คนกลัวเมีย

ณัฐนันท์เอ่ยชมผู้หญิงที่เพิ่งเดินสวนไป พัลลภาหน้าตูมด้วยความไม่พอใจ

“ทำไมถึงชอบมอง ทีคนอื่นใส่สั้นพี่นัทมองตาถลน แต่พอเพิร์ลใส่บ้างทำไมต้องชอบดุ”

ณัฐนันท์หันมามองคนที่หน้าตาบึ้งตึงเพราะความหึงหวง

“ก็เขาใส่มาให้มองพี่ก็ต้องมองเป็นธรรมดา เขาอยากโชว์เราก็ต้องดูไหม แต่สำหรับเพิร์ลพี่ไม่ชอบให้เพิร์ลโชว์เพราะพี่อยากเก็บไว้มองคนเดียว เพิร์ลชอบเหรอที่ใส่สั้นๆแล้วผู้ชายจะมองเพิร์ลแบบที่พี่มองผู้หญิงคนนั้น”

พัลลภาส่ายหน้า ไม่ เธออยากให้แค่เขามอง ให้เขามองเธอคนเดียว

“ไม่ชอบให้ใครมามองค่ะ แล้วก็ไม่ชอบให้พี่นัทมองคนอื่นด้วย”

“อืม งั้นต่อไปก็อย่าใส่สั้นอีกนะ เอาไว้ใส่ให้พี่ดูคนเดียวพอ”

พัลลภาหัวจะปวดให้กับการแถไปเรื่อยของเขา อะไรคือมองผู้หญิงคนอื่นใส่กระโปรงสั้น สุดท้ายมาจบที่เรื่อง ไม่ให้เธอใส่กระโปรงสั้นคนอื่นจะได้ไม่มองเธอ

แล้วเขาจะเลิกมองผู้หญิงคนอื่นไหม เขายังไม่บอกเธอเลยนะ บอกแค่ว่าใส่มาให้มองก็จะมอง เธอตามเขาไม่ทันจริงๆ

“เพิร์ลคืนนี้พี่ขอไปกินเหล้ากับพวกไอ้ตี๋นะ พอดีวันนี้วันเกิดไอ้ตี๋มัน”

พัลลภาหันมามองอย่างสนใจเมื่อรู้ว่าเป็นวันเกิดพี่ตี๋

“จริงเหรอคะ เพิร์ลไปด้วยได้ไหม”

วันเกิดเพื่อนสนิทของเขาทั้งที เธออยากไปด้วย

“น่าจะไม่ได้ งานนี้มีแต่ผู้ชาย รุ่นพี่รุ่นน้องมากันเยอะเลย มีแต่คนเมา ไม่เหมาะหรอก”

พัลลภาทำหน้าเซ็งๆเธออยากไปด้วย แต่พอเขาบอกว่าไม่ได้ก็พอจะเข้าใจ ผู้ชายไปกันเยอะมันคงไม่เหมาะจริงๆถ้าเธอจะไปด้วย

“ก็ได้ค่ะ ไม่ไปก็ไม่ไป แต่พี่นัทอย่าดื่มหนักนะคะและที่สำคัญเมาไม่ขับค่ะ”

สิ่งที่เธอเป็นห่วงที่สุดคือความปลอดภัยของเขา

“ครับ”

ณัฐนันท์เอื้อมมือมากุมมือของเธอเอาไว้ นึกขำตัวเองนิดๆว่า ชีวิตหนุ่มโสดเคยอยากทำอะไรตามใจ ตัวเอง แต่ตอนนี้ไม่เหลือความเป็นหนุ่มโสดคนนั้นแล้ว ต่อไปเวลาไปไหนต้องขอวีซ่าจากเมียก่อน เขากลายเป็นพ่อบ้านใจกล้าแบบที่ไอ้ตี๋มันชอบล้อเข้าไปแล้วจริงๆ

แม้จะไม่เคยพูดออกมาว่าเป็นอะไรกัน แต่พฤติกรรมของเขาในตอนนี้ก็ไม่ต่างจากที่ไอ้ตี๋มันค่อนขอดเลยสักนิด

แต่ก่อนไม่เคยต้องมานั่งคิดกังวลว่าใครจะรอ อยากไปไหนก็ไปอยากทำอะไรก็ทำ แต่ตอนนี้ต้องคิดถึงเธอก่อนเสมอ

มันเป็นความเคยชินเล็กๆที่เริ่มมี ตอนนี้ตื่นมาต้องส่งข้อความไปรายงานตัวกับเธอก่อน เรียนเสร็จต้องไลน์บอก ตอนเย็นต้องไปรับเธอไปกินข้าว ก่อนนอนต้องโทรบอกฝันดี

ไม่เคยคิดมาก่อนว่าต้องมาทำอะไรแบบนี้ในตอนอายุเท่านี้

แต่จริงๆมันก็ไม่ได้แย่นักหรอก

ณัฐนันท์เดินถือเหล้าราคาแพงเข้าไปในบ้านของติณณภพที่ตอนนี้มีเพื่อนๆร่วมคณะมากันเต็มไปหมด เขามาช้ากว่าคนอื่นๆเพราะต้องแวะไปดูร้านก่อนมาร่วมงานเลี้ยง

วันนี้เขาเลือกที่จะนั่งแท็กซี่แทนการขับรถมา เมาจะได้ไม่ต้องขับ เป็นการทำตามคำสั่งของพัลลภาอย่างเคร่งครัด แม้จะดูไม่ค่อยสนใจ แต่เขาก็ทำตามเสมอ

“นัทมาแล้วเหรอ มามา มาเพื่อน”

เจ้าของวันเกิดที่ท่าจะดื่มไปไม่น้อย โบกไม้โบกมือเรียกเขา ให้เข้าไปร่วมวง เสียงทักทายของเพื่อนและรุ่นน้องดังไม่ขาดสาย นี่แค่สามทุ่มแต่ละคนดูได้ที่มาก