คำว่า "รัก"

“เพิร์ล พี่คิดถึงเพิร์ลจัง คิดถึงมากเลยรู้ไหม”

คำว่าคิดถึงออกจากปากของเขาซ้ำ เขาเวียนดูดเวียนเลียที่ปลายยอดทั้งสองข้าง จนปลายยอดอกสีสวยของเธอแข็งชูชัน

"ที่รักขอพี่รักเพิร์ลนะ พี่อยากเข้าไปในตัวเพิร์ล อยากให้เพิร์ลรัดพี่เอาไว้ คนดีขาพี่รักเพิร์ล รักที่สุดเลย”

พัลลภามองหน้าเขา ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

“นี่คือคำพูดของคนในตอนที่อยากจะเอาใช่ไหมคะ”

“เพิร์ล!”

ณัฐนันท์เสียใจเมื่อเธอพูดแบบนั้น นั่นคือความรู้สึกจริงๆของเขา และเขาอยากจะบอกกับเธอว่าเขารัก เขาอยากให้เธอยินยอมพร้อมใจ และมีความสัมพันธ์ครั้งใหม่ที่โอบล้อมด้วยความรัก

แต่ดูเหมือนว่าคำพูดเลวๆของเขายังคงติดอยู่ในใจของเธอ

“ไม่ใช่นะคนดี พี่รักเพิร์ลจริงๆ”

พัลลภาเยาะยิ้ม ก่อนที่จะเป็นฝ่ายผลักเขาลงบนเตียง

“คอนด้อมอยู่ไหนคะ”

ณัฐนันท์น้ำตาแทบร่วงที่คนโปรดของเขาทำแบบนี้ เธอทำเหมือนประชดและเย้ยหยันความรู้สึกของเขา เขาผลักเธอออก แล้วดึงให้นอนลงข้างกัน

“ไม่ทำก็ได้ เพิร์ลจะได้รู้ว่าพี่ไม่ได้อยากทำเพราะพี่ต้องการ แต่พี่อยากทำเพราะพี่รักเพิร์ล”

พัลลภาน้ำตาไหล

“นอนเถอะนะคนดี พรุ่งนี้พี่จะขับรถไปส่งที่บ้าน”

เขาดึงผ้ามาห่มคลุมให้เธอ ความต้องการมีอยู่มากมาย แต่บอกตัวเองว่าถ้าการที่จะทำแบบนี้แล้ว ทำให้เธอรู้สึกแย่เขาไม่ทำ

เขาอยากจะง้อเธอ อยากจะคืนดีกับเธอ อยากให้เธอยกโทษให้เขา แล้วกลับมารักกันเหมือนเดิม แต่คนโปรดของเขาก็ใจแข็งเหลือเกิน

“ที่รักหนาวไหม พี่หยิบเสื้อให้”

แม้จะเต็มไปด้วยความปรารถนา แต่ณัฐนันท์ก็บอกตัวเองว่า ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกดีที่จะทำ เขาจะไม่ทำ เขาไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าเขาหลอกล่อเธอเพราะความต้องการทางเพศ

พัลลภานอนคิดอะไรเงียบๆคนเดียว ความปรารถนาที่ไม่ได้รับการปลดปล่อย มันยากจะหักห้ามใจ

เธอพลิกตัวมากอดเขาแล้วเบียดตัวเขาหา

“พี่นัทขา กอดเพิร์ลที เพิร์ลอยากให้พี่นัทกอด”

ณัฐนันท์สะดุดลมหายใจของตัวเองทันที ที่ได้ยินเสียงออดอ้อนและเนื้อตัวนุ่มเนียนหอมกรุ่นที่เบียดเข้าหา หมายความว่ายังไง เขางงไปหมดแล้ว ได้แต่ทำใจว่าคงอดแน่ๆ แต่พอเธอเบียดตัวเข้ามาแบบนี้ นี่คืออะไร ไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเอง

“พี่นัทขา กอดเพิร์ลไม่ได้เหรอคะ ไหนว่ารักเพิร์ลไง ไม่รักเพิร์ลแล้วเหรอ”

หัวใจของณัฐนันท์อ่อนระทวยเมื่อได้ยินถ้อยคำออดอ้อนจากเธอ

“โธ่คนดี รักสิ รักจะตายอยู่แล้ว”

พัลลภาแหงนหน้ารอรับจุมพิตจากเขา ณัฐนันท์มองปากอิ่มที่เผยอรอ อยากจะก้มลงไปจูบ แต่เขาก็อยากจะถามคำถามสำคัญกับเธอ เขาไม่อยากให้เรื่องคืนนี้มันเป็นแค่เซ็กส์ แต่อยากให้เป็นเรื่องของความรัก

“เพิร์ลรักพี่หรือเปล่าครับ”

พัลลภาสบตากับเขา บอกความรู้สึกทั้งหมดออกมาทางแววตา

“รักค่ะ เพิร์ลรักพี่นัทคนเดียว”

พอได้ยินว่าเธอก็รักเขาเหมือนที่เขาก็รักเธอ ณัฐนันท์ใจพองฟูคับอก ก้มลงจูบเธอเนิ่นนาน แบบที่ใจอยากจูบ ก่อนจะค่อยๆปรนเปรอบทรักหวานฉ่ำให้เธอครั้งแล้วครั้งเล่า

เสียงหอบเสียงครวญครางเสียงเนื้อกระทบกัน ดังอยู่ในความมืด เป็นค่ำคืนที่ณัฐนันท์มีความสุขมาก และนี่ก็เป็นคืนที่นอนหลับสนิทที่สุดในรอบเดือนเลยทีเดียว

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก และแสงสว่างจากภายนอกลอดผ่านเข้ามา ปลุกให้ณัฐนันท์ตื่นจากหลับใหลจากนิทราอันแสนสุข