บทที่ 20

“กลับบ้านให้หนำใจ” โม่หยู่เฉิงพูดทุกคำ เขาต้องการจะเย็ดเธออย่างหนักจนเธอลุกจากเตียงไม่ได้เพื่อดูว่าเธอยังติดหนี้เธออยู่หรือไม่

"ตกลง ฉันสัญญากับคุณไม่ได้หรือ" ซู จื่อหยานตัวสั่น เขามีความสามารถนี้ การโจมตีเมื่อกี้รุนแรงเกินไป และเธอกำลังจะตาย

ในเวลาหนึ่งเดือน นอกจากจะตั้งท้องแล้ว เธอมีงานที่สำคัญกว่าที่ต้องทำทั้งหมดให้เสร็จ ถ้าเธอลุกจากเตียงไม่ได้ ไม่เพียงแต่เธอจะตั้งครรภ์อย่างแข็งแรงไม่ได้เท่านั้น แต่งานของเธอยังล่าช้าอีกด้วย และเธอสามารถ ไม่พบธุระ

อันฉ่วยกลับมายืนอยู่หน้ารถโดยสวมเสื้อผ้าอยู่

เสื้อผ้าถูกนำเข้ามา แต่เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะออกไป ซู่จื่อหยานรู้สึกอายที่จะเปลี่ยนมันต่อหน้าเขาในขณะที่ถือเสื้อผ้า "อย่าไป ฉันจะเปลี่ยนและขึ้นไป คุณไม่มี เพื่อรอ"

"ฉันจะรอคุณ?" โม่หยู่เฉิงพูดอย่างเหยียดหยาม "ถ้าคุณต้องการเปลี่ยน คุณเปลี่ยนได้ ถ้าคุณไม่ต้องการเปลี่ยน คุณจะล้มลง" เขากำลังมองเธออยู่หรือเปล่า? เขาบอกว่าเธอต้องอยู่ในสายตาของเขา

ซู่จื่อหยานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเพิกเฉยต่อเธอ เธอก้มหัวลงอย่างรวดเร็วและเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า

ตอนแรกเขาไม่อยากมองแต่เขาก็ยังควบคุมไม่ได้ เขามองกระจกมองหลังอย่างเปิดเผย เขาสามารถเห็นทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ และมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในร่างกายของเธอ

ทันใดนั้นเขาก็ออกมาและปิดประตูรถอย่างแรง

ความรู้สึกของการสั่นสะเทือนของรถนั้นดี ตื่นเต้น และสนุกมากขึ้น แต่รถเล็กไปหน่อย

รับอันที่ใหญ่กว่า

หลังจากที่ซู่จื่อหยานแต่งตัวแล้ว อันฉ่วยก็มีน้ำใจและซื้อผ้าพันคอไหมให้ หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกจากรถผมของเธอก็ยังยุ่งเหยิงอยู่ ท้ายที่สุด ในรถก็ไม่มีอุปกรณ์อาบน้ำของผู้หญิง

ทั้งสองเข้าไปในลิฟต์ด้วยกันและปรากฏตัวอีกครั้งใน บริษัท ด้วยกัน ทุกคนเห็นพวกเขาสองคนและเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ในลานจอดรถชั้นล่าง Lin Shuya กำลังนั่งอยู่ในรถ กำลังดูวิดีโอที่กล้องถ่ายไว้ในมืออีกครั้ง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยเปลวไฟ "Su Ziyan ไอ้เลว ฉันจะทำลายชื่อเสียงของคุณ"

กี่ครั้งแล้วที่เธอจินตนาการถึงฉากนี้ในรถกับ Mo Yucheng? แม้แต่ Su Ziyan ก็เป็นผู้นำ

เธอกลอกตา กัดริมฝีปาก และขับรถออกไป หลังจากแพร่วิดีโอ เธอไปที่อาคารข้างๆ เพื่อซื้อเน็คไทและนำมันมาที่ Fengyun Group

เมื่อ Su Ziyan กลับไปที่สำนักงาน เธอพบว่าทุกคนมาถึงแล้ว เธอเหลือบดูนาฬิกา และกว่าเธอจะรู้ตัว เธอออกไปแล้วสองชั่วโมง ซึ่งนานพอ

"เสี่ยวคุน ข้อมูลที่ทำเมื่อเช้า..." เธอเดินไปในขณะที่เธอพูด และส่วนหนึ่งของข้อมูลที่เธอทำในตอนเช้าถูกทำลายโดยโมหยูเฉิง

"ผู้อำนวยการซู โปรดบอกฉันด้วย" เมื่อเห็นเธอมา เสี่ยวคุนรีบลุกขึ้นยืนข้างๆ ตั้งใจฟัง ฉ่วยเคยมาที่นี่เพื่อออกคำสั่งมาก่อน ดังนั้นทุกคนควรจะมีวิจารณญาณมากกว่านี้ แน่นอนว่าเขารู้ว่ามันหมายถึงอะไร

"คุณนั่ง."

ซู จื่อหยานต้องการคุยกับเขาเกี่ยวกับรหัส ดังนั้นแน่นอนว่าเขาต้องบอกคอมพิวเตอร์ว่าไม่สะดวกที่จะลุกขึ้นยืน

"คุณนั่งลงดีกว่า ฉันจะยืนให้เอง" เซียวคุนมองไปที่ห้องทำงานของประธานาธิบดี เขารู้สึกอิจฉาคนที่อยู่ตรงนั้น

"ไม่เป็นไร คอยดู" ซู จื่อหยาน นั่งลง ชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์และพูดถึงแผนการของเธอ ทางลัดที่เธอคิดขึ้นระหว่างมื้ออาหารสามารถกู้คืนความสูญเสียที่เกิดจาก Mo Yucheng ได้

"ผู้อำนวยการซู คุณเก่งมาก ฉันจะทำทันที" เสี่ยวคุนรู้สึกตื่นเต้น และเขาได้เรียนรู้บางอย่าง

“โทรหาฉันเดี๋ยวนี้” ซู จื่อหยานลุกขึ้นและกลับไปนั่งโดยไม่ลืมที่จะอธิบาย