บทที่ 8 เปิดโปงคำโกหก

เพื่อนที่ค่อนข้างสนิทที่มหาวิทยาลัยของฉู่เสี่ยวเสี่ยวล้วนแต่เป็นบุคคลผู้มีอิทธิพลในโรงเรียนทั้งสิ้น ตระกูลของพวกเขาร่ำรวยเป็นอย่างมาก และพวกเขาก็รูปร่างหน้าตาดี อีกทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น แต่ว่าฉู่เสี่ยวเสี่ยวไม่เก่งหรือมีความสามารถเท่าไหร่นัก แม้ว่าหน้าตาจะถือได้ว่าไม่เลวแต่ก็ไม่ได้โดดเด่นเป็นที่จับตา ที่เธอสามารถเป็นเพื่อนกับคนเหล่านี้ได้ ก็เพราะสถานะคุณหนูอันแสนร่ำรวยของเธอเอง

เมื่อคิดได้ดังนี้ ฉู่เสี่ยวเสี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนรนขึ้นมา ภายในใจของฉู่เสี่ยวเสี่ยวก็ร้อนใจ บนใบหน้าก็เผยความตื่นตระหนกออกมาเล็กน้อย

กู้เหม่ยอวี้สังเกตเห็นถึงสีหน้าของฉู่เสี่ยวเสี่ยว จึงยิ้มแล้วเอ่ยถาม "เสี่ยวเสี่ยว มีอะไรเหรอทำไมถึงดูร้อนใจนัก"

เซี่ยอันหรานก็พลันรีบทำท่าราวกับตระหนักรู้ขึ้นมาได้ "อ้อ หนูรู้แล้ว เสี่ยวเสี่ยว เธอต้องไปเข้าเรียนแล้วนะ"

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวรีบจัดการกับสภาพอารมณ์ของตนเองทันที แล้วรีบเผยท่าทางที่ดูอ่อนหวานพร้อมรอยยิ้มที่นุ่มนวลออกมาอีกครั้ง พูดด้วยเสียงเล็กๆ ว่า "ฉันไม่ต้องรีบหรอก ที่สำคัญคือตัวอันหรานมากกว่า ตอนบ่ายอันหรานต้องไปสัมภาษณ์ใช่ไหม เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนเอง"

เซี่ยอันหรานยิ้มออกมาบางๆ "เสี่ยวเสี่ยว ไม่ต้องรบกวนเธอหรอก ที่บ้านมีคนขับรถแล้วก็คนใช้อยู่แล้ว พวกเขาไปส่งฉันได้ เธอไปเข้าเรียนจะดีกว่านะ เมื่อหลายวันก่อนฉันได้ยินคนอื่นพูดกันว่า เทอมที่แล้วเธอได้ F มาด้วย ไม่ได้เลยนะ ยังเป็นนักเรียนอยู่ เพราะอย่างนั้นแล้วก็ต้องเอาเรื่องเรียนเป็นหลักก่อน"

กู้เหม่ยอวี้หันไปมองฉู่เสี่ยวเสี่ยว “เสี่ยวเสี่ยว หนูสอบไม่ผ่านเหรอ？”

ใบหน้าของฉู่เสี่ยวเสี่ยวขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอชอบไปพบปะผู้คนมากมาย จึงมักจะโดดเรียนอยู่บ่อยครั้งจึงเป็นเหตุให้สอบไม่ผ่าน

แต่ว่าเรื่องนี้เธอไม่อาจเอามาพูดกับกู้เหม่ยอวี้ได้ จึงได้แต่ทำตาแดงพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ค่ะ เป็นอาจารย์ที่สอนหนูเอง อาจารย์เขาไม่ซื่อสัตย์ อยากจะนัดหนูไปทานข้าวด้วย แล้วเขาให้หนูไปเป็นแฟนอาจารย์ หนูไม่ได้ตอบตกลงไป อาจารย์เขาก็เลยไม่ให้หนูผ่าน”

เซี่ยอันหรานได้ใช้ชีวิตมาแล้วชาติหนึ่ง ทำไมถึงจะไม่รู้ว่าคำพูดที่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวพูดเป็นความจริงหรือเรื่องโกหก ยิ่งไปกว่านั้นแล้วเซี่ยอันหรานก็รู้อยู่แล้วว่าฉู่เสี่ยวเสี่ยวชอบโดดเรียนจึงทำให้สอบไม่ผ่าน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวอาจารย์เลยทั้งสิ้น

เพียงแต่ว่าเมื่อภพที่แล้วเซี่ยอันหรานช่วยฉู่เสี่ยวเสี่ยวปิดบังความจริง แต่ว่าในภพนี้เธอจะไม่มีทางทำเช่นนั้นอีกแล้ว

เซี่ยอันหรานอดที่จะยิ้มอย่างเย็นเยียบขึ้นมาภายในใจไม่ได้ ถ้าหากฉู่เสี่ยวเสี่ยวออกปากยอมรับมาตรงๆ ว่าไม่ตั้งใจเรียนหนังสือเลยทำให้สอบตกก็ว่าไปอย่าง แต่ผลปรากฏว่านอกจากจะไม่ยอมรับแล้ว กลับยังปรักปรำอาจารย์ผู้รับผิดชอบการสอนอีก นี่ไม่ได้เป็นการยื่นเหยื่อเข้าปากเซี่ยอันหรานเพื่อใช้โจมตีเธออย่างงั้นเหรอ