สำคัญที่สุดคือใคร

ณัฐนันท์ขับรถวนอยู่แถวคอนโดของพริมาเกือบสี่สิบนาที เขาคิดวกไปวนมาว่าจะหาทางแก้ตัวกับพัลลภายังไงดี ทำยังไงเธอจะยอมเชื่อใจเขาอีกครั้งคิดยังไงก็คิดไม่ออก

และตอนนี้ก็นึกถึงแต่หน้า ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของเธอซ้ำๆ ทำไงดีวะ

เมื่อคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงดี สุดท้ายเลยวนกลับไปที่คอนโดของพริมาอีกครั้ง เขาควรจะไปหาพริมาก่อน เดี๋ยวเธอจะโกรธเขาอีกคน แค่โกรธคนเดียวก็แย่มากพอแล้ว เขาไม่ควรรับศึกสองด้านพร้อมกัน

ณัฐนันท์กดกริ่งห้องของพริมาหลังจากที่หายไปร่วมชั่วโมง เขาดูจนแน่ใจว่ารถของพัลลภาออกไปแล้วเขาถึงกลับเข้ามา

พริมาในชุดเสื้อคลุมสีขาว เหมือนคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเปิดประตูให้เขาเข้ามาในห้อง

“เรียบร้อยไหม เป็นยังไงบ้าง”

พริมามองคนที่ดูเหนื่อยมากแล้วต้องยิ้มออกมา

“นัทดูแย่นะ เคลียร์เรียบร้อยไหม”

ณัฐนันท์ทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา

“หน้าแบบนี้ คงเรียบร้อยหรอก ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำยังไงหรือต้องพูดอะไร พอเขาถามว่าปริมเป็นใครเลยตอบไม่ถูก”

พริมาเดินไปหยิบเบียร์เย็นๆมาให้เขาดื่มแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม

“แล้วบอกว่าไงล่ะ”

เธอดึงเบียร์ในมือของเขาเอาไปดึงฝากระป๋องให้ เมื่อเห็นเขายังถืออยู่แบบนั้น ไม่คิดจะทำอะไร

“บอกว่ารุ่นพี่ ผมขับรถผ่านเห็นปริมรอแท็กซี่เลยจอดแวะรับ”

พริมาหลุดขำ เธอยื่นกระป๋องที่เปิดเบียร์เสร็จส่งให้เขาอีกครั้ง

“แล้วน้องเขาเชื่อเหรอ”

ณัฐนันท์เบ้หน้า แล้วยกเบียร์ขึ้นดื่ม

“เชื่อก็บ้าแล้ว”

พริมาหัวเราะเสียงดัง

“แล้วไงต่อ”

ณัฐนันท์ทำหน้าไม่ถูกเมื่อพริมาหัวเราะ โอเคเขารู้ว่าคำตอบของเขามันแย่ พอมาคิดดูอีกทีอยากจะเขกหัวตัวเอง ตอบอะไรโง่ๆ

“ก็ตอนนั้นมันนึกคำตอบที่ดีกว่านี้ไม่ได้นี่ เลยต้องพูดแบบนั้น น้องเขาก็เลยโวยวายว่าผมโกหก ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยแกล้งโมโหกลบเกลื่อนแล้วก็ขับรถออกไป พอเห็นน้องเขาออกจากที่นี่เลยกลับมาเนี่ยแหละ”

พริมาฟังสิ่งที่ณัฐนันท์บอกแล้วก็นึกถึงสิ่งที่ตัวเองเคยเจอ ผู้ชายนี่เขามีสูตรสำเร็จในการแถคล้ายกันทุกคนใช่ไหม อดยิ้มเยาะตัวเองในอดีตไม่ได้

“นี่น้องเขาก็โทรมาเป็นสิบๆสายเลย ไม่รู้จะทำยังไงเลยปิดเครื่องไปก่อน”

พริมาแย่งเบียร์จากเขามาดื่ม

“แล้ววันนี้เราเอาไงดี ยังมีอารมณ์ทำอยู่เหรอ”

ณัฐนันท์นิ่งไป มีอารมณ์ก็แปลกแล้วเพิ่งเจอเรื่องแบบนี้มา

“ติดไว้ก่อนได้ไหมปริม วันนี้ผมเหนื่อยมาก”

พริมายิ้ม แต่ในใจเริ่มรู้สึกว่าณัฐนันท์กำลังให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าเธอ จริงๆเธอก็ยังไม่ได้คิดจะพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาตอนนี้ เพราะณัฐนันท์ยังเรียนไม่จบ และเธอเองก็ยังสนุกกับงาน

แต่เธอซึ่งเคยสำคัญที่สุดสำหรับเขา เริ่มรู้สึกถึงความไม่มั่นคง ถ้าปล่อยไปนานกว่านี้ ณัฐนันท์อาจจะเห็นผู้หญิงคนนั้นสำคัญกว่าเธอขึ้นมาจริงๆ

“จำที่ปริมบอกได้ใช่ไหม ว่าปริมต้องสำคัญที่สุดวันนี้ปริมยอมถอยให้นัทได้เคลียร์กับผู้หญิงคนนั้น นัทต้องชดเชยให้ปริมแล้วล่ะ”