ติดต่อไม่ได้

บนเครื่องมีเสิร์ฟอาหาร แต่เธอก็ทานไปนิดเดียว น่าจะหิวแล้ว เพราะขนาดเขากินทั้งของตัวเองทั้งของที่เหลือจากเธอยังหิวเลย

“หิวนิดหน่อยค่ะ”

พริมากดลิฟต์ไปยังชั้นของห้องพัก

“เดี๋ยวเราล้างหน้าล้างตาหน่อยแล้วออกไปกินข้าวมันไก่กันดีไหม ทนไหวหรือเปล่า”

พริมาหันมายิ้มให้เขา ณัฐนันท์ดูแลเธอดีมากตั้งแต่ที่สนามบินสุวรรณภูมิจนมาถึงตอนนี้ จริงๆที่ผ่านมาไม่เคยเดินทางร่วมกันแบบนี้มาก่อน พอลองมาด้วยกันจริงๆ ไม่ได้แย่เลย อาจจะเพราะรู้จักกันมานานมาก

เกือบสี่ปีที่ผ่านมามีเซ็กส์กันมานับครั้งไม่ถ้วน เริ่มแรกที่เจอณัฐนันท์เธอแค่อยากมูฟออนจากคนรักเก่า

อยากจะลืมเขาให้ได้แต่เธอไม่พร้อมที่จะคบใครจริงจัง เจอเขาครั้งแรกในลุคเฟรชชี่น้องใหม่ หน้าใส ตัวสูง ดูออร่ามาก

เพื่อนๆของเธอมองเขาตาปรอยชี้ชวนให้ดูน้องใหม่หน้าตาดี เธอในตอนนั้นที่มูฟออนเป็นวงกลมกับแฟนเก่าอยู่ซ้ำๆ อยากจะไปข้างหน้าเสียที ความรักครั้งเก่าทำเธอเจ็บมาก เขามีเธอบอกว่ารักเธอแต่เขาก็มีคนอื่นไปพร้อมกัน เธอเลยไม่คิดที่จะรักใครอีก

ณัฐนันท์เข้ามาในวันที่เธออ่อนแอสุดขีด และอยากจะเลิกรากับคนเก่าให้เด็ดขาด เลยตัดสินใจมีความสัมพันธ์กับเขา ไปไปมามา ก็จะสี่ปีแล้วที่มีความสัมพันธ์กันมา

กับณัฐนันท์บอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไงกับเขากันแน่ เรื่องของเธอกับเขามันเคยมีแค่เซ็กส์มาตลอด ความรักครั้งเก่าเปลี่ยนให้เธอเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงชอบอยู่กับตัวเอง นิสัยหลายอย่างคล้ายกับณัฐนันท์ เพราะเหตุนี้เลยอาจจะทำให้คบกันได้นาน

ที่ผ่านมาเธอไม่เคยมีความคิดที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กับเขามาก่อน เธอมีความสุขดีกับชีวิตแบบนี้ ไม่ต้องมีคนมาวุ่นวาย เหงาก็มีคนคลายเหงา ชีวิตมีแต่งานกับเพื่อนฝูง เรื่องงานของเธอดีมาก คืนพรุ่งนี้เธอจะได้รับรางวัล Best Performance ผลงานดีติดต่อกันมาหลายปี งานของเธอดีชีวิตกำลังรุ่ง

ที่เธอไม่คิดจะจริงจังกับณัฐนันท์มาก่อน ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าเธอมองว่าณัฐนันท์ยังเรียนอยู่ เธออยากให้เขาใช้ชีวิตวัยเรียนให้เต็มที่เลยไม่คิดจะพัฒนาความสัมพันธ์ ไม่อยากจะมานั่งหึงหวงคอยตาม เธอเหนื่อยเวลาที่ต้องตามหึงหวงใคร มันดึงพลังงานในชีวิตไปเยอะมาก สู้เอาเวลาไปโฟกัสเรื่องงานไม่ได้ ทุ่มเทให้งาน ไม่ต้องเสียน้ำตาแถมยังได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ามากอีกด้วย

แต่ความคิดและความรู้สึกมันอาจจะเริ่มเปลี่ยนในวันที่เธอเจอเขามากับสาวน้อยหน้าใสหน้าตาน่ารักคนนั้นล่ะมั้ง บางอย่างในท่าทีของเขามันทำให้เธอรู้สึกว่า ขืนปล่อยไปแบบนี้ เธอคงจะเสียเขาไปจริงๆ พอคิดว่าชีวิตหลังจากนี้ที่ไม่มีเขา มันจะเป็นยังไงบ้าง ใจมันก็วูบโหวงแปลกๆ

ยิ่งรู้ว่าเขาพาผู้หญิงคนนั้นไปเที่ยวต่างจังหวัด มันยิ่งเป็นสัญญาณว่าถ้าไม่ทำอะไรเลย เธออาจจะต้องเสียเขาไปในเร็วๆนี้

แต่เธอไม่ใช่นางร้ายในละคร ที่จะวางแผนลึกลับซ่อนเงื่อนทำให้เขากับเด็กนั่นแตกคอกัน เธอนับถือตัวเองมากพอ ซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองเสมอ

เธอเรียนรู้แล้วว่าคนที่จะคบกันได้ยาวนานขนาดจะเป็นคู่ชีวิตกันได้ต้องมีความเข้าใจให้กันและซื่อตรงต่อกัน ถึงจะคบกันรอด กับเขาคงต้องใช้เวลาเรียนรู้เรื่องอื่นกันดู ว่าจะไปด้วยกันได้ไหม ถ้าบังเอิญคลิกอาจจะไปต่อกันได้ อย่างน้อยก็รู้จักกันมาหลายปีแล้ว

“ค่ะ ดีเหมือนกัน เสร็จแล้ววันนี้เราตระเวนแวะไปเช็กอินตามจุดสำคัญๆดีไหม”

ณัฐนันท์หันมายิ้มให้เธอ

“ได้ตามใจปริมเลย”

พริมาแย้มยิ้มมีสีหน้าพอใจ ก่อนจะจุ๊บแก้มเขาเบาๆ

“น่ารักนะเราน่ะ”

หลังจากตระเวนเช็กนตามสถานที่ต่างๆจนเหนื่อย ไม่ว่าจะเป็นMerlion Park,Marina Bay,Garden by the bay ทั้งคู่ก็พากันมากินอาหารทะเลที่ร้านอาหารชื่อดังในสิงคโปร์

“เหนื่อยมาก นี่ถ้าปกติปริมไม่ออกกำลังกายโดยการวิ่งอยู่แล้วนะ มีหวังวันนี้รากเลือดแน่”