Prologue 2

“เพิร์ล มันแข็งหมดแล้ว เพิร์ลสงสารพี่ไหม ถ้าคราวนี้เพิร์ลไม่ยอมอีก พี่คงขาดใจตายแน่ๆเลย คนดีขาขอพี่เถอะนะ”

น้ำเสียงออดอ้อนคำพูดอ่อนหวานของเขา ทำให้ใจของพัลลภาสะท้านไหว เธอกำลังจะหลงลืมทุกอย่าง เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา เธอรักเขาเต็มหัวใจ และร่างกายของเธอมันร่ำร้องว่าต้องการเขา

แต่สิ่งที่รบกวนจิตใจของเธออยู่ในตอนนี้คือ สำหรับเขาเธอเป็นอะไร เธออยากจะมั่นใจในสถานะระหว่างเขาและเธอ ก่อนที่จะยินยอมมอบกายให้เป็นของเขา

“พี่นัท”

พัลลภาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ณัฐนันท์ก็ไม่ปล่อยให้เธอพูดอีก ปากสวยได้รูปแบบผู้ชายขบเม้มไปทั่วริมฝีปากของเธอ รอจนเธอเปิดปากรับสัมผัสจากเขา เขาก็สอดปลายลิ้นเข้ามากวาดต้อนความหอมกรุ่นด้านใน

พัลลภาจูบตอบเขาแบบที่เขาเคยสอน แม้จะเงอะงะไปบ้างแต่ก็เรียกเสียงครางอย่างพอใจจากณัฐนันท์เมื่อได้รับการตอบสนองจากคนในอ้อมกอด มือหนาสอดไปด้านหลังปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอออก ตามด้วยเสื้อยืดเนื้อนิ่มที่ถูกถอดตามออกไปติดๆ ทรวงอกขนาดพอดีตัวเป็นอิสระจากการรัดรึง

“เพิร์ลขาสวยจัง หอมมากด้วย”

เขาก้มลงซุกไซ้ที่ทรวงอก ลากลิ้นเลียที่ปลายยอดอกแผ่วเบา ร่างเล็กสั่นสะท้านไปกับสัมผัสของเขา อยากจะบอกให้เขาหยุด อยากจะผลักไส แต่สิ่งที่ทำกลับตรงกันข้ามเธอแอ่นอกขึ้น ครางเสียงแผ่วอย่างห้ามไม่อยู่

เมื่อคนใต้ร่างตอบสนองสัมผัสจากเขา ไม่มีท่าทีต่อต้านอีกต่อไป ณัฐนันท์เอื้อมมือไปถอดกางเกงของเธอออก ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เขาวางมือลงบนความเป็นหญิง นิ้วชี้เรียวยาวถูไถไปตามร่องรักที่เปียกเยิ้มไปด้วยความปรารถนา นิ้วหัวแม่มือสะกิดปลายยอดกุหลาบตูมกลางกาย ในขณะที่ปากและลิ้นของเขากำลังปรนเปรอสองเต้าของเธออย่างไม่ให้น้อยหน้ากัน

“พี่นัทขา”

พัลลภาครางชื่อเขาเสียงผะแผ่ว ครั้งนี้เขาพาเธอมาไกลกว่าทุกครั้ง เธอรู้แน่แก่ใจว่า คงหยุดไม่ได้แน่ๆ

“คนดีขา กางขาออกนิดนึงนะคะ”