บทที่ 16

“ทำไมคุณมาช้าจัง” เขาเริ่มซักไซ้ ลุกขึ้นเดินไป ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเธอ

ระยะกระชั้นชิดเผยให้เห็นแรงกดดันที่ไม่อาจต้านทานได้ ซู่จื่อหยานถูกบีบบังคับด้วยความรู้สึกเร่งด่วนนี้ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงถอยไปหนึ่งก้าวและเอนตัวพิงกับโต๊ะ ความรู้สึกของอันตรายปรากฏขึ้นเหนือเธอทันที หายใจเข้าลึก ๆ "สายไปไหม ?ฉันไม่คิดอย่างนั้น"

เธอมีอิสระในการดำเนินการ นอกจากนี้ ไม่มีเวลากำหนดเมื่อเธอมาที่บริษัทเพื่อรายงานตัวเป็นครั้งแรกใช่ไหม?

“สมควรโดนทำโทษ” เขาคำราม ทันใดนั้นก็ยื่นมือไปจับเอวเธอ แล้วกดร่างของเขาแนบกับเอวเธอ

"ถ้าคุณต้องการถูกลงโทษ คุณจะถูกลงโทษในตอนกลางคืน และฉันจะไปกับคุณจนจบ" ซู่จื่อหยานเลิกคิ้วขึ้น และทันใดนั้นก็กระแทกไปข้างหน้าและกระแทกเขา โม่หยู่เฉิงไม่ทันตั้งตัวและก้าวไปเล็กน้อย กลับ มีช่องว่างในป้อมปราการคุก เธอหนีไปอย่างรวดเร็ว "ฉันจะไปทำงาน"

ถ้าเธอไม่ไป เขาอาจจะให้เธออยู่ในห้องประชุมก็ได้...

ที่นี่เป็นบริษัท และเธอจะทำงานที่นี่เป็นเวลาหนึ่งเดือน ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องการทำให้ภวังค์ใดๆ

มือของ Mo Yucheng ว่างเปล่า แขนก็ว่างเปล่าเช่นกัน มีเพียงลมหายใจของเธอเท่านั้นที่ยังคงอยู่

ผี! คำพูดนั้นเจาะเข้าไปในจิตใจของเขา และเขารู้สึกคันในใจ

แท้จริงแล้วเขาเสพติดการเสพติดของเธอ

Su Ziyan มีความชัดเจนในการทำงาน เธอเปิดคอมพิวเตอร์ในสำนักงาน ดำเนินการกระบวนการหลักด้วยตัวเอง และแนะนำพนักงานหลายคนให้ทำงาน

ตอนแรก Jia Xin มีอคติกับเธอโดยคิดว่าเธอได้ตำแหน่งหัวหน้าเพราะความสัมพันธ์ของเธอกับหูของ Mo Yucheng มองตอนนี้ มันไม่เหมือนกันเลย ในด้านการออกแบบซอฟต์แวร์ ผู้คนทุกประโยค มีความลึกซึ้ง ทุกประโยคเปิดเผยข้อมูลที่ไม่รู้มากมาย และทุกประโยคสามารถทำให้ผู้คนรู้แจ้งในทันที

"ผู้อำนวยการซู ดื่มกาแฟสักแก้ว" เขาเดินตามซู จื่อหยานพร้อมกับกาแฟที่ชงแล้วและเดินต่อไปอีกสิบนาที บางครั้งเธอก็ก้มลงเพื่อให้คำแนะนำแก่เสี่ยวคุน และบางครั้งเธอก็เอนกายลงบนโต๊ะเพื่ออธิบาย และทุกคนก็มารวมตัวกันโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาเดินตามบั้นท้ายของเธอ เห็นว่ากาแฟกำลังจะเย็น เขากังวลเล็กน้อย

"ขอบคุณ."

Su Ziyan ถอนหายใจด้วยความโล่งอก รับกาแฟ ยิ้มให้เขาและเดินไปที่ที่นั่งของเธอ Jia Xin ติดตามอย่างใกล้ชิด มองไปรอบ ๆ และฟังเสียงเคาะบนแป้นพิมพ์ เขากระซิบว่า "ผอ.ซู สบายดีไหม ถ้าเหนื่อยก็หาเวลาพักเถอะ ยังไงก็ไม่วันสองวันก็ถึง ตอนนี้สภาพสำนักงานดีมาก น่าทึ่งจริงๆ" ที่คุณเปิดสถานการณ์ได้เร็วจัง ง่าย ๆ ก็เที่ยงแล้ว..."

เขาอยากชวนเธอไปกินข้าวตอนเที่ยง ประการแรกการรับประทานอาหารกับเจ้านายที่สวยงามสามารถเพิ่มความอยากอาหารได้และประการที่สองเนื่องจากคุณเป็นเจ้านายจึงมีสถานที่มากมายที่คุณสามารถดูแลเขาได้ในอนาคต ถุงยางอนามัย ก็ดีเช่นกัน

ในสำนักงานของ CEO Mo Yucheng ไม่ได้ทำอะไรเป็นเวลานาน เขาต้องการอ่านเอกสาร แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นคนในสำนักงานตรงข้าม เขาก็เสียสมาธิทันที ดังนั้นกองเอกสารที่อยู่ข้างหน้า เขายังคงเป็นกองเอกสาร

ให้ตายเถอะ เจี่ยซินผีอะไรเนี่ย เธอติดตามลาของ Su Ziyan ไปทุกย่างก้าวและยังแสดงไมตรีจิตด้วยกาแฟ 1 แก้ว เธอไม่เคยดื่มกาแฟเลย

หน้าด้าน!

ซู่จื่อหยานถึงกับก้มลงคุยกับเซียวคุน เซียวคุนนี่เป็นหมูเหรอ? ยืนยังไงให้ Su Ziyan ก้มลง กระโปรงก็สั้น ยืนข้างหลังเห็นบั้นท้าย มันน่าหดหู่มาก!

แต่... ซู จื่อหยานรับมันและดื่มมันจริงๆ และทั้งสองคนก็คุยกันและหัวเราะ คุยกันอย่างสนุกสนาน!

เขานั่งนิ่งไม่ได้

ผู้ช่วย An Shuai ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความเคารพ ชำเลืองมองเจ้านายอย่างลับ ๆ ตามการจ้องมองที่เกือบจะฆ่าฟัน และโดยธรรมชาติเห็นภาพที่ Su Ziyan พูดคุยกับ Jia Xin เขาปิดปากและไออย่างหนักหนึ่งเสียง

“หือ?” โม่หยู่เฉิงมองไปทางอื่นโดยยังคงเหม่อลอย

"เจ้านายคุณยังไม่ได้เอกสารเหล่านี้ ... พวกเขากำลังรออยู่ทั้งหมด" อันฉ่วยเตือนว่าวันนี้คุณโมผิดปกติเกินไป มันแตกต่างเมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่ง เขาอยู่กับเจ้านายมาห้าปี และเขาไม่เคยเห็นเจ้านายมาห้าปีแล้ว ช่างเป็นมารยาท