอ?"

เฉิงเสี่ยวเถียนขมวดคิ้ว เธอก้มหน้าลงและเอ่ยเสียงเบาๆว่า: "บริษัทได้จัดเตรียมโทรศัพท์มือถือใหม่ให้กับพวกผู้ช่วยเมื่อเช้านี้โดยบอกว่าปีที่แล้วทำงานหนักมากเลยมอบให้ หลังจากนั้น...หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้เมมเบอร์ใครไว้ในโทรศัพท์เลย ฉันมีแค่เบอร์โทรศัพท์ของคุณกับพี่เชี่ยนหรงเท่านั้น แต่ฉันไม่มีเบอร์คนอื่นๆเลย"

ไม่ได้เมมเบอร์โทรศัพท์ มันคือความผิดพลาดของผู้ช่วยอย่างเธอ เฉิงเสี่ยวเถียนก้มหัวลงและเอ่ยเบาๆว่า: "อัน อันหราน ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฉัน ฉันควรทำยังไงดี? ไม่อย่างนั้นฉันจะเป็นคนเข้าไปข้างในก่อน..."

"พวกเขารู้ว่าคุณเป็นผู้ช่วยของฉัน ถ้าพวกเขาต้องการสร้างปัญหาจริงๆ พวกเขาจะปล่อยคุณไปทำไม?"เซี่ยอันหรานเอ่ยเสียงเบา

เซี่ยอันหรานชื่นชมแฟนคลับเหล่านี้จริงๆ ความสามารถในการสืบสวนของพวกเขานั้นทรงพลังมากเหลือเกิน ไม่เพียงแต่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน แต่พวกเขายังโพสต์ข้อมูลเกี่ยวกับเฉิงเสี่ยวเถียนบนอินเทอร์เน็ตอีกด้วย กล่าวคือข้อมูลของเซี่ยอันหรานนั้นสะอาดเกินไปและไม่เจอปัญหาใดๆเกี่ยวกับเธอเลย

แต่ถึงอย่างนั้นครอบครัวและวุฒิการศึกษาที่ไม่เปิดเผยของเซี่ยอันหรานก็ยังคงเป็นเป้าหมายของพวกเขาอยู่ดี

แม้ว่าไป๋อวี้ซินจะเคยเป็นพนักงานต้อนรับของไนต์คลับ และจบการศึกษาเพียงแค่มัธยมศึกษาตอนต้น แต่ตอนนี้ไป๋อวี้ซินได้รับการบันทึกว่ามีการศึกษาระดับสูงและกลายเป็นมีประวัติที่ "ขาวใส"

เมื่อเทียบกับประวัติที่ว่างเปล่าของเซี่ยอันหราน สิ่งเหล่านี้ได้กลายเป็นเป้าหมายสำหรับแฟนคลับของไป๋อวี้ซิน แฟนคลับของไป๋อวี้ซินพูดว่าเซี่ยอันหรานเป็นน่าจะผู้หญิงที่เลวทรามต่ำช้า การศึกษาต่ำ และมีความคิดที่ชั่วร้าย ไม่เช่นนั้นทำไมถึงไม่กล้าที่จะเปิดเผยประวัติของครอบครัวและการศึกษาของเธอ

แม้แต่เฉิงเสี่ยวเถียนที่สุภาพแลพอ่อนโยนก็ยังถูกแฟนคลับของไป๋อวี้ซินด่าว่า “อีอ้วน"

เมื่อเฉิงเสี่ยวเถียนได้ยินสิ่งที่เซี่ยอันหรานพูด เธอนึกถึงสิ่งที่แฟนคลับของไป๋อวี้ซินเรียกเธอว่า "อีอ้วน" บนอินเทอร์เน็ต เฉิงเสี่ยวเถียนก้มหน้าอย่างห่อเหี่ยว เธอเพิ่งเห็นบทสนทนาบนโลกออนไลน์ที่โกรธจัด เธอคิดว่าเซี่ยอันหรานที่ถูกด่าจะต้องโกรธมากขึ้นกว่าเดิมแน่ๆ

ผลสรุปคือเซี่ยอันหรานเหมือนไม่ได้เห็นอะไรเลย เธอทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นทำให้เฉิงเสี่ยวเถียนรู้สึกชื่นชมจากหัวใจจริงๆ เฉิงเสี่ยวเถียนรู้สึกจากใจจริงๆว่าเซี่ยอันหรานมีคุณสมบัติทางจิตที่แข็งแกร่ง และเธอก็เหมาะสมที่จะเป็นดาราจริงๆ

เฉิงเสี่ยวเถียนไม่รู้ว่าเซี่ยอันหรานเฉียดตายเมื่อไม่นานมานี้และเคยเกือบจะยิงคนตายด้วย เมื่อสองวันก่อนเซี่ยอันหรานยังเห็นผู้หญิงที่ถูกคุกคามโดยเซียวเทียนหลีกระโดดตึกฆ่าตัวตาย

หลังจากประสบกับเหตุการณ์เหล่านี้ การโจมตีทางอินเทอร์เน็ตที่ดูเหมือนจะโหดร้ายเหล่านี้ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเซี่ยอันหรานเลยสักนิด

"งั้น งั้นทำยังไงดี? ตอนที่พี่เชี่ยนหรงส่งที่อยู่มาให้ เธอยังบอกอีกด้วยว่างานแถลงข่าวครั้งนี้สำคัญมาก พวกเราไม่สามารถพลาดได้ ถ้าเราไม่เข้าไปและไม่แจ้งพวกเขา ทีมงานจะคิดว่าเราจงใจไม่เข้าร่วมงานหรือเปล่า?" เฉิงเสี่ยวเถียนกังวลมาก เธอตบหน้าผากของเธอและร้องไห้ออกมา: "ทั้งหมดมัน ทั้งหมดมันเป็นความโง่ของฉัน ทำไมถึงจำเบอร์โทรศัพท์ไม่ได้กัน? เรื่องแค่นี้ก็ทำได้ไม่ดี ฉัน...ฉัน.....ฉันนี่มันขยะจริงๆ! "

"อย่าพูดแบบนั้นสิ"เซี่ยอันหรานยิ้มและยกมือขึ้นเพื่อจับมือเฉิงเสี่ยวเถียน เธอป้องกันไม่ให้เฉิงเสี่ยวเถียนตบหน้าผากของเธออีก

"เสี่ยวเถียนไม่ใช่ขยะ เสี่ยวเถียน คุณดูแลคนอื่นได้ดีมาก แถมคุณยังทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นมากๆเลย ดูสิ หน้าผากคุณแดงหมดแล้วเนี่ย" เซี่ยอันหรานยิ้มบางๆ เธอยกมือขึ้นและแตะไปที่หน้าผากของเฉิงเสี่ยวเถียน

เฉิงเสี่ยวเถียนกลั้นน้ำตาไม่ไหว: "อันหราน...คุณ...คุณพูดแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดมากกว่าเดิมอีก ฉันต้องขอโทษคุณจริงๆ ฉันมันทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง หรือว่าพวกเราจะถอย..."

อย่างที่เฉิงเสี่ยวเถียนกล่าว เธอหันศีษระของเธอและมองไปที่ด้านหลังของรถของพวกเธอ เฉิงเสี่ยวเถียนปาดน้ำตาและส่ายหัวอย่างแรง: "หรือว่าพวกเราจะไม่ลงจากรถ…"

"ถ้าไม่เข้าไปในสถานที่จัดงานหรือไม่ติดต่อพวกเขา ฉันจะถูกทีมงานพูดว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือในการทำงานหรือเปล่า? ฉันไม่สนหรอกว่าคนอื่นจะกล่าวหาฉันขนาดไหน เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริงและมันเป็นการใส่ร้ายป้ายสี ตราบใดที่มันไม่ใช่เรื่องจริงและเป็นการใส่ร้ายป้ายสี สุดท้ายความจริงก็จะปรากฏขึ้นในสักวันหนึ่ง แต่ถ้าฉันไม่เข้าไปแล้วอธิบายเหตุผลให้ทีมงานภาพยนตร์ฟัง แล้วก็ไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่ นี่คือความผิดที่ฉันไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ "เซี่ยอันหรานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"แล้วอันหราน..."เฉิงเสี่ยวเถียนสูดจมูกของเธอและร้องไห้: "คุณจะทำยังไง?"

"ไปสิ ไปงานแถลงข่าวเลย"เซี่ยอันหรานยิ้มและพูดว่า: "คุณรอฉันอยู่ในรถ ถ้าหากมีอันตรายอย่าออกมา"

"ห้ะ? แฟนคลับพวกนี้บ้าไปแล้ว เผื่อว่าคุณ..."เฉิงเสี่ยวเถียนเบิกตากว้างและมองไปที่เซี่ยอันหราน

"เผื่อว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันน่ะเหรอ?"เซี่ยอันหรานเอียงศีรษะและยิ้ม: "พวกเขาจะกล้าฆ่าฉันเหรอ? ถ้าพวกเขากล้า? ฉันก็ชื่นชมพวกเขาจริงๆ "