บทที่ 15 ตอน 2

“โอ๊ยอย่าให้พูดครับเพิร์ล”

ติณณภพท่าทางจะร่ายยาวณัฐนันท์เลยรีบห้าม

“ก็ไม่ต้องพูดครับเพื่อน นั่งเงียบๆไปครับ”

ติณณภพหัวเราะร่าอย่างเป็นต่อ หันไปสะกิดน้องรหัสที่นั่งเงียบ

“กายเว้ย คืนนี้อยากดื่มอะไรปลอบใจตัวเองดีน้อง บอกมาเลยเรามีเจ้ามือพร้อมเลี้ยง”

ติณณภพสะกิดน้องรหัสที่นั่งหน้าเศร้ามาตลอดทาง

“เออ อยากกินอะไรบอกมาเดี๋ยวกูเป็นเจ้ามือเอง แล้วขนมอะไรที่มีอยู่ตอนนี้ก็อุดปากไปสะ ปากจะได้ไม่ว่าง”

ณัฐนันท์เอ่ยปรามเพื่อน หันมายิ้มให้พัลลภา

“เพิร์ลอยากเข้าห้องน้ำไหมคะ เดี๋ยวพี่แวะปั๊มให้ อย่าไปสนใจอะไรที่ไอ้ตี๋พูดเลยนะคะ มันก็พูดไปเรื่อย”

พัลลภาส่ายหัวให้กับความกะล่อนของเขา เธอก็พอจะรู้ว่าหน้าตาดีแบบพี่นัท ก็น่าจะมีสาวๆเยอะพอสมควร

“เข้าก็ได้ค่ะ เพิร์ลอยากซื้อชาเขียวเย็นด้วย”

ณัฐนันท์หันมายิ้มให้เธอ

“ได้ครับเดี๋ยวเจอปั๊มพี่จอดให้นะ”

พอถึงปั๊มณัฐนันท์ก็จอดให้ทุกคนลงรถ แยกย้ายกันไปเข้าห้องน้ำ

“เพิร์ลเข้าห้องน้ำก่อนไหม เดี๋ยวพี่พาไป”

พัลลภาพยักหน้า

"เข้าก่อนก็ดีเหมือนกันค่ะ พี่นัทเข้าไหมคะ”

“เข้าครับ ป่ะพี่พาไปส่งหน้าห้องน้ำหญิง”

ณัฐนันท์จูงมือพัลลภาไปทางห้องน้ำ ตอนนี้เขาและเธออยู่ในชุดลำลองในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครรู้ว่าทั้งคู่เป็นใครมาจากไหน

ภาพที่ทุกคนมองมาคือหนุ่มสาวที่เหมาะสมกันมากๆ ชายหนุ่มหล่อและฝ่ายหญิงก็น่ารักน่าทนุถนอม ซึ่งฝ่ายชายก็ดูท่าจะเป็นหนุ่มคลั่งรักที่ดูแลฝ่ายหญิงเป็นอย่างดี

พัลลภามองมือที่จับจูงเธออยู่แล้วยิ้มออกมา เธอมีความสุขมาก

เมื่อมาถึงหน้าห้องน้ำเขากับเธอก็แยกกัน ณัฐนันท์ที่จัดการธุระส่วนตัวเสร็จก่อนมายืนรอพัลลภาที่หน้าห้องน้ำ

เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นเขาหยิบขึ้นมาดู พริมาโทรมา เขาลังเลว่าจะรับสายฝ่ายนั้นดีไหมไม่ได้กลัวว่าพริมาจะรู้ว่าเขามาเที่ยว แต่กลัวว่าพัลลภาจะออกมาเจอเขาคุยโทรศัพท์กับคนอื่น เหลือบตาไปมองทางห้องน้ำหญิงยังไม่เห็นว่าพัลลภาจะออกมา เขาเลยกดรับสาย

“ครับปริม”

“นัทคืนนี้ว่างไหมคะ”

“ผมมาเที่ยวกับตี๋แล้วก็น้องรหัสครับปริม”