เธอมันโง่งม

พัลลภามองภาพนั้นแล้วน้ำตาไหลพราก แซ่บให้ได้แบบนี้เสียก่อนน่ะเหรอ หึ ชอบแบบนี้สินะ ที่ผ่านมาคงอึดอัดใจมากสินะกับของจืดชืดแบบเธอ

เธอมันโง่งมจริงๆ เออเธอมันโง่ ใช่เขาไม่เคยขอเป็นแฟนเลยสักครั้ง ไม่เคยแนะนำกับใครว่าเธอเป็นอะไรกับเขา มีแต่เพื่อนเขาพูด แต่ตัวเขาเองไม่เคยพูด ตอนที่เธอถามเขาว่าสำหรับเขาเธอเป็นอะไร

‘เพิร์ลคือคนโปรดของพี่'

คำนี้สินะที่เขาเคยพูด ใช่ เธอเป็นแค่คนโปรด ไม่ใช่คนรัก

พัลลภาหันไปมองผู้หญิงที่เขาเดินไปกุมมือ ช่างเหมาะสมกันเสียยิ่งกว่าอะไร ผู้หญิงแบบนี้สินะที่เขาต้องการ สมกันดี เหมาะกับเขาดี คงไม่ได้จืดชืดเหมือนเธอ

พยายามจะแซ่บแค่ไหนก็คงไม่เท่ากับผู้หญิงคนนี้ พอได้แล้วเพิร์ล ตัดใจจากเขาได้แล้ว เขาพูดขนาดนี้ ถ้าเธอยังอาลัยอาวรณ์อยู่อีก ด่าว่าควายยังสงสารควายเลย พัลลภาเช็ดน้ำตา สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ฝืนยิ้มออกมาทั้งน้ำตา

“ค่ะ ที่ผ่านมาเพิร์ลมันโง่เอง โง่ที่หลงเชื่อคำว่ารัก โง่ที่พยายามจะปรับตัวเองให้ดีขึ้น ทั้งๆที่มันไม่จำเป็นสักนิด เพราะต่อให้เพิร์ลแซ่บกว่านี้ ดีกว่านี้ พี่ก็ไม่ได้รักเพิร์ลจริงๆ ขอบคุณนะคะที่ช่วยบอกให้หายโง่”

น้ำตาของเธอไหลพราก ก่อนจะกลั้นใจพูดประโยคสุดท้ายออกมา

“ถ้าชอบแซ่บๆ ก็กินของแซ่บต่อไปเถอะค่ะ ของจืดๆอย่างเพิร์ลจะเก็บไว้ให้ผู้ชายสายเฮลตี้กิน”

พัลลภามองมือที่จับกันของผู้ชายที่เธอเคยรักกับผู้หญิงของเขา เธอเชิดหน้าขึ้นพยายามบังคับไม่ให้น้ำตาไหลออกมาอีก สบตากับเขาเป็นครั้งสุดท้าย พอกันทีกับความรักจอมปลอมและผู้ชายเฮงซวย เธอหันหลังเดินออกไป

เปล่าประโยชน์ที่จะรักผู้ชายแบบนั้นอีก

“หนูเพิร์ลเป็นยังไงบ้างลูก”

กองเชียร์ที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ในห้องกระจก ต่างมองรุ่นน้องอย่างเป็นห่วง ไม่ได้ยินคำพูดอะไร เห็นแค่ท่าทาง แต่ขนาดท่าทาง ยังดุเดือดมาก ตอนที่รุ่นน้องบอกว่าจะไปเคลียร์กับผู้ชายให้รู้เรื่อง ก็คิดอยากจะห้าม แต่ก็เข้าใจนะว่าเรื่องบางเรื่อง ถ้าไม่ได้คุยมันจะคาใจ เลยได้แต่เลยตามเลย คอยเอาใจช่วยอยู่ห่างๆ

พัลลภาเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาแต่พยายามฝืนยิ้ม

“จบแล้วล่ะเจ้ น้องอกหักเรียบร้อย สถานะโสดเต็มขั้น ขออยู่แก๊งสาวโสดกับพวกเจ้ๆได้ไหม”

สุธาสินีบีบไหล่เพื่อน สงสารขนาดเธอยังแทบจะทนฟังไม่ไหว ไม่อยากจะคิดว่าเพื่อนจะเจ็บแค่ไหน

“โอ๊ยลูกสาว เวลคัมค่ะ แต่คนสวยไม่ควรโสดนานนะคะ เดี๋ยวเจ้จะแปลงโฉมลูกสาว ให้เป็นสินค้าโอทอปของคณะเองค่ะของดีประจำคณะสถาปัตย์ เอาให้เป็นที่เลื่องลือไปทั้งมหาลัยเลยค่ะลูก”

เคที่จีบปากจีบคอปลอบโยนรุ่นน้อง ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน ที่อยากจะให้บรรยากาศผ่อนคลายให้รุ่นน้องอารมณ์ดีขึ้น

พัลลภายิ้มทั้งน้ำตา เธอเจ็บแต่เธอจะไม่เจ็บนาน อย่างน้อยเธอก็มีเพื่อนดี มีรุ่นพี่น่ารัก ช่างแม่งผู้ชายเลวๆ เอาวะถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต

“นัทแรงไปไหม”

พริมามองตามหลังเด็กคนนั้นอย่างเห็นใจ เธอตกใจเล็กน้อยไม่เคยเห็นณัฐนันท์ในมุมนี้มาก่อน เขาดูโกรธและระเบิดอารมณ์เต็มที่ เธอเห็นหน้าซีดๆปากสั่นๆ หรือจริงๆต้องบอกว่าสั่นไปทั้งตัวของเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วก็อดสงสารไม่ได้

“ปริมไม่ได้ยินที่เขาว่าผมนี่ เขาทำเหมือนกับว่าผมเลวมากมาย ทั้งๆที่น้องเขาเป็นคนเข้ามาในชีวิตผมเอง ผมก็พยายามทำดีที่สุดในแบบที่คนอย่างผมจะทำได้แล้วนะ แต่สุดท้ายผมก็กลายเป็นคนเลว”