เกลียดที่ยังรัก

“ส่วนมึงไอ้กายมึงคอยไปดักทางไอ้แบงค์ตอนมันจะออกจากร้านอย่าให้มันตามเพิร์ลได้”

“แล้วมึงทำอะไร”

“กูเหรอ เดี๋ยวน้องวุ้นกูจัดการถ่วงเวลาเอง มึงก็พาน้องเพิร์ลกลับได้เลย ใช้โอกาสนี้ง้อให้ได้นะเว้ย อย่าให้เสียเที่ยว”

ติณณภพพูดไปยิ้มไป ดูมีพิรุธ

เมื่อวางแผนกันจนเข้าใจดีแล้ว ต่างก็ดื่มรอเวลา ติณณภพที่ไปดีลเด็กเชียร์เบียร์มาได้ บอกให้ส่งเบียร์ไปที่โต๊ะนั้นเยอะมาก

โดยให้บอกว่าเป็นโปรโมชันสำหรับสาวที่ใส่ชุดสีเขียวตามสียี่ห้อเบียร์จะได้เบียร์ฟรีสามขวด แต่พอเบียร์หมดปุ๊บก็แอบเติมเพิ่ม หมดปุ๊บเติมเพิ่ม แค่ไม่นานเบียร์ก็หมดเป็นโหล

“เรากลับกันไหมคะ”

พัลลภาที่รู้สึกว่าดื่มเท่าไหร่เบียร์ในแก้วก็ไม่หมดสักที คิดว่าดื่มหมดโค้วต้าที่ได้แล้วจะกลับ แต่มันก็เหมือนมันเต็มแก้วอยู่เรื่อยๆ คนคออ่อนแบบเธอที่ดื่มไวน์คูลเลอร์ดีกรีเบาๆแค่สองกระป๋องก็เมาแล้ว วันนี้ดื่มไปทั้งไวน์คูลเลอร์และเบียร์อีกเป็นขวดเลยมึนจนผับหมุน ขืนดื่มมากกว่านี้ขับรถกลับบ้านไม่ได้แน่ๆ

“อยากกลับแล้วเหรอเพิร์ล”

เคที่ผู้ซึ่งคอแข็งมากยังอยากสนุกอยู่เลย

“ค่ะ พี่เคที่กลับกันไหมคะ”

เคที่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร ก็มีคนยื่นเหล้าดีกรีร้อนแรงพร้อมกระดาษมาให้หนึ่งใบ

“คุณเคที่คะ มีคนส่งมาให้ค่ะ”

เคที่รับมาอ่านแล้วยิ้ม ยกแก้วขึ้นดื่ม แล้วเอ่ยขอตัว

“กลับก็ได้ แต่พี่ขอไปห้องน้ำเดี๋ยวมานะ”

เคที่เดินยิ้มกริ่มไปทางห้องน้ำ

“ขอโทษนะคะ ยาริสทะเบียน2541ของคุณผู้หญิงไหมคะ พอดีรถมีปัญหาค่ะ เชิญที่รถนะคะ”

วุ้นที่ดื่มแบบมึนไปแล้วเหมือนกัน พอบอกว่ารถมีปัญหาก็ตกใจ

“ตายจริง พี่ไปดูรถก่อนนะเพิร์ล ไม่รู้รถเป็นอะไร เพิร์ลอยู่ได้ไหม พี่แบงค์ฝากเพิร์ลด้วยนะคะ”

“ได้ครับ พี่ดูแลให้”

แบงค์รับปาก วุ้นเดินตามพนักงานไปที่รถอย่างร้อนใจ

“ถ้าเพิร์ลอยากกลับแล้วโทรตามเคที่เลยไหมครับ”

“เดี๋ยวเพิร์ลไปตามที่ห้องน้ำก็ได้ค่ะ อยากล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนกลับค่ะ”

“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม”

“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เดี๋ยวไม่มีคนเฝ้าโต๊ะ”

พัลลภาเดินไปห้องน้ำ รู้สึกมึนจนต้องจับกำแพงอยู่เป็นระยะ เธอเดินไปถึงทางเดินเล็กไปห้องน้ำ ก็ชนเข้ากับผู้ชายตัวสูงคนหนึ่ง กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยทำให้เธอต้องเงยหน้ามาดู

“พี่นัท!”

พอเห็นหน้าเท่านั้นแหละคนที่มึนจนใกล้เมา ก็น้ำตาคลอทันที