บทที่ 10

"อา!"

ซู่จื่อหยานเดินเซตามจังหวะของเขา ใช้มืออีกข้างคว้าเสื้อผ้าที่หน้าอกของเธอ เดินออกจากห้องประชุม ผ่านฝูงชนที่แอบเข้ามาที่นี่ตลอดเวลา เข้าไปในลิฟต์โดยตรง และมุ่งหน้าไปยังที่จอดรถชั้นใต้ดิน มาก

หลิน ชูหยาเห็นพวกเขาทั้งสองจากไป เธอรีบเดินตามไป "เฉิง เฉิง เจ้าพานางไปไม่ได้ เจ้า..."

เกิดอะไรขึ้น? เธอและโม่หยู่เฉิงเป็นคนที่มาที่นี่ด้วยกัน พวกเขาเป็นแค่คู่รัก ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้?

แต่ก่อนที่เธอจะไปถึงลิฟต์ ทั้งคู่ก็หายไปจากสายตาแล้ว เมื่อมองดูตัวเลขที่เต้นอย่างต่อเนื่อง เธอถอดรองเท้าและกระแทกประตูลิฟต์อย่างแรง

"นังหน้าด้าน!"

เธอพึมพำ ฟันของเธอแทบจะกัดเข้าที่เบ้าตา "ฉันอยากให้เธอตาย!"

เธอจะคืนความอัปยศทั้งหมดที่ซู่จื่อหยานทำให้เธอในวันนี้

“ว่าไงนะ ดูเหมือนว่าโมจะเห็นด้วยตลอด เอาเป็นว่าผู้ชายก็อดไม่ได้ที่จะล่อลวง ถึงไม่มีเงินเป็นร้อยล้าน โมก็ยอมตลอด ผู้ชายส่วนใหญ่ยังผ่านระดับนี้ไม่ได้” , หรือจะมีพระเอกที่เศร้าและสวย" มีคนโผล่หัวออกมาจากกุฏิแล้วมองมาทางนี้

"มันยากที่จะพูดเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้ ผู้ชายไม่ได้แต่งงาน ดังนั้นมันถูกต้องแล้วที่จะเลือกใครซักคน ถ้าคุณเปรียบเทียบซู จื่อหยานกับหลิน ชูหยา คุณจะเลือกซู จื่อหยาน เธอสวยและมีความ ร่างกายร้อน ตอนนี้อามีเทคโนโลยีระดับสูงเช่นนี้”

“ดูเหมือนว่า Lin Shuya จะร้องไห้ในอีกไม่กี่วันเมื่อเธอภูมิใจ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสมเพชทีเดียว”

...

Lin Shuya ไม่ได้หลีกเลี่ยงคำพูดเหล่านี้ ดังนั้นเธอจึงได้ยินอย่างชัดเจน

ผู้ชายมันก็เป็นอย่างนั้น เมื่อเห็นว่าซู่จื่อหยานมีส่วนร่วมกับบริษัทมากขึ้นในตอนนี้ ยิ่งสถานะสูงเท่าไหร่ ผู้คนก็ยิ่งแห่กันมาหาเธอมากขึ้นเท่านั้น

"คุณกำลังพูดถึงอะไร" Lin Shuya หันศีรษะของเธอและคำรามอย่างโกรธแค้นต่อสายตาทุกคู่ ในขณะนี้ เธอค่อนข้างคลั่งไคล้และเธอจะไม่จบลงกับใครก็ตามที่กล้าเผชิญหน้ากับเธอ

"Shuya คุณไปที่แผนกการเงิน หัวหน้าหยานโทรมาบอกว่าคุณถูกไล่ออก ไปที่แผนกการเงินเพื่อชำระเงินเดือนของคุณ" ผู้ช่วยประธานเข้ามากระซิบแล้วซ่อนตัวอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวจะถูกทำร้ายด้วยความโกรธ.

เธอถูกไล่ออก!

หลิน ชู่หยารู้สึกได้ทันทีว่าเธอตกลงไปในก้นหุบเขา เธอส่งเสียงดังอย่างเย็นชา เหลือบมองคนเหล่านั้นด้วยท่าทางบึ้งตึง หันกลับมาและเดินกะโผลกกะเผลกเพื่อหารองเท้าของเธอ สวมมันและไปหาการเงิน

เธอกำลังจะสืบทอดตระกูล Lin และการทำงานใน Aurora เป็นเพียงการสะสมประสบการณ์! ไม่สำคัญว่าคุณจะตกงาน ถ้าอย่างนั้นก็รบกวน Mo Yucheng ให้ดี การแต่งงานเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

สำหรับซู่จื่อหยาน เธอถูกโมหยูเฉิงลากไปที่ลานจอดรถใต้ดิน ยัดเข้าไปในรถเหมือนเศษผ้า จากนั้นเขาก็เริ่มขับรถอย่างดุเดือด

บนถนนในเมือง มันเกิดขึ้นหลังหกโมงเย็น และรถแล่นผ่านไป เหมือนปลานับพันว่ายจากแม่น้ำทุกทิศทุกทางมุ่งสู่หลงเหมิน และมีขบวนเหมือนมดรวมตัวกันที่สี่แยกสัญญาณไฟจราจรทุกแห่ง .

และรถของเขาก็แล่นคดเคี้ยวไปมาอย่างคดเคี้ยว ผ่านทุกแยก และขึ้นทางด่วนรอบเมือง

บรรยากาศในรถบีบรัดและบีบคั้นราวกับห้องใต้ดินที่แช่แข็งสูง 3 ฟุต ซู่จื่อหยานรู้สึกถึงความเย็นยะเยียบที่สัมผัสร่างกายของเธอและเธอก็กอดไหล่ของเธอไว้แน่น

เดิมที คุณเหยียนจัดพิธีเปิดในเวลานี้เพื่อจุดประสงค์ หลังจากพิธีเปิด ทุกคนมารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลอง ใครจะรู้ว่าการเฉลิมฉลองจบลงแล้ว และชีวิตของเธอแขวนอยู่บนทักษะการขับรถของเขา