บทที่ 2 ตอน 2

“นัทมาสิ Come on Baby”

ณัฐนันท์วางเข่าลงบนโซฟา จับขาเธออ้าออกแล้วค่อยๆเสียบเสยความแข็งแกร่งเข้าไป

“อ่าส์~ นัท ดีจัง”

ความขรุขระของผิวสัมผัสของเครื่องป้องกันบางเฉียบรุ่นพิเศษที่มีความขรุขระ กับขนาดของเขาที่สอดใส่เข้ามาทำให้พริมาถึงกับต้องคราง

“ปริมกางขากว้างๆ”

ณัฐนันท์ใส่เข้าไปจนสุดความยาวก่อนจะค่อยๆขยับเคลื่อนไหว เสียงเสียดสีและเสียงเนื้อกระทบกันสลับกับเสียงครวญครางดังอยู่เป็นระยะ

อุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศที่เปิดไว้ยี่สิบสามองศาดูร้อนไปทันทีเมื่อไฟพิศวาสที่กำลังแผดเผาดูเหมือนจะเผาไหม้จนเพลิงแห่งความปรารถนากำลังจะถึงจุดแตกดับ

“อ่าส์~ ปริม ใกล้ยัง”

ณัฐนันท์ขยับสะโพกกระแทกกระทั้นรัวเร็ว เมื่อสัญญาณของคนด้านล่างที่บีบรัดไขว้ท่อนขาเรียวโอบกระชับสะโพกของเขาเธอแอ่นตัวขึ้นสูงรับแรงกระแทกในจังหวะสอดประสาน

“นัท ไม่ไหว ปริมจะแตกแล้ว”

เธอคว้าตัวเขามากอดไว้ เกร็งตัวแอ่นสะโพกขาเรียวรัดแน่น จังหวะตอดกระตุกถี่ยิบ

“ปริม”

ณัฐนันท์กัดฟันแน่นรอจนการบีบรัดคลายลง ก่อนจะถอนตัวออกจากร่องรักที่ฉ่ำเยิ้ม เขาถอดเครื่องป้องกันออกก่อนจะชักรูดความเป็นชายที่พร้อมจะทะลายในไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้ พริมาอ้าปากรออย่างรู้หน้าที่ ความขุ่นขาวขลักจำนวนมากไหลออกมา เธอเอื้อมมือมาจับสะโพกของเขาและอ้าปากดูดดึงจนหมด

“อ่าส์~ ปริมพอก่อนไม่ไหว”

แรงดูดของปากนุ่มๆทำเขาจะตายเอา เสียวจนต้องจิกผมเธอไว้ เขารู้ว่าพริมาชื่นชอบช่วงเวลานี้ที่สุด เขาก็แค่ให้ในสิ่งที่เธอต้องการ

ณัฐนันท์เป่าปากออกมาเมื่อพริมารูดน้ำเขาจนเกลี้ยง

“สะใจไหม”

เขาเอื้อมมือไปเช็ดคราบขาวขุ่นที่มุมปากออกให้เธอ ผมเธอยุ่งสองข้างแก้มมีรอยแดงที่เขาน่าจะเผลอรุนแรงไปตอนที่คลุกวงในกัน ตาฉ่ำเยิ้มด้วยความปรารถนา

“นัทนี่คือยุ่งจริงๆใช่ไหม ท่าทางว่าจะไม่ได้เอาน้ำออกเลยใช่ไหม น้ำเยอะมากข้นมากด้วย”

พริมาเอนหลังพิงพนักโซฟาแล้วฉุดเขาให้นั่งลงข้างๆ