บทที่ 4 แรงอิจฉาริษยา

พอได้ยินว่าเมื่อคืนเซี่ยอันหรานนอนดึก กู้เหม่ยอวี้ก้รู้สึกปวดใจขึ้นมา "อะไรนะ? นอนดึกงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็ตื่นให้สายขึ้นหน่อยสิ ดูง่วงหมดแล้วลูก"

ขณะนั้นเองที่กู้เหม่ยอวี้ได้ลืมไปจนหมดสิ้นถึงคำพูดที่บอกให้เซี่ยอันหรานหัดเรียนรู้จากฉู่เสี่ยวเสี่ยวเมื่อสักครู่นี้

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวเมื่อเห็นดังว่า ก็เผลอขมวดคิ้วขึ้นมา อดทอดมองเซี่ยอันหรานด้วยสายตาริษยาอย่างอดไม่ได้ ทำไมเซี่ยอันหรานถึงได้มีทุกสิ่งอย่างกัน ทำไมถึงได้รับความรักความเอ็นดูจากผู้คนมากมาย ถ้าหากว่าไม่มีเซี่ยอันหราน ตัวเธอ ฉู่เสี่ยวเสี่ยว ก็จะได้กลายเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลเซี่ยแล้ว และจะต้องได้รับความรักที่มากกว่านี้อย่างแน่นอน มากจนถึงขนาดที่ว่า......

เมื่อฉู่เสี่ยวเสี่ยวคิดได้ถึงตรงนี้ ก็อดที่จะเหลือบตาไปมองเซี่ยหมิงเซวียนอย่างช่วยไม่ได้ ปีนี้พี่ชายของเซี่ยอันหราน เซี่ยหมิงเซวียน ก็มีอายุครบ 27 ปีแล้ว เป็นผู้ชายที่มีหน้าตาหล่อเหลา รูปลักษณ์ที่ดูเป็นสุภาพบุรุษได้เคลือบมาพร้อมกับบรรยากาศอันเย็นชา แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเซี่ยอันหรานแล้ว เซี่ยหมิงเซวียนก็จะเผยใบหน้าที่อ่อนโยนออกมา

หลังจากที่เซี่ยอันหรานสงบสติอารมณ์ลงแล้ว ก็แอบลอบมองดูท่าทางของฉู่เสี่ยวเสี่ยว เซี่ยอันหรานไม่อยากให้ฉู่เสี่ยวเสี่ยวอยู่ที่ตระกูลเซี่ยอีกต่อไปแล้ว เธอจะไม่ยอมเลี้ยงดูฉู่เสี่ยวเสี่ยว ยัยหมาป่าในคราบลูกแกะอีกต่อไป แต่เธอก็จะต้องนึกหาข้ออ้างดีๆ เพื่อที่จะขับไล่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวออกไป ไม่อย่างงั้นคุณแม่ผู้ที่มีจิตใจอ่อนโยนจะต้องไม่ยอมอย่างแน่นอน และไม่แน่ว่าอาจจะกล่าวสั่งสอนเธอกลับมาเสียด้วยซ้ำไป

เพราะว่าเซี่ยอันหรานคอยมุ่งความสนใจไปที่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวอยู่ตลอด จึงไม่พลาดสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของฉู่เสี่ยวเสี่ยวที่ได้มอบให้กับเซี่ยหมิงเซวียน

หลังจากเซี่ยอันหรานนั่งลงที่บริเวณโต๊ะอาหาร ก็อดที่จะเผลอขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้ ทำไมที่ผ่านมาเธอถึงไม่เคยสังเกตเห็นเลยนะ ฉู่เสี่ยวเสี่ยวชอบเซี่ยหมิงเซวียนพี่ชายของเธอ

ใช่แล้ว เมื่อภพที่แล้วเซี่ยหมิงเซวียนมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉิงฉีคุณหนูแห่งตระกูลเฉิง แต่ก็ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรจู่ๆ ถึงได้แยกทางกันไป เฉิงฉียังเคยเอ่ยเตือนเธอว่าให้ระวังฉู่เสี่ยวเสี่ยวให้ดีๆ เตือนเธอว่าตระกูลเซี่ยของพวกเธอได้เลี้ยงหมาป่าเอาไว้

เพราะว่าตอนนั้นความสัมพันธ์ของเธอกับฉู่เสี่ยวเสี่ยวดีมาก อีกทั้งเธอก็ไม่ชอบนิสัยขวานผ่าซากของเฉิงฉี ดังนั้นก็เลยไม่ได้เชื่อในคำพูดของเฉิงฉี ตอนนี้เมื่อมาคิดๆ ดูแล้ว เฉิงฉีในตอนนั้นก็คงจะได้รู้ธาตุแท้ของฉู่เสี่ยวเสี่ยวแล้ว เลยมากล่าวเตือนเธอ ช่างน่าขัน ที่เธอได้มองคำพูดของเฉิงฉีเป็นคำใส่ร้ายฉู่เสี่ยวเสี่ยว และยังไปพูดว่าร้ายเฉิงฉีต่อหน้าเซี่ยหมิงเซวียน พี่ชายของเธออีกด้วย

เมื่อเซี่ยอันหรานคิดได้ดังว่า เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า ครั้นเมื่อเฉิงฉีถูกตระกูลบังคับให้แต่งงานกับคนอื่น พี่ชายของเธอก็อยู่ในสภาพที่ดูทนทุกข์ทรมาน