บทที่16 ไปให้พ้นจากบ้านฉัน

การเคลื่อนไหวของฉู่เสี่ยวเสี่ยวช้าไปเล็กน้อยและรูปถ่ายของฉู่เสี่ยวเสี่ยวและถังรั่วชิวที่กอดกันบนโทรศัพท์ของเซี่ยอันหราน ก็ถูกเซี่ยหมิงเซวียน,กู้เหม่ยอวี้และเซี่ยจวินเห็นเข้าแล้ว

ภาพไม่ชัดมากนัก แต่ก็บ่งบอกได้ว่าฉู่เสี่ยวเสี่ยวมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับถังรั่วชิวแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นฉู่เสี่ยวเสี่ยวยังมาคว้าโทรศัพท์แล้วโยนทิ้ง นี้ไม่ถือว่าทำความผิดแล้วหมายถึงอะไร?

ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุมองไปที่ฉู่เสี่ยวเสี่ยว ฉู่เสี่ยวเสี่ยวถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าโทรศัพท์เสียแล้ว แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้ง ฉู่เสี่ยวเสี่ยวก็เห็นสายตาของทุกคนที่มองเธอเปลี่ยนไป ต่างก็มองเธอด้วยสายตาที่แปลกประหลาดและสงสัยอย่างมาก

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวก้าวถอยหลังไปหลายก้าว จากนั้นก็มองไปที่เซี่ยหมิงเซวียนอย่างน้ำตาคลอและแสดงท่าทางราวกับว่าเธอกำลังถูกรังแก: "หมิงเซวียน ฉันไม่ได้คบกับถังรั่วชิว อันหรานเข้าใจผิด"

เซี่ยหมิงเซวียนเหลือบมองไปที่ฉู่เสี่ยวเสี่ยวแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ภาพนั้นถ่ายไว้ชัดเจนขนาดนั้น เธอยังจะพูดอะไรอีก?อีกอย่างทำไมเธอถึงต้องโยนโทรศัพท์ทิ้ง?ทำไมถึงกลัวว่าเราจะเห็นภาพถ่ายนั้น? ถังรั่วชิวและอันหรานยังไม่ได้เลิกกัน เธอก็ไปคบกับถังรั่วชิวแล้ว แม้ว่ามันจะผิดศีลธรรมอย่างมากแต่ฉันก็จะยินดีกับพวกเธอ แต่ทำไมเธอถึงปกปิดทุกคน?แถมยังโยนโทรศัพท์ของเซี่ยอันหรานด้วย! "

เซี่ยหมิงเซวียนที่สนิทกับน้องสาวอย่างมาก เรื่องที่เกี่ยวกับเซี่ยอันหราทั้งหมดเขาไม่สามารถมองข้ามได้ เมื่อเห็นน้องที่โง่เขลาของเขาโดนเพื่อนสนิทและแฟนของตัวเองทรยศ แถมยังแสดงความยินดีกับพวกเขาอย่างโง่เขลา เขาจะทนได้อย่างไร?

คำพูดของเซี่ยหมิงเซวียนหนักแน่นมาก ถึงกับใช้คำว่า “ผิดศีลธรรมมาก”

ฉู่เสี่ยวเสี่ยวไม่มีข้อแก้ตัวไว้สำหรับชี้แจง เธอจึงทำได้เพียงส่ายหัวครั้งแล้วครั้งเล่าและพูดซ้ำ ๆ : “ฉัน ฉันเปล่า ฉันไม่ได้ทำจริงๆ ... "

"เสี่ยวเสี่ยว เมื่อกี้เธอทำทุกคนตกใจมากนะ ฉันไม่ชอบถังรั่วชิวแล้วจริงๆก็แค่ยังไม่ได้เลิกกับเขา ถ้าเธอชอบเขาและเขาก็ชอบเธอเหมือนกัน พวกเธอก็แค่คบกัน ฉันไม่ใส่ใจหรอก เธอก็แค่อย่าขู่ฉันอีกก็พอ”

เซี่ยอันหรานสูดจมูกและยืนเสียใจอยู่ข้าง ๆเซี่ยหมิงเซวียน หึ แสร้งทำเป็นอ่อนแอใครทำไม่เป็นล่ะ บวกกับทักษะการแสดงของเซี่ยอันหรานแสร้งทำเป็นน่าสงสารขึ้นมา ทำให้ผู้คนรู้สึกเห็นใจมากกว่าฉู่เสี่ยวเสี่ยวเสียอีก

เซี่ยหมิงเซวียนขมวดคิ้วและหันไปมองเซี่ยอันหราน: “อันหราน เธอเจ็บตรงไหนไหม?"

เซี่ยอันหรานลูบแขนของเธอและพูดเสียงเบาว่า: "เจ็บแขนนิดหน่อย ... ดูเหมือนจะโดนเสี่ยวเสี่ยวกระชากเข้า"