บทที่ 6 ไสหัวไป

ความรู้สึกของเซี่ยอันหรานก็เอ่อล้นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง แต่ว่าเธอไม่อยากที่จะแสดงมันออกมาต่อหน้าพ่อแม่ และพี่ชายของเธอ หรือแม้แต่ฉู่เสี่ยวเสี่ยว เซี่ยอันหรานจึงรีบกระโดดผลุงขึ้นมาราวกับไม่ได้มีอะไรแล้ววิ่งขึ้นไปที่ชั้นบน "ไปเลือกเสื้อผ้าไปสัมภาษณ์ก่อนนะคะ"

มองดูเซี่ยอันหรานที่วิ่งขึ้นไปชั้นบน เซี่ยจวิน กู้เหม่ยอวี้ และเซี่ยหมิงเซวียนก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

จะมีก็เพียงแต่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวที่กำมือของตนแน่นอยู่ข้างใต้โต๊ะกินข้าว หรี่ตามองดูเงาของเซี่ยอันหรานที่ลับจากไป ฉู่เสี่ยวเสี่ยวกัดฟันกรอดอย่างรุนแรง คิดอย่างชั่วร้ายว่า เซี่ยอันหราน ทำไมเธอถึงได้ทุกอย่างสมใจทุกครั้งกัน!

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ อดทนฝืนกลั้นความอาฆาตริษยาที่อยู่ภายในใจ หันไปยิ้มกับกู้เหม่ยอวี้แล้วพูดว่า "คุณแม่คะ หนูขึ้นไปชั้นบนดูว่าอันหรานต้องการความช่วยเหลืออะไรไหมนะคะ"

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวเห็นว่ากู้เหม่ยอวี้พยักหน้าแล้วจึงเดินขึ้นชั้นบนไป ฉู่เสี่ยวเสี่ยวรู้ว่าเซี่ยอันหรานจะเข้าร่วมการสัมภาษณ์แล้ว ตามลักษณะนิสัยของเซี่ยอันหรานแล้วจะต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่มาเยอะแน่ๆ เมื่อถึงตอนนั้นเธอก็จะสามารถเอามาใช้ด้วยชุดหนึ่งได้

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวเองก็จะต้องให้เซี่ยอันหรานพาตัวเธอเข้าบริษัทหวาอวี่ไปด้วย และด้วยรูปร่างหน้าตาที่งดงามและความฉลาดเฉลียวของตัวเธอ จะต้องชนะเซี่ยอันหรานอย่างแน่นอน

เซี่ยอันหรานเองก็จะต้องตอบตกลงพาเธอเข้าบริษัทแน่ๆ เพราะว่าเซี่ยอันหราน ยัยผู้หญิงโง่เง่าคนนี้ ที่ผ่านมาไม่ว่าเธอจะพูดอะไรเซี่ยอันหรานก็จะต้องยอมทำตามมาโดยตลอด และไม่ได้สังเกตเห็นอะไรทั้งสิ้น

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวอยู่ในห้วงแห่งความฝันอันหอมหวานที่ในอนาคตจะได้กลายเป็นดารา และนึกหาวิธีว่าจะเหยียบเซี่ยอันหรานให้อยู่แทบเท้าได้อย่างไร คุณท่านและคุณนายแห่งตระกูลเซี่ยจะอ้อนวอนขอความเมตตาจากเธออย่างไร เซี่ยหมิงเซวียนจะไล่ตามตื้อเธออย่างสุดชีวิตอย่างไร ขณะที่ฝันหวานก็ได้เดินมาถึงหน้าห้องของเซี่ยอันหรานแล้ว จากนั้นก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปให้ห้องของเซี่ยอันหราน

เซี่ยอันหรานกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูดังขึ้นก็รู้ว่าเป็นฉู่เสี่ยวเสี่ยวที่เข้ามาให้ห้อง เพราะโดยปกติแล้วหากเป็นคนอื่นเวลาเข้าห้องก็มักจะเคาะประตูก่อนเสมอ รวมไปถึงพ่อแม่และพี่ชายของเธอด้วย จะมีก็เพียงแต่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวไม่เคยเคาะประตูเวลาเข้าห้อง ราวกับว่ากำลังเข้าห้องของตนเองอย่างไรอย่างนั้น

เซี่ยอันหรานขึ้นเสียงออกมาในทันที "ใครน่ะ ไม่รู้มารยาทเหรอ ไสหัวออกไปซะ!"

เซี่ยอันหรานพูดออกมาอย่างดุดันเป็นอย่างมาก จึงทำให้ฉู่เสี่ยวเสี่ยวผงะจนนิ่งอยู่กับที่ไปชั่วขณะ จากนั้นจึงค่อยรีบปิดบานประตูลง

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวปิดประตูลงเสร็จจึงพึ่งจะกลับมามีสติ เธอปิดประตูลงเพราะว่าตกใจกับเสียงอันดุดันของเซี่ยอันหราน ฉู่เสี่ยวเสี่ยวกัดฟันกรอด จากนั้นก็กดเสียงลงต่ำพูดกับตนเองว่า "กล้าพูดกับฉันถึงขนาดนี้เลยงั้นเหรอ คอยดูฉันในอนาคตที่จะกลายไปเป็นดาราให้ดีเถอะ ฉันจะจัดการกับแกเอง!"