บทที่ 164 ลูกโตขึ้นแล้ว

หลังจากที่เซี่ยอันหรานวางสาย เธอก็สามารถยืนยันได้ว่าเซียวเทียนหลีเป็นคนทำเรื่องพวกนี้ทั้งหมด จุดประสงค์ของเซียวเทียนหลีคือการทำให้เธอหมดความมั่นใจในโม่เซ่าเหยียน แต่ทำไมเซียวเทียนหลีถึงทำอย่างนั้น? เซียวเทียนหลียังไม่เชื่อว่าโม่เซ่าเหยียนทอดทิ้งเธอแล้วจริงๆ เหรอ?

ถ้าหากเซียวเทียนหลีรู้แล้วว่าเธอกับโม่เซ่าเหยียนแยกกันเพียงเพื่อช่วยครอบครัวเซี่ยละปกป้องตัวเอง เซียวเทียนหลีควรรู้ว่าเธอจะไม่เล่นบทนี้ ทำไมเซียวเทียนหลีถึงทำอย่างนั้น? ตามไอคิวของเซียวเทียนหลีแล้วเขาไม่สามารถวางแผนได้อย่างแม่นยำ ดังนั้นทำไมถึงสร้างฉากที่ทำให้เธอสามารถมองเห็นได้ทันที

อันที่จริง สิ่งที่เซี่ยอันหรานรู้สึกน่ากลัวคือหัวใจของเธอเอง เธอเพิ่งสงสัยในความเป็นไปได้ว่าทั้งหมดนี้โม่เซ่าเหยียนเป็นคนจัดการทั้งหมด แม้แต่ตอนนี้ ความแปลกใจและความสงสัยก็ยังอยู่ เซี่ยอันหรานรู้สึกกลัวเล็กน้อย ครั้งนี้เธอเชื่อโม่เซ่าเหยียน แต่ครั้งหน้าล่ะ? เธอก็เป็นมนุษย์เช่นกัน ไม่ใช่พระเจ้าที่อยู่บนฟ้าและรู้ทุกอย่าง เธอมองเห็นได้เฉพาะสิ่งที่เห็น และรู้แต่เพียงสิ่งที่เธอได้ยินเท่านั้น

ก็ถ้าหากว่าเธอไม่ได้บังเอิญ และรู้ว่าโม่เซ่าเหยียนช่วยครอบครัวเซี่ยเอาไว้ เธอก็ไม่เคยรู้ว่าโม่เซ่าเหยียนมีความรู้สึกต่อเธอ เธออยู่ในเกมนี้และได้จิ๊กซอว์เพียงมุมเดียว ก่อน ไขปริศนาทั้งหมดเสร็จ เธอไม่มีทางรู้เลยว่าจิ๊กซอว์ที่เธอได้มาจากมุมไหนของจิ๊กซอว์

ถ้าวันหนึ่งเธอเผชิญกับกลโกงที่สมบูรณ์แบบกว่านี้ แม้แต่การหลอกลวงเธอไม่มีโอกาสได้สงสัย เธอจะสงสัยโม่เซ่าเหยียนจริงหรือ?

เซี่ยอันหรานขยับนิ้วและแตะโทรศัพท์ เธอต้องการโทรหาโม่เซ่าเหยียนและบอกเขาว่าตอนนี้เธอวุ่นวายแค่ไหน? เมื่อเทียบกับที่โม่เซ่าเหยียนหลอกลวงเธอจริงๆ แต่เซี่ยอันหรานกลัวมากกว่านั้นคือโม่เซ่าเหยียนไม่ได้หลอกลวงเธอ แต่เนื่องจากการหลอกลวงที่วกไปวนมาของเซียวเทียนหลีจะทำให้เธอสูญเสียความมั่นใจในโม่เซ่าเหยียน ในอดีตอาจจะทำให้เธอปวดใจแต่ชาตินี้อาจจะทำให้เธออารมณ์เสียและละอายใจที่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับโม่เซ่าเหยียนอีกครั้ง

แต่หัวใจของมนุษย์นั้นบอบบางมาก เหมือนกับตอนที่เธอรู้ว่าการตกหลุมรักโม่เซ่าเหยียนนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวเองต้องทนทุกข์ แต่เธอก็ยังตกหลุมรัก ตอนนี้เธอรู้อย่างชัดเจนแล้วว่าบางทีทั้งหมดนี้อาจเป็นการหลอกลวงของ เซียวเทียนหลี โดยเขาเจตนาที่จะยั่วยุความสัมพันธ์ของเธอกับโม่เซ่าเหยียน แต่เธอก็อดคิดไม่ได้เกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่โม่เซ่าเหยียนจะหลอกลวงเธอ

การปกป้องของโม่เซ่าเหยียน ปกป้องเธอได้จริงหรือ? หรือแค่ทำเพื่อประจบประแจงเธอ?

โม่เซ่าเหยียนและเธอแยกกัน สิ่งนี้ทำเพื่อเธอจริงๆ เหรอ ? หรือเป็นเพียงข้ออ้างหลังจากที่รังเกียจเธอ? หรือนี่ยังเป็นอีกเกมในเกม?

นิ้วของเซี่ยอันหรานแตะที่โทรศัพท์มือถือแล้วเธอก็ดึงมือกลับมา ถ้าโม่เซ่าเหยียนปกป้องเธอจริงๆ โม่เซ่าเหยียนควรรู้สถานการณ์ปัจจุบันของเธอและไม่ต้องตรวจสอบด้วยซ้ำ ตอนนี้รูปภาพของอาการบาดเจ็บของเธอถูกโพสต์บนอินเทอร์เน็ต และโม่เซ่าเหยียนควรรีบติดต่อเธอไม่ใช่เหรอ?

ถ้าโม่เซ่าเหยียนไม่โทรหาเธอ มีเพียงสองเหตุผล เหตุผลแรกคือไม่สะดวกที่จะติดต่อเธอในตอนนี้ และอีกเหตุผลหนึ่งคือเขาไม่สนใจ

สถานการณ์ทั้งสองแบบนี้แย่มาก อดีตแสดงให้เห็นว่าโม่เซ่าเหยียนเสียเปรียบในการต่อสู้ให้กับเซียวเทียนหลี และชาตินี้อาจเป็นไปได้ที่เธอจะเป็นจุดอ่อนในใจของโม่เซ่าเหยียน

ความคิดที่วุ่นวายเกิดขึ้นในสมองของเซี่ยอันหราน เซี่ยอันหรานถูขมับของเธออย่างหงุดหงิดเล็กน้อย การคาดเดาเกี่ยวกับกำไรและขาดทุนแบบนี้เกือบจะทำให้เธอล้มลง ถ้าเซี่ยอันหรานไม่เคยประสบกับการทรยศของถังรั่วชิวในชาติที่แล้ว ถ้าเธอไม่ต้องพบกับการต่อสู้ระหว่างความรักและการเลิกราของโม่เซ่าเหยียน ถ้าเธอไม่เคยต้องมีประสบกับความลังเลว่าโม่เซ่าเหยียนรักเธอหรือไม่ ไม่เคยต้องมีประสบเกี่ยวกับการหลอกลวงของเซียวเทียนหลีและไม่เคยต้องได้ยินเกี่ยวกับภัยคุกคามของเซียวเทียนหลีซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เซี่ยอันหรานอาจเพียงแค่รอให้โม่เซ่าเหยียนมารับเธอขึ้นบนหลังม้าขาวหลังจากเอาชนะเซียวเทียนหลีได้แล้ว อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ในอดีตยังคงทิ้งร่องรอยไว้ในใจของเซี่ยอันหราน แม้ว่าเธออยากจะมีจิตใจที่บริสุทธิ์และเธอต้องการที่จะเชื่อมั่นในโม่เซ่าเหยียน แต่เธอก็อาจจะไม่สามารถทำได้ เธอแข็งแกร่งแต่เธอก็ยังเปราะบางเช่นกัน

เซี่ยอันหรานค่อยๆ หลับตาลงและทุบหัวของเธออย่างแรง พยายามทำความเข้าใจกับความคิดที่ถูกรบกวนทั้งหมด แต่ก่อนที่เซี่ยอันหรานจะคิดในใจ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เซี่ยอันหรานหยิบมันขึ้นมาและเห็นชื่อแม่ของเธอกะพริบอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ทันใดนั้นเซี่ยอันหรานถึงเพิ่งได้สติจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมด เธอไม่มีแรงพอที่จะจัดการกับปัญหาเรื่องความไว้วางใจใด ๆ เธอรู้ว่ากู้เหม่ยอวี้ต้องเห็นข่าวและรู้เกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของเธอ ดังนั้นเซี่ยอันหรานจำเป็นจะต้องรีบปลอบกู้เหม่ยอวี้

เซี่ยอันหรานรับสายทันทีและถามด้วยรอยยิ้มด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายอย่างยิ่ง “แม่ แม่เป็นอะไร? ทำไมถึงโทรหาหนูล่ะ ?”

ปลายสายไม่ได้พูดอะไร ได้ยินแต่เสียงร้องไห้เพียงเล็กน้อย เซี่ยอันหรานรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาในใจ เซี่ยอันหรานรู้แล้วว่ากู้เหม่ยอวี้กำลังเป็นห่วงเธอมาก แต่ตอนนี้เซี่ยอันหรานร้องไห้ไม่ได้ ถ้าไม่ได้อยู่ตรงหน้าแม่เธอก็อาจจะร้องโฮออกมาแล้วก็ได้ แต่ตอนนี้แม่ของเธอเศร้ามาก เซี่ยอันหรานต้องเข้มแข็งมากขึ้น หากเธอแสดงอาการอ่อนแอและบาดเจ็บเล็กน้อย แม่ของเธอก็จะยิ่งเศร้าและเสียใจมากขึ้นเท่านั้น